Diſtin. XXXV.

jinqͣꝫtū ſunt intātū bona ſunt. Idē ꝓbās nihil caſu fieri in mūdo ait in eodē. Quicꝗd caſu fit temere fit. ꝗcꝗd temere fit: nō fit dei ꝓuidētia. Siergo caſu fint aliqua in mūdo: nō ꝓuidētia vniuerſus mūdus admīſtrat̉. Si non ꝓuidētia vniuerſus mūdus admīſtrat̉: aliqua natura vl̓ ſubſtantia eſt: que ad opus ꝓuidētie dei nō ꝑtinet.Omne aūt qd̓ eſt: inquātū ē: bonū eſt. Sūmuꝫenim bonū eſt illud bonum: cuius ꝑticipationeſunt cetera bona: ⁊ omne qd̓ mutabile ē: non ꝑſe: ſed boni illius ꝑticipatione inquātū ē bonuꝫeſt: qd̓ diuinā etiā ꝓuidentiaꝫ vocamus. Nihiligit̉ caſu fit in mūdo. His teſtimonijs īnitūturad oſtendēdū omnē qd̓ ē: inqͣꝫtū eſt bonuꝫ eſſe.Un̄ augu. in lib. primo. de doctrina xp̄iana ait.Ille ſumme ac primitꝰ ē qui oīo incōmutabiliseſt: ⁊ cetera que ſunt niſi ab illo eſſe non pn̄t: ⁊intm̄ bona ſunt inqͣꝫtuꝫ bona acceperūt vt ſint.Ex p̄dictis colligit̉ atqꝫ infert̉: qꝛ ſi mala voluntas ⁊ mala actio: inqͣꝫtū ē bona ē: ſꝫ ꝗs ē ꝗ diffitetur malā volūtatē eſſe: ⁊ malā actionē? Malaigit̉ volūtas ſiue actio inqͣꝫtū ē: bonū eſt: ⁊ inqͣꝫtum volūtas ē: vel bonū ſil̓r ē: ſed ex vicio malaē: qd̓ viciū a deo nō ē: neqꝫ aliꝗd ē. Qd̓ aug. notaſſe videt̉ in lib. de lxxxiiij. qōnibꝰ dicēs: viciuꝫeſt volūtatis quo ē homo deterior qd̓ viciumlonge abeſt a volūtate dei: vt rō docet. Ex hocloco ꝓbāt volūtatē inqͣꝫtū vicioſa ē: nō eē a deo⁊ inquātū vicioſa ē pctm̄ eſſe. Et pctm̄ ē vt aiūinquātū non hꝫ ordineꝫ nec finem debitum. ita⁊ actio inquantum ex malo procedit: ⁊ ordinēnon habet: ⁊ ī malum tendit.¶ Alia ꝓbatio ꝙ oīs actꝰ inquātū ē bonus ē.Tem ⁊ al̓r ꝓbāt oēm actū īterioremvel exteriorē inquantū ē eſſe bonū: ꝗanō eſſet actus malus: niſi eſſet res bopeſ 8na: qꝛ nō ē aliqua res mala: niſi eadeꝫres bona ſit. Un̄ Aug. ī enche. Oīs natura bonum ē: nec res aliqͣ mala eēt: ſi res ipſa q̄ mala ēnaͣ nō eēt. Nō igr̄ pōt eē malū: niſi eēt aliqd̓ bonum. Qd̓ cū dici videat̉ abſurde: cōnexio tn̄ rōcinationis nos ꝯpellit hoc dicere. Ex predictisteſtimonijs aſſerūt oēs actꝰ inqͣꝫtū ſūt: eē res bonas: nec aliꝗd eē malū .i. pctm̄: niſi idē quoqꝫ ẜꝫaliꝗd bonū ſit: ⁊ oīuꝫ que ſunt inquātum ſunt:deū auctorē p̄dicāt: ⁊ eiꝰ volūtate oīa eſſe quecunqꝫ ſunt: que inquantū ſunt nature ſunt.¶ Obiectio contra illos qui dicunt omnes actꝰinquantum ſunt eſſe bonos.Uibꝰ opponit̉ ſi oīa que ſunt: īquātū:ſunt: bona ſunt ⁊ nature ſunt: gͦ adulterium ⁊ homicidiuꝫ ⁊ ſil̓ia inqͣꝫtum

ſunt: bona ſunt: ⁊ nature ſūt: ⁊ deo volēte fint.Qd̓ ſi eſt: tūc illi qui faciūt illa: bona agūt. Qd̓penitꝰ abſurdū eſt. His ꝟo ſlc illi rn̄dent: dicūtequidē adulteriū homicidiuꝫ ⁊ huiuſmodi nonſimpl̓r actus denotare: ſed actuū vicia. Actuſqꝫipſos adulterij ⁊ homicidij inquantuꝫ ſunt: velinquātū actus ſunt: a deo eſſe ⁊ bonas naturaseſſe: ſed non inquatuꝫ adulteriū ⁊ homicidiumſunt. Et iō non ſeꝗ dicūt: ſi actus qui homicidia ⁊ adulteria ſunt a deo ſunt: ꝙ homicidia ⁊adulteria a deo ſint. Itē aliter eis opponit̉. Sialiꝗd non ē malū qd̓ non ſit natura vl̓ res bonaꝫquo igit̉ peccata ſunt: nō credere in deū: non iread eccleſiam: ⁊ huiuſmodi cum iſta nō ſint nature: īmo omnino nō ſint? Non eſt .n. aliꝗd velres aliqua: nō ire ad eccleſiam: vel non credere⁊ huiuſmodi. Ad qd̓ dicūt his atqꝫ huiuſmodidictionibus que vidētur priuationes ſimpliciter notare ⁊ nihil ponere: qꝛ per negationeꝫ dicuntur: vere aliqua poni: actuſqꝫ per eas ſignificari. Non credere enim in chriſtum incredulitateꝫ dicūt: ⁊ noīe incredulitatis malū mētis actūſignificari. Ita ēt cū dr̄. Non ire ad eccleſiā malum eſt: nō eūtis cōtēptus ſignificatur .i. voluntas mala vel ꝓpoſitū: hoc eſt enim declinare abono: ⁊ ideo malū eſt: ſicut ecōuerſo declinarea malo bonū eſt. Sicut igitur d̓clinatio a maloqn̄qꝫ aliꝗd ponit .ſ. volūtatē ⁊ ꝓpoſituꝫ vitandimalū. Non enim pōt eſſe bonū qd̓ oīo nihil eſt:ita d̓clinatio a bono aliꝗd quod eſt ſignificat .ſ.voluntatē ⁊ ꝓpoſitum mali: ⁊ ẜm hoc vera eſt⁊ generalis illa peccati mortalis deſcriptio quāſupra poſuit Aug.¶ Utrum malus actus inquantum peccatū eſtſit priuatio vel corruptio boni.O teſt etiā queri ab eiſdē cum peccatum ſit: vt ſupra dictū eſt: priuatio vl̓Igcorruptio boni: ⁊ oīs actus malus ſitA peccatū: vtrum ſit priuatio vel corruꝑtio boni inqͣꝫtū peccatuꝫ eſt: vel non. Si eniminquātū peccatū eſt corruptio boni eſt: cuꝫ corruptio vel priuatio boni pena ſit hoī: inqͣꝫtū igit̉peccatū ē: pena eſt. Ꝙ ſi ē: tūc inqͣꝫtū peccatuꝫ ēbonū eſſe videtur: ⁊ a deo eſſe. Si autē nō inqͣꝫtum peccatuꝫ ē corruptio boni ē: querit̉ ẜm ꝗdcorruptio ſit. Si enim corruptio ē: ⁊ nō inquātum peccatum ē: cum nō ſit niſi bonū p̄terqꝫ ineo quod peccatū ē. ergo inquātū bonuꝫ ē corruptio vel priuatio boni ē. Ad qd̓ etiam ipſi dicūtactum malum nō inqͣꝫtū ē: nec inquātū bonumē: eſſe priuationē vl̓ corruptionē boni: ſed inqͣꝫtum pctm̄ ē: nō tamē inquātuꝫ peccatuꝫ ē pena