η Aιcμ1ι.Qō I.

Niſtin. XXXſeiungi ab ip̄o corꝑe: ⁊ ſic dānari: eā corꝑi cōiungit? Rn̄demꝰ ex alitudīe iudicioꝝ dei id ꝓuenire: nec iniuſte hoc a deo fieri. Ip̄e enī nonincōgrue humane ꝯditionis modū quē a principio īſtituit: lꝫ pctā hoīum interceſſerint ſinemutatione cōtinue ſeruat: corꝑa de maͣ principio fine vitio fcā fingēs: aīaſqꝫ de nihilo creāseorūqꝫ cōiūctione hoīem ꝑficiēs. Cū igr̄ vtraqꝫ hoīs naͣ a deo ſine vicio ſit inſtituta: licꝫ a ſepctō ſit viciata: non iō īmutabilis deꝰ humaneꝯditiōis primariaꝫ legē mutare debuit: ſiue abhominum multiplicatione deſiſtere.¶ An anima ſit talis qualis a deo creatur.Ic a ꝗbuſdā q̄ri ſolet. vtꝝ anīa talisIiſit an̄ baptiſmum qͣlis a deo creatur.Qd̓ non eē probare conātur hͦ mō.aīa in corꝑe creatur: in cuiꝰ ꝯiunctiōepctō maculatur: qͣꝫ cito igr̄ ē pctm̄ hꝫ: nec priꝰfuit qͣꝫ pctm̄ habuerit. Nō ē igr̄ talis qͣlis a deocreatur. Creatur .n. a deo īnocēs ⁊ ſine vicio:⁊ nūqͣꝫ talis ē. Ad qd̓ dici p̄t: qꝛ nō oīno talis ēqͣlē ea deꝰ fecit. Deus .n. ea bonā fecit: ⁊ bonitatē ei ſine corruptione indidit: ⁊ dr̄ illa naͣlisbonitas quā ī creatiōe a cōditore ſuſcepit. quābonitatē ꝑ pctm̄ penitꝰ nō amiſit: ſꝫ viciatā habuit: qua deꝰ tn̄ ſine vicio fecit. Si .n. res bōanō eēt aīa: in ea malū eē neꝗret cū nō poſſit maluꝫ eē niſi ī bono: vt pꝰ dicetur. Nō igr̄ oīo tal̓ē aīa qͣlis ē a deo creata. Sic̄ ꝗs pollutas hn̄smanꝰ non tale habuit pomum quale ego dedimundis manibus. ego enim dedi mundum.¶ An aīe ex creatiōe ſint eqͣles ī donis naͣlibꝰ.Clud quoqꝫ nō incōgrue q̄ri ſolꝫ: vtꝝoēs aīe ex creatōe equales ſint: an alie¶IIalijs excellētiores. Pluribꝰ non irrōnabiliter vr̄ ꝙ ex ipſa creatōe alie alijsexcellaᵐ t in naturalibꝰ donis: vt in eēntia. aliaalijs ſit ſubtilior ⁊ ad intelligenduꝫ memorandūqꝫ habilior: vtpote acutiori ingenio ⁊ ꝑſpicaciori intellectu p̄dita. Quod nō īprobal̓r dr̄cum in angelis ita fuiſſe conſtet: ⁊ lꝫ naturalibus donis alie pre alijs polleant: tamen an̄ baptiſmū a corpore diſcedentes parem penam:⁊ poſt baptiſmum ſtatim equalem coronamſortiuntur: quia ingenij acumen vel tarditas p̄mium vel penam in futuro nō collocat.¶ Diuiſio textus.qualiter originaleOſtqͣꝫ oſtendit peccatum trabatur a parentibus. Hic on̄dit qual̓r per baptiſmum dimittatur: ⁊ diuiditur in ꝑtes duas. Inprima oſtēdit ẜm quid originale in baptiſmotollatur: ⁊ ẜm quid maneat. In ſcd̓a inquirit que ſit cau-

ſa illius cōcupiſcētie que per baptiſmū nō tollitur: ſed pꝰbaptiſmuꝫ manet. ibi. (Preterea ſolet q̄ri vtrū concupiſcētia ⁊c̄.) Prima diuidit̉ ī duas. In prīa on̄dit qūo ꝑ baptiſmū origīale remittat̉ quantū ad aīam. In ſcd̓a inꝗritvtꝝ ēt purgetur hō a feditate carnis. ibi ¶Solet q̄ri vtꝝip̄a caro ⁊cͣ.) Prima diuiditur in tres. In prīa mouet dubitatiōem. In ſcd̓a ponit ſolutiōem on̄dēs ꝙ duobꝰ modis originale dr̄. ibi. Sed lꝫ remaneat ꝯcupiſcētia ⁊c̄.)In tertia modos magis explicat ⁊ auctoritatibꝰ confirmat. ibi (Multiplici v̓o rōne ⁊c̄) Et prīo on̄dit ꝙ origīale pctm̄ ꝑ baptiſmū ſolui dr̄: inqͣꝫtū reatꝰ eius tollitur. 2º.ꝙ ſolui dr̄: inqͣꝫtū ꝯcupiſcētia ip̄a mitigat̉ ibi. (Deīde idēipſe on̄dit ⁊c̄.) Preterea ſolet q̄ri ⁊c̄.) Hic iquirit: vtꝝconcupiſcētie remanētis poſt baptiſmū deꝰ ſit cā: ⁊ ꝯcupiſcētia illa ſil̓ cū reatu ⁊ infectiōe macule trahat̉. Ideocirca hoc tria facit. Primo inꝗrit vtꝝ illius ꝯcupiſcentiedeꝰ ſit actor. Scd̓o inꝗrit vtrū dīne iuſticie hoc ꝯueniēsſit vt pro pctō parētis natus reatum pene incurrat ibi.¶ Solet ēt q̄ri) Tertio inꝗrit qūo diuinā ſapīam deceatvt eius opus .ſ. aīa ſtatim in ſua creatiōe inficiatur. ibi.Si vero queritur ⁊c̄.) ¶ Circa ſcd̓am duo facit. Prīodeterminat pͥncipalē queſtionē. ⁊ qꝛ reatus ſeꝗtur voluntariū in pctō ſine quo nullus ad penā obligat. Ideo ſcd̓oon̄dit quomō originale pctm̄ neceſſariū ⁊ volūtariū dicipoſſit. ibi. (Illud ēt n̄ immerito ⁊c̄.) ¶ Circa tertiū triafacit. Prīo on̄dit quomō dīnā ſapīam deceat hoc ꝙ anīaſtatim macula originali inficitur ex corꝑis ſui ꝯiunctiōeScd̓o inꝗrit vtꝝ aīa aliqn̄ in ſui puritate permaneat qͣlē deus creauit an ſtatim in primordio ſue creatiōis maculetur: ibi (Hoc a quibuſdā queri ſolet ⁊c̄. Tertio inꝗrit ſuppoſito ꝙ nō: vtꝝ vna aīa alteri ex ip̄a ſui creatiōe ībonitate naturali p̄feratur. (Illud ergo nō incongruequeri ſolet ⁊c̄.)QueſtioI.Ic ē duplex qſtiʰ. Prio quomō perbaptiſmū originale diuinitus tollatur. 2º de cā eiꝰ. vtrū ēt ſimiliter diuinitꝰ hoc fit ꝙ hō originale incurrat. ¶ Circa primū querunt̉ tria. Primo vtrum culpaorigiualis per baptiſmū ſoluat̉. Scd̓o vtrū pena originalē culpā conſequens pꝰ haptiſmū remaneat. Tertio vtꝝoriginalis concupiſcētia ī quibuſdā maior ⁊ in quibuſdāminor inueniatur.Utꝝ pctm̄ originale tollatur ꝑ baptiſmū.D primum paptiſmum originalisſic ꝓceditur. Ur̄ ꝙ perculpa nō tollat̉. Priuatio .n. nō tollit̉ niſi hahitꝰ oppoſitꝰ reſtituat̉: ſed originalis iuſticiaA cuiꝰ pͥuatio ē originale pctm̄ ꝑ baptiſmū nonreſtituit̉ cū nō remaneat d̓bitꝰ ordo īferioꝝ viriū ad rōnē. gͦ nec origīale pctm̄ ꝑ baptiſmū tollit̉. ¶ Pͣ. ī baptiſmo ē duplex res. vna q̄ ē res ⁊ ſignū .ſ. caracter: ⁊ alia q̄ ēres tm̄ .ſ. gr̄a: ſi gͦ baptiſmꝰ pctm̄ origīale delet: aut hͦ eritvirtute caracteris quē imprimit: aut virtute gr̄e quā cōfert: ſi virtute caracteris: cū igr̄ caracterē ꝯſeqͣntur etiaꝫficte accedētes: ſequeret̉ ꝙ eis ēt originalis culpa dimitteret̉: ⁊ ſic aliquis ī mortali exn̄s peccato: a culpa aliquapurgaretur: quod eſt inconueniēs. ſi āt virtute gr̄e: gr̄a ātpoſt baptiſmum frequenter per peccatum mortale amittitur: ergo oporteret ꝙ originale per quodlibet ſequensmortale rediret: ſed peccatum originale nō niſi ꝑ baptiſmum poteſt purgari. ergo oporteret ꝙ quandocunqꝫ aliquis de peccato mortali pnīam agit ſiml̓ ēt contra pctm̄originale baptizaret̉. ¶ Preterea. ſicut ſe habet actus īpeccato actuali vt materialiter deformitati ſubſtās: itaetiā concupiſcentia in orginali: vt ſupra dictum ē: ſed nō