102
Diſtin. XXIX.mouere poſſet ſine gratie operātis ⁊ cooperātis auxilio. habuit tn̄ quo poterat ſtare.¶ Ꝙ homo ante lapſum virtutes habuerit.Reterea q̄ri ſolet vtꝝ hō an̄ lapſū ꝟ̓tutē hūerit. Quibuſdā vr̄ ꝙ nō hūit:Iiid ita ꝓbare conātibꝰ. Iuſtitiā īquiūtnō hūit: qꝛ p̄ceptū dei ꝯtēpſit. nec prudētiā: qꝛ ſibi n̄ ꝓuidit. neqꝫ tꝑantiā: qꝛ aliena appetit. nec fortitudinē: qꝛ praue ſuggeſtiōi ceſſitQuibꝰ rn̄dētes dicimꝰ eū ꝗdē nō tūc hūiſſe hasꝟtutes qn̄ peccauit: ſꝫ an̄: ⁊ tūc amiſiſſe. Ꝙ ml̓tis teſtimōijs ſctōꝝ ꝯprobat̉. ait. n. Augu. ī qͣdāhomelia. Adā ꝑdita charitate malꝰ īuētꝰ ē. ItēPrīceps viciorū dū vicit Adā d̓ limo terre adimaginē d̓i ſcm̄: pudicicia armatū: tꝑantia ꝯpoſitū: charitate ſplēdiduꝫ: prīos ꝑentes ill̓ donisac tātis bōis expoliauit pariterqꝫ ꝑemit. De hͦeodē. Amb̓. ad ſabinū ait. Qn̄ Adā ſolꝰ erat n̄ ēp̄uaricatꝰ: qꝛ eiꝰ mēs deo adherebat. Suꝑ pſalmū quoqꝫ dic̄ ꝙ hō an̄ pctm̄ btīſſimꝰ: aura carpebat ethereā. ſꝫ qūo ſine ꝟtute btīſſimꝰ erat?Aug. quoqꝫ ſuꝑ Geneſiꝫ dic̄. Adam an̄ pctm̄ſpūali mente p̄ditū fuiſſe. Nō eſt ergo dubitandū hoīeꝫ ante pctm̄ virtutibus fulſiſſe: ſed illisper peccatum ſpoliatum fuiſſe.¶ De eiectione hominis de paradiſo.N illiꝰ quoqꝫ pct̄ī penā eiectꝰ ē de paradiſo ī iſtū miſeriaꝝ locū: ſic̄ ī geneſilegit̉. Nūc gͦ ne forte mittat manū ſuNam: ⁊ ſumat d̓ ligno vite: ⁊ comedat⁊ viuat in eternū: e miſit eū deꝰ de paradiſo voluptatis. His verbis inſinuari vr̄ ꝙ nunqͣꝫ moreretur ſi poſtea de illo ſumpſiſſet ligno.¶ Qūo intelligenduꝫ ſit illud ne ſumat de lignovite ⁊ comedat ⁊ viuat ī eternū.Ed qꝛ ꝑ pctm̄ iā mortuū corpꝰ hēbatilla ꝟba ex tali ītell̓u accipi pn̄t. DeIus mō irati loquēs d̓ hoīe ſuꝑbo ait.Uidete ne forte mittat ma. ſu. ⁊cͣ .i. cauete vosāgeli ne comedat d̓ ligno vite quo īdignꝰ ē. Dequo ſi ꝑſtitiſſꝫ cōederet ⁊ viueret ī eternū. Sꝫmō ꝑꝑ iobediētiā īdignꝰ ē comeder̄. Et ſic̄ ꝟbodixit ita oꝑe exhibuit. Emiſit .n. eū d̓s d̓ ꝑadiſovoluptatis ī locū ſibi ꝯgruū: ſic̄ plerūqꝫ malꝰ cūinter bonos viuere ceperit: ſi in melius mutarinoluerit: de bonorū cōgregatione pellitur pōdere praue conſuetudinis preſſus.¶ De flāmeo gladio an̄ paradiſum poſito.E ꝟo poſſꝫ ad illud accedere collocauit d̓s an̄ ꝑadiſuꝫ Cherubin: ⁊ flāmeū gladiū atqꝫ ꝟſatilē ad cuſtodiēdā viā ligni vite. qd̓ iuxta lr̄am pōt hͦ
mō accipi. Qꝛ ꝑ miniſteriū āgeloꝝ ignea cuſtodia illi ꝯſtituta fuit. Hoc .n. ꝑ celeſtes ptātes inparadiſo viſibili factū eē credēdū ē: vt ꝑ angelicū mīſteriū ibi eēt q̄dā ignea cuſtodia: n̄ tn̄ fruſtra: ſꝫ qꝛ aliꝗd ſign̄at de paradiſo ſpūali. Cherubī .n. īterp̄tat̉ plenitudo ſcīe. h̓ ē charitas: qꝛplenitudo legis ē dilectio. Gladiꝰ āt flāmeꝰ pene tꝑales ſūt q̄ ꝟſatiles ſūt. qm̄ tꝑa volubilia ſt̄Illa gͦ ad cuſtodiā ligni vite. iō poſita ſūt an̄ ꝑaradiſū: qꝛ ad vitā nō redit̉ niſi ꝑ Cherubī .ſ. plenitudinē ſcīe .i. charitatē: ⁊ ꝑ gladiū verſatilē .i.tolerantiā paſſionum temporalium.¶ An hō ante pctm̄ comederit de ligno vite.Oteſt āt q̄ri vtꝝ de ligno vite an̄ pctm̄Icomederit hō. De hoc aug. ī li. d̓ bap.pbeꝑuū loꝝ ſic ait. Recte ꝓfecto ītelligūt̉primi hoīes an̄ maligna dyaboli ꝑſuaſionē abſtinuiſſe a cibo vetito: atqꝫ vſi fuiſſe cōceſſis. His ꝟbis on̄dit̉ ꝙ de ligno vite an̄ pctm̄ſumpſerint: ꝗbus p̄ceptū erat vt de oī ligno paradiſi comederēt: niſi d̓ ligno ſcīe boni ⁊ mali.¶ Quare non ſunt facti immortales ſi comederint de ligno vite.Uare gͦ ꝑpetua ſoliditate ⁊ btā īmortalitatē veſtiti n̄ ſt̉: vt nulla īfirmitatevl̓ etate ī d̓teriꝰ mutarēt̉? Hāc .n. ꝟtuItē naͣl̓r illud lignū hūiſſe dr̄. Sꝫ forten hͦ cōferebat: niſi ſepe de illo ſumeret̉. Potuitgͦ fieri vt d̓ illo ſumeret ſemel ⁊ n̄ ſepiꝰ: ꝗ ꝑ aliqͣꝫmorā ī paradiſo fuiſſe intelligit̉: cū ſcriptura dicat eū ibi ſoporatū fuiſſe quādo coſta de latereeius aſſumpta ē: ⁊ inde formata mulier. ⁊ aīalia ante eū ducta: ꝗbus nomina impoſuit.¶ Diuiſio textus.Oſtqua. Hic determinat de ea ꝑ ꝯparadeterminauit de gr̄a abſolute.tiōeꝫ ad ſtatū pͥmi hoīs ī pͥmo ſtatu. Et diuidiLMtur ī partes duas. In pͥma īquirit an hō ī pͥmoſtatu gr̄am habuerit. Scd̓o dterminat quā penā ꝓ peccato īcurrerit. ibi. (In illiꝰ quoqꝫ pctī pena ⁊c̄.) ¶ Circa primū duo facit. Prīo īquirit an hō ī pͥmo ſtatu gra eguerit.Scd̓o an v̓tutes gratuitas habuerit. ibi (Primū queri ſolet ⁊c̄.) In illiꝰ quoqꝫ ⁊cͣ.) Hic d̓terminat penā quā hō īcurrit ꝓ pctō quo gr̄aꝫ ⁊ virtutē amiſit. Et diuidit̉ in duo.Prīo determinat penā. Scd̓o on̄dit veritatē cuiuſdā qōnis ex p̄dictis occaſionate. ibi. (Pōt ēt q̄ri ⁊c̄.) ¶ Circaprimū duo facit. Prīo on̄dit ꝙ Adā ꝓ pctō ⁊ locū delitiarū ⁊ cibū ſaluberrimū amiſit. Scd̓o qūo īpeditus ē ab eiꝰrecuperatione. ibi. (Ne v̓o poſſet ad illud accedere ⁊c̄.)¶ Circa pͥmū duo facit. Prīo on̄dit penā ex v̓bis ſcripture. Scd̓o mouet qͣſdaꝫ dubitatiōes ex v̓bis illis: quā prīomouet. ibi. His v̓bis īſinuare ⁊c̄.) Scd̓o ſoluit. ibi. Sꝫqꝛ ꝑ pctm̄ ⁊c̄.) Pōt aūt q̄ri ⁊cͣ.) Hic mouet quādā dubitationē ex p̄dictis occaſionataꝫ .ſ. an hō an̄ pctm̄ de lignovite comederit. Et primo determinat ꝙ ſic. Secūdo mouet iterum dubitationē cōtra hec ortam ⁊ determinat eāibi. (Quare ergo perpetua ſoliditate ⁊c̄.)