Qō I.Diſtin. XXXIIII.
iſtinꝓph̓icaꝫ vbi legit̉. Veh his ꝗ dicunt bonū malū ⁊ malū bonum. igit̉ ſi hanc maledictionē vitare volumus: nullatenus dicere debemus: bonū eſſe malū: ⁊ ecōuerſo. hoc autē Aug. ī eodēlibro determinat dicēs. Id qd̓ dictum eſt in ꝓphetia ītelligendū ē d̓ ipſis rebus ꝗbus hoīesmali ſunt: nō de hoībus. vn̄ qui adulteriū diciteſſe bonū in eū cadit illa proph̓ica deſtinatio: ⁊in eū qui dicit maluꝫ eſſe bonū: vel bonum eſſeiniquum. Qui enim dicit hoīem inquantū homo eſt: malum eſſe: ⁊ bonitatem eſſe iniquitatem: opus dei culpat qd̓ eſt homo: ⁊ vitiuꝫ hominis laudat quod eſt iniquitas.¶ Diuiſio textus.determinauit de pctō originaliOſtqua qd̓ a primis parētibus in poſteros trāſit ꝑ carnis originē. Hic īcipit determinare de actuali: qd̓ a parētibus ī poſteros trāſitꝑ imitatiōem operis. Et diuidit̉ ī partes duas.In pͥma determinat de pctō actuali quātū ad rōnem meli. In ſcd̓a determinat de eo ex parte actus ī quo deformitas fundat̉ per quā malum dr̄ eē actuale pctm̄. ibi. (Poſthoc vidēdū eſt ꝗd ſit pctm̄ ⁊c̄.) Prīa diuiditur ī duas. Inpͥma determinat de malo veritatē on̄dens. In ſcd̓a excludit qͣꝫdā obiectionē. (Ut ī hoc autē qd̓ dictū ē ⁊c̄.) ¶ Cica primū tria facit. Prīo dicit de quo intēdit. Scd̓o proſequitur ſuū propoſitū. ibi. Cauſa ⁊ origo pͥmi peccati ⁊c̄.In tertia epilogat q̄ dicta ſūt. ibi. (Ex his aperit̉ ꝙ pͥmos⁊ ſcd̓os ⁊c̄.) Pria diuiditur ī duas. In pͥma inꝗrit caꝫ mali. In ſcd̓a ſubiectum eius. ibi. (Oſtēſa origine mali ⁊c̄.¶ Circa primū duo facit. Prīo oſtēdit primā cām ꝓpriāmali culpe q̄ extra genus mali ē. Scd̓o oſtēdit cām proximā q̄ eſt quaſi vniuoca ī eodē gn̄e. ibi. (Mala aūt voluntas ⁊c̄.) (Oſtēſa origine mali ⁊c̄.) Hic iquirit ſub̓m mali:⁊ pͥmo oſtēdit ꝙ ſubiectū mali eſt bonū. Scd̓o ex hoc īducit quādā cōcluſionē. ibi. (Ex quo colligit̉ nihil aliud ⁊c̄)Tertio oſtēdit ī hoc regulā artis dialetice fallere. (Iōqꝫ¶ Queſtio. Iin his contrarijs.)querūtur. Prīo an maluꝫAIc̄ quinq) ſit. Secūdo: quid eſt malū. Tertio ſi bonū ē cauſa mali. Quarto ſi malum eſt ī bono: ſicut ī ſubiecto. Quinto ſi perIſmalū totum bonum corrumpitur.¶ Utrum malum ſit.ſic ꝓceditur. videtur ꝙD primum malū nō ſit. oē qd̓ ē veleſt exiſtēs vel eſt ī exiſtētibus: qꝛ vel e vl̓ ſubſtātia vel ē accidēs: ſꝫ maluꝫ neqꝫ eſt exiſtensneqꝫ ī exiſtētibus. vt probat Dio. quarto capde diui. no. ergo malū nō eſt. ¶ Pͣ. oē qd̓ eē dicitur vel ē ens rōnis vel ē ens naͣe. oē autē qd̓ ē ens rōnisvel eſt exiſtēs vel nō exiſtens. ergo qd̓ nō eſt exiſtēs neqꝫnō exiſtēs nullo modo peteſt dici eſſe: ſꝫ malum diſtat abexiſtēte ⁊ adhuc plus diſtat a nō exiſtēte. vt Dio. 4. ca. dediui. no. dicit. ergo nullo modo pōt dici maluꝫ eſſe. ¶ Pͣdeus p̄habet ī ſe oēm affirmationē ⁊ negationē. vt ī li. demyſtica theologia dicit Dio. opꝫ .n. oīum poſitōes ī eo ponere: ⁊ adhuc oīum negatiōes in eo negare: ſed malū nullo mō p̄exiſtit ī deo. ergo malū neqꝫ ē affirmatio neqꝫ negatio: ſꝫ īter affirmationē ⁊ negationē nihil eſt mediū. vtin qͣrto metaphyſice ꝓbatur. ergo maluꝫ nullo modo eſt.¶ Pͣ. quecūqꝫ poſitio ſeipſaꝫ deſtruit īpoſſibile eſt eā po
ni: ſicut qui negat veritatē ponit veritatē eē. vt dicit Aug.⁊ Anſel. ⁊ qui negāt demōſtrationē ponūt demōſtrationēeſſe: vt in qͣrto meta. dicit̉: ſꝫ malū deſtruit ſeipſuꝫ: vt ī qͣrto ethi. dicitur. ergo maluꝫ nō eſt. ¶ Pͣ. vnuſꝗſqꝫ artifexprouidus a ſuo opere ꝓpellit malum quātū pōt: ſed diuīaꝓuidētia oīa regūt̉. vt ī pͥmo lib. habitū ē. gͦ cū d̓s ſit oīpotēs ab vniuerſo malū oīno expellit. gͦ malū nō eſt.Sicut appetitus nō ē niſi boni: ita fuga nōCONITa. eſt niſi mali: ſꝫ multa ſūt que ẜm rectā rōnēfugiunt̉. ergo maluꝫ ē. ¶ Pͣ. nihil diſcrete ꝓhibetur neqꝫpunit̉ iuſte: niſi malū: ſed ꝯſtat ꝓhibitiōes diſcretas multas eſſe ⁊ punitiōes iuſtas. ergo cōſtat malum eſſe.dicēdū ꝙ ph̓us ī. 5. metaphyſice on̄ditReſpode̓o ꝙ ens ml̓tipl̓r dicitur. vno .n. mō dicit̉ens qd̓ ꝑ decē genera diuidit̉: ⁊ ſic ens ſignificat aliquid īnatura exiſtēs: ſiue ſit ſubſtātia vt homo: ſiue accidēs. vtcolor. Alio modo dicitur ens qd̓ ſignificat veritatē ꝓpoſitiōis ꝓut dicitur ꝙ affirmatio eſt vera quādo ſignificateſſe de eo qd̓ eſt: ⁊ negatio quādo ſignificat nō eē de eo qd̓nō eſt: ⁊ hoc ens cōpoſitionē ſignificat quā ītellectus componēs ⁊ diuidēs adinuenit. quecūqꝫ ergo dn̄r eē entia qͣꝫtū ad primū modū ſūt entia quātuꝫ ad ſcd̓ꝫ moduꝫ: qꝛ oēqd̓ hꝫ naturale eſſe ī rebus pōt ſignificari per ꝓpoſitionēaffirmatiuā eē. vt cū dicitur color eſt vel hō eſt. nō āt oīaque ſūt entia quātuꝫ ad ſcd̓ꝫ moduꝫ: ſūt entia quātū ad pͥmū: qꝛ de priuatiōe vt de cecitate formatur vna affirmatiua ꝓpoſitio: cū dicitur cecitas ē: nec tamē cecitas aliꝗdeſt ī rerum natura: ſꝫ eſt magis alicuius entis remotio: etiō etiā priuatiōes ⁊ negatiōes dicūtur eē entia quātuꝫ adſcd̓ꝫ moduꝫ: ſꝫ nō quātuꝫ ad primū. ens aūt ẜꝫ vtrūqꝫ iſtorum modoꝝ diuerſimode predicat̉: qꝛ ẜm primū moduꝫacceptuꝫ eſt predicatū ſub̓ale: ⁊ ꝑtinet ad queſtionē quideſt: ſꝫ quātū ad ſcd̓ꝫ modū ē predicatū accidentale. vt Cōmē. ibidē dicit. ⁊ ꝑtinet ad queſtionē: an eſt: ſic ergo accipiendo ens ſcd̓o modo dictuꝫ ꝓut queſtio q̄rebat ſimpl̓r dicimus mala eē ī vniuerſo. hoc enī ⁊ experiētia docet ⁊ rōoſtēdit: qꝛ vt Dio. ꝓbat qͣrto cap. de diui. no. malum nihilaliud ē niſi bonū īperfectuꝫ. Si aūt nulluꝫ bonuꝫ eēt ī aliquo diminutū oīa bona equalia eſſent: ⁊ ſic pulchritudovniuerſi deperiret que ex gradibus bonitatis colligitur:periret etiā ordo eēntialis cauſaꝝ īpartibus vniuerſi ẜmꝙ nobiliora ī minus nobilia īfluūt. In idem etiaꝫ rediretincōueniēs ſi poneret̉ ꝙ nulla res ꝑfectiōe ſibi debita carere poſſet: qꝛ tūc eēt eqͣlis ſtabilitas bonitatis ī oībꝰ entibꝰ: nec eēt oēs gradꝰ bonitatis īpleti ſi n̄ eēt q̄dā bonaq̄ ſuis ꝑfectiōibꝰ pͥuari n̄ poſſent: ⁊ q̄dā ſuis ꝑfectōibꝰ pͥua(biles ꝑꝑ diſtātiam a ſūmo bono.Ad primuꝫ ergo dicēdum ꝙ dio. accipit exiſtēsẜm primā acceptiōeꝫ entis: ⁊ per huc moduꝫ malū nō eſtexiſtēs neqꝫ ī exiſtētibus: qꝛ neqꝫ ipſuꝫ eſt natura quedaꝫin vniuerſo: neqꝫ eſt aliquid ī exiſtēte: ſicut pars ꝑfectiōiseius: ſic .n. procedūt ſue probatiōes: ꝗbus ſigillatim oſtendit ī nullis exiſtētibus: ſicut priuatiōes ī ſubiecto. vt cecitas ī oculo. ¶ Ad ſcd̓ꝫ dd̓ꝫ. ꝙ Dio. accipit nō exiſtēs illudqd̓ nullo mō eſt: ⁊ ab hoc quidē magis diſtat malū qͣꝫ etiāab exiſtēte: qꝛ ī exiſtēte malū eſt tāquā ī ſubiecto: quāuisipſum malū ī ſe nō ſit exiſtēs: ſed a nō exiſtēte magis abſiſtit: qꝛ ſimpl̓r nō exiſtēs nō pōt priuatiōis ſubiectu eē: necetiā ipſa priuatio eſt abſolute nō exiſtēs: ſed eſt nō exiſtēsin hoc: qꝛ priuatio ē negatio ī ſubiecto: vt ī qͣrto metaphyſice dicit̉: cecitas aūt nihil aliud eſt qͣꝫ negatio viſiōis ī eoqd̓ natū eſt videre. ¶ Ad tertiū dicēduꝫ ꝙ quāuis negatiōes oīum creatorum in deo veriſſime ſint propter eiusexceſſum. tamē nulla priuatio in eo eſt: qꝛ nihil eſt natumhabere qd̓ non habeat: malū autē dicit̉ eſſe ſcd̓o mō dicē-