Qō II.Diſtin. XXXII.

i i5

Diſtin. XXXII.pctm̄ nō ē actualis delectatio que ē ī coitu: ſed ꝯcupiſcētia habitualis q̄ ē in gn̄ante: illa āt nō pōt maiorē concupiſcētiā indicere in ꝓle qͣꝫ ſit in parente: qꝛ generās generat ſibi ſil̓e. ⁊ iō nō ſeꝗtur ꝙ poſt multas gn̄ationes aliꝗsmagis ſit infcūs originali pctō: ſꝫ eodē mō: ſicut ⁊ oēs ꝑprietates naͣm ꝯn̄tes eodē modo in tota naͣ inueniunt̉.¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ diuerſitas ꝯpl̓onis eſt ex diuerſa diſpōne maͣe que pͥncipiū indiuiduatiōis ē: que quāto magis ē diſpoſita: tanto ꝑfectius naͣm ſpeciei ꝯſeꝗtur ẜm ꝙē pͥncipiū ꝑſonaliū operationū: ⁊ ꝑ hūc ēt modū pōt eſſefomes in ꝗbuſdā intēſior in ꝯꝑatiōe ad oꝑationes que īdiuiduo debēt̉: nō āt abſolute ꝓut naͣm reſpicit: ⁊ ꝑ hocpꝫ ſolutio. ¶ Ad tertiū qꝛ ēt illa facultas que ex ꝯſuetudine relinꝗtur ē ẜm hoc ꝙ pōͣe inclinātur ad actꝰ indiuidui. ¶ Ad qͣrtū dd̓m: ꝙ alie paſſibilitates nō ſūt mō magis in hoīe qͣꝫ antiꝗtus fuerint a tꝑe diluuij. vn̄ enī dauidde hoībꝰ ſui tꝑis loꝗtur dies annoꝝ nr̄oꝝ in ip̄is ſeptuaginta ānis: ſed veꝝ ē ꝙ an̄ diluuiū hoīes diutiꝰ viuebanvirtute dīna hoc faciēte ad gn̄is humāi multiplicatiōeꝫ.¶ Ad ꝗntū dd̓ꝫ: ꝙ alie paſſibilitates vt mortalitas: ⁊ hꝫno intēdūt̉ ⁊ remittūt̉ ex diuerſitate cōpl̓onis ẜm ꝙ na.turā reſpiciūt: vn̄ mortale ꝓut ē dr̄ia naͣm ſpēi cōſtituēsnō recipit magis ⁊ minꝰ: ſed ſolū ẜm ꝙ ad conſiſtentiam⁊ oꝑatiōes indiuidui ꝯparātur. ¶ QōII.Einde queritul jnfectionis: ⁊ cirde cā originalisca hͦ q̄rūt̉ tria. Primo vtrū a deo ſit. 2º vtruꝫdiuinaꝫ ſapīam deceat ꝙ hͦ mō permittit animā maculari. Tertio. vtꝝ aīe ex ſua creatiōeſint inequales vt magiſter in lr̄a dicit.¶ Utꝝ infectio pctī originalis ſit a deo.ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ īfectioO primum originalis a deo ſit. Aīaenī dū creat̉ infūdit̉ vt Aug. dicit: ſed aīa in īfuſione maculat̉. gͦ ⁊ ī creatiōe: ⁊ ſic a deo ma¶eculā hꝫ. ¶ Pͣ. magr̄ ſupra dixit ꝙ ſi angelus īpͥmordio ſue creatiōis malus fuiſſet ſeq̄ret̉ deū mali eſſeactorē: ſed aīa in pͥncipio ſue creationis maculata ē. gͦ ſeꝗtur ꝙ illiꝰ macule deꝰ ſit cā. ¶ Pͣ. vt Aug. dicit: oīs penaa deo ē: ſꝫ hec īfectio p̄cipue ſcd̓m ꝙ pꝰ baptiſmū remāetpena q̄dā ē. gͦ a deo ē. ¶ Pͣ. ꝗcꝗd ꝯſeꝗt̉ pͥncipia nature ꝓcedit ab auctore naͣe: ſꝫ ho̓ deordinatio ex pͥncipijs nature cōſeꝗt̉: vt ſupra dcm̄ ē inqͣꝫtum quelibet vis natural̓rin ſuū ob̓m tendit. gͦ a deo ꝗ ē actor naͣe ꝓcedit. ¶ Pͣ. nihil ē ordinatū ad bonū qd̓ a deo n̄ ſit: ſꝫ fomes ē ꝓmouēad bonū maxīe ẜm ꝙ poſt baptiſmū remāet. gͦ a deo ē.Sed cōlra pr̄aplātauit: ſed corruptiōem fomitisDamaſ. dicit ꝙ xp̄s aſſumpſit qd̓ in naͣnō aſſumpſſt. gͦ fomes in naͣ nr̄a ab ipſo nō ē. ¶ Pͣ. Aug.dicit ꝙ illud quo hō fit deterior nō pōt eē a deo: ſed ꝑ infectiōem fomitis tota hūana naͣ deteriorata ē. gͦ talis infectio a deo non eſt.dd̓m: ꝙ in infectiōe originalis peccatiReſpōdeo ēꝯſigerare rōnem culpe ⁊ pene. Culpeſiꝗdē rōnem hꝫ inquātū ex volūtate inordinata pͥmi parentis talis deſcūs cōſecutꝰ ē. vn̄ ſicut actuale peccatumipſiꝰ ade: ꝑ qd̓ volūtas eiꝰ deordinata ē: nō hꝫ deū auctorem: ita ēt nec ab ip̄o ē totus defcūs ꝯn̄s ẜm ꝙ rōnē culpe hꝫ: ſi aūt conſideret̉ ẜm ꝙ defecit ab aliqua perfection: ſic pena ē: ⁊ ho pene quidē deus cā eſt. Sed ſciendūē ꝙ nō eodē mō ē cā oīs pene. Quedā enim pena eſt perinflictiōem alicuiꝰ ꝯͣrij affligētis vel corrūpentis: ⁊ talisꝗdē pena ē a deo agēte a quo omnis actio ẜm ꝙ ordinata ē: ⁊ paſſio per conſequens principium ſumit. oīs auteꝫpena cuꝫ iuſta ſit ordinata ē. Quedā vero pena eſt q̄ ſim-

Qō II.pliciter in ablatiōe vel defectu ꝯſiſtit: ſicut ē ſubtractiogr̄e ⁊ aliquid ho: ⁊ he quidē pene a deo ſunt: nō quidē ſic̄ab agente aliquid: ſed potiꝰ ſicut a nō influēte taleꝫ perfectionē: quia in ip̄o eſt influere ⁊ nō influere: ⁊ vtriuſqꝫſua volūtas cā ē: ſi ergo conſideretur fomēs ẜm ꝙ eſt pena nō dicit aliquā penā inflictā: quia ſuꝑnaͣlia principianō ſupponit aliquid poſitiue in hoīe: ſed pertinet ad illd̓genꝰ penarū: qd̓ in ſolo defectu conſiſtit: ex hoc enī concupiſcentia vl̓ fontes inordinate inclinat qꝛ ſubtractū ē vīculum originalis iuſticie inferiores vires in obedientiam rōnis conuertēs: ⁊ ẜm hoc dr̄ hȯ pene deus cauſa eſſeinquātum illā originalem iuſticiā nō ꝯfert hoī nato: quāprimo homini creato cōtulerat.ergo dd̓m ꝙ creatio ⁊ infuſio lꝫ ſimulAd Primū ſint reſpcū aīe tamē differunt: qꝛ creatio dr̄ ẜm reſpectū ad pͥncipium a quo ē anīa tm̄: infuſiovero dr̄ ẜm reſpectum ad duo .ſ. ad pͥncipiū a quo procedit: ⁊ ad maͣm quā ꝑficit: cū ergo dr̄. aīa creatione maculatur: ablatiuus iſte pōt denotare habitudinē alicuiꝰ cāe:⁊ ſic falſa eſt: qꝛ creatio aīe nō ē cā ꝙ maculetur. nihil enīex creatiōe aīa hꝫ: qd̓ a deo nō ſit. vel pōt denotare cōcomitātiā: ⁊ ſic vera ē: qꝛ dum creat̉ maculat̉: ex quo tamēnō ſeꝗtur ꝙ deus macule auctor ſit. Cū vero dr̄. aīa in fuſione maculatur: ſi ablatiuꝰ ꝯcomitātiā deſignat abſolute vera ē: ſi aūt denotet habitudinē cāe duplex ē: qꝛ velintelliget̉ infuſio eē cā macule ex ꝑte pͥncipij a quo: ⁊ ſicfalſa ē: vel ex ꝑte termini ad quē: ⁊ ſic vera eſt. ¶ Ad 2ºdd̓m ꝙ nō ē ſil̓e de aīa ⁊ de angelo: angelus enī creatusē nō vt forma alterius corꝑis: vnde nō poterat ex partemaͣe defcūs incidere: ſed oportebat ꝙ ſi in pͥncipio creationis peccati maculā habuiſſet: ꝙ ex parte creātis eſſet:aīa vero creat̉ vt actus cuiuſdā corporis ex cuiꝰ ꝯiunction pōt aliquā maculā ꝯtrahere: nec ſeꝗtur ꝙ macule illius deꝰ pͥncipium ſit. ¶ Ad tertium pꝫ reſponſio per eaque dcā ſunt. ¶ Ad qͣrtū dicēdum: ꝙ qͣꝫuis ferri in delectabile carnis ſit de naͣ ipſius ꝯcupiſcibilis abſolute conſiderate: nō tn̄ eſt de naͣ eius ẜm ꝙ eſt humana .i. per ratitionis iudicium nata ordinari: ⁊ p̄cipue ẜꝫ hoc ꝙ ī naͣ humana potuit eē talis perfectio in rōne qua concupiſcibilē penitus ordinaret: ⁊ ideo quādo preter ordinē ratiōisin ſuum ob̓m fertur ex defcū quodā contingit: ⁊ cā iſtiusde fcūs: inquātum culpe rōneꝫ hꝫ: ex deo nō ē: vt dictū ē.¶ Ad ꝗntū dd̓m ꝙ fomes per ſe in malū inclinat: ſed ꝙin bonū ꝓmoueat hoc ē per accidēs. vnde nō ſequitur ꝙquolibet mō conſideratꝰ ex deo ſit: qꝛ ex quolibet maloaliqua bona per accidens ꝓueniunt.¶ Utꝝ conueniat ſapīe dīne infundere animam corporia quo contrahat maculā.II.ſic ꝓcedit̉. vr̄ ꝙ diui¶ D ſecundum nā ſapiam non deceat ꝙ aīa corpori infundatur ex quo maculā cōtrahit. Nullus ſapiens ponit theſaurum ſuuꝫmetate in loco in quo inquinat̉: ſed anima p̄cioſiſſimꝰtheſaurus dei ē imagine dei inſignita. ergo nō decet diuinā ſapientiā vt tali corpori infundatur ex quo maculamcontrahat. ¶ Pͣ. ſi deus aliquem ī inferno poneret ſinepropͥa culpa non eſſet decens iuſticie eius ⁊ ſapientie: ſedex hoc ꝙ anima ex infuſione maculat̉ reatuꝫ infernalispene incurrit. ergo non decet deū: vt tali corpori eā infūdat. ¶ Pͣ. infectio ſpūalis ē peior qͣꝫ corꝑalis: ſed conſulitur infectis lepra corporali: vt a coitu abſtineāt ne filiosinfectos generent: ergo ⁊ multo fortius ⁊ deꝰ īſtituere d̓buit: vt homines a carnali opere ceſſarēt: ex quo ꝑ coitūgenitos maculā originalis culpe contrahere neceſſe eſt.¶ Pͣ. nullus artifex ſapiēs facit tale opus ex quo ſua in-

p 3