Diſtin.LXXII.

liꝫ

l.Lex carnis quā apl̓s appellat peccatum cumait. Non regnet peccatū in vr̄o mor. cor. nō ſicmanet in mēbris eoꝝ: ꝗ ex aqͣ ⁊ ſpū renati ſūt:tāqͣꝫ nō ſit eis fcā remiſſio: vbi oīo plena fit remiſſio peccatoꝝ: ſꝫ manet in vetuſtate carnistāqͣꝫ ſuꝑatū ⁊ ꝑemptū: niſi illicito ꝯſenſu quodāmō reuiuiſcat: ⁊ in regnū ꝓpriū dn̄ationēqꝫreuocet̉. Hic aꝑte inſinuat̉ in baptiſmo ꝯcupiſcētiā debilitari: exquo ⁊ dr̄ dimitti: n̄ ſoluꝫ iōqꝛ reatꝰ ibi abſoluit̉ quē remiſſionis modū aliis ēt pl̓ibꝰ teſtimōijs ſcriptura edocet. Ait enīAug. ꝯͣ iulianū. Lex q̄ ī tenebris ē: viciū carnisē qd̓ ex pēa pctī ⁊ extraduce mortis ꝓuēit. Sꝫlex iſta q̄ ē ī mēbris remiſſa ē ī regn̄atiōe ſpūali:⁊ manet in carne mortali: remiſſa ē: qꝛ reatꝰ ſolutus ē ſacr̄o: quo renaſcūt̉ fideles. Manet āt:qꝛ oꝑat̉ deſideria ꝯͣ q̄ dimicāt ⁊ fideles. Ideꝫī ẜmōe quodā d̓ ꝯcupiſcētia carnis. Per gr̄aꝫbaptiſmatis ⁊ lauacꝝ regn̄atiōis ſolutꝰ ē ⁊ ip̄ecōcupīe reatus: cū quo eras natus: ⁊ ꝗcꝗd antea cōſenſiſti male ꝯcupiſcētie ſiue cogitatiōe:ſiue locutiōe: ſiue actiōe. Idē ī libro de nuptijs⁊ ꝯcupīa. Cōcupiſcētia carnis lꝫ ī regeneratisiā nō deputet̉ ī pctm̄: q̄cūqꝫ tn̄ ꝓles naſcit̉ obligata ē origīali pctō; Itē dimittit̉ concupīa carnis ī baptiſmo nō vt nō ſit: ſꝫ vt nō īputetur inpctm̄. Hoc ē .n. nō hr̄e pctm̄ ⁊ non eē reū pctī.Quo mō gͦ alia pctā p̄tereūt actu ⁊ remanentreatu vt homicidiū ⁊ ſil̓ia: ita ecōuerſo fieri p̄tvt concupīa p̄tereat reatu ⁊ remāeat actu. Exp̄dictis euidenter mōſtratur quomodo pctm̄originale ī baptiſmo remittatur.¶ De feditate quam caro ex libidine ꝯͣxit coit̓vtrum in baptiſmo diluatur.Olet āt hic q̄ri vtꝝ ēt ip̄a caro in baptiſmo ab illa feditate purget̉: quāAAin cōceptiōe ex concupīa libidinoſa¶ ꝯxit. Quibuſdā vr̄ ꝙ ſic̄ anīa a reatupurificatur: ita ⁊ caro ab illa pollutiōe purgatur: vt ſic̄ duobꝰ cōplet̉ miniſteriū baptiſmi .ſ.aqͣ ⁊ ſpū: ita hi duo purgentur aīa .ſ. a reatu: ⁊caro ab illa cōtagione: qd̓ ꝗdē ꝓbabile ē. Alijꝟo putāt tm̄ aīam ibi mundari: carnē ꝟo noab illa feditate purgari. ſi ꝟo remanet illa feditas vſqꝫ ad ꝓcreatiōem filioꝝ: q̄ fit in concupiſcētia carnis. vr̄ naͣ carnis magis ac magis corrūpi: ⁊ magis vr̄ corrupta caro ꝓlis qͣꝫ parentis. qꝛ de carne pollutioneꝫ quā hūit a cōcepturetinenti trahitur polluta: ⁊ ī concupiſcentiacōcipitur: vn̄ ⁊ polluitur: ⁊ ita ex duplici cauſa cōtaminatur. Un̄ maior vr̄ pollutio carnis īꝓle qͣꝫ fuerit in parente. Ad qd̓ illi dicūt: qꝛ l

Lcaro prolis ex carne feda ſeminetur: ⁊ in cōcupiſcentia concipiat̉: nō tn̄ feditatē maiorē trahit qͣꝫ caro vn̄ ſeminatur habuit. Quāuis ēt ſifetidior atqꝫ īmūdior ſit caro ꝓlis: ⁊ iō magiscorrupta qͣꝫ caro parentis: nō tn̄ vt aiunt: fit p̄iudiciū ꝟitatis: qꝛ nec abſurdū eē dicūt: nō carnis naͣ magis ī poſterioribꝰ corrupta trahat̉ neqꝫ ex ip̄a magis corrupta aīa magis īficitur.¶ Ex quo auctore ſit illa concupiſcentia: deovel alio.¶ Reterea q̄ri ſolet. vtrum concupiſcētia q̄ poſt baptiſmum remanet: ⁊ tantum penalitas eſt. ante baptiſmū ꝟopēa erat ⁊ culpa: ex deo auctore ſit: vel ex alioAd qd̓ breuiter rn̄dentes dicimus: qꝛ inquātūpena ē deum hꝫ auctorem: inqͣꝫtuꝫ ꝟo culpa ēdiabolum ſiue hoīem hꝫ auctorem.¶ Qua iuſticia aīe munde ex creatiōe illud peccatum imputetur: cū nō poſſit vitare.Olet ēt q̄ri qͣ iuſticia teneat̉ illo peccato aīa innocēs a deo creata: cū nonſit in ptāte ſua illud vitare. Nō eniꝫ ꝑlibeꝝ ar. illud cōmittit̉: qꝛ nō prius eſtaīa qͣꝫ illi pctō ē obnoxia. Ad hoc ꝗdaꝫ dicūt iōillā aīam reā eē illiꝰ pctī: lꝫ munda a deo ſit creata: qꝛ cū infūditur corꝑi cōdelectatur carni exquo pctm̄ ꝯͣhit. Qd̓ ſi eēt: iā non originale ſedactuale diceretur. Potius gͦ iō recte pōt dici:illi īputari aīe illud pctm̄ qd̓ ex corruptiōe corporis ineuitabil̓r trahit: qꝛ vt ait Aug. in lib. deciuitate dei. Nō fuit corꝑis corruptio q̄ aggrauat aīam cā primi pctī: ſꝫ pēa. Nec caro corruptibililis aīam peccatricem fecit. ſed peccatrixanima carnē corruptibilē fecit.¶ Utꝝ illud pctm̄ ſit volūtariū vel neceſſariū.Clud ēt nō īmerito q̄ri pōt vtꝝ pctm̄ꝑorigīale debeat dici volūtariū vel neceſſariū. Et neceſſariū pōt dici: qꝛ virattari nō p̄t. Un̄ ꝓph̓a. De neceſſitatibus meis erue me. Et volūtariū nō incongrueappellatur: qꝛ ex volūtate primi hoīs ꝓceſſit.Unde Aug. in. i. lib. retractationum on̄dit dicēs. Illud qd̓ in ꝑuulis dr̄ originale pctm̄ cuꝫadhuc nō vtātur lib. ar. voluntatis: non abſurde vocatur volūtariū: qꝛ ex prīa hoīs mala voluntate ꝯͣctum: fctm̄ ē quodāmō hereditariū.¶ Quare deus aīam corꝑi coniūxit ſciens eaminde maculari: ⁊ ideo danari.I ꝟo q̄ritur: cur deus ꝗ fecit animaꝫip̄aꝫ ſine macula: ⁊ ſcit eam ex corporis coniunctione maculam peccati cōrahere: ⁊ aliquando ante baptiſmuꝫ