Queſtio I.Diſtin. XXI.
II.dns nec caro nec ēt deus tentat.ē qd̓ dr̄ Gen̄. 22. Tētauit deus Abraā ⁊c̄.Sꝫ contra ¶ Itē Iac. 2. dr̄. Unuſꝗſqꝫ tētat̉ a ꝯcupiſcētia ſua. cōcupiſcētia autē eſt pctm̄ qd̓ in carne habitat. gͦeſt aliqua tentatio a carne.Reſpōdeo cōcurrunt. Prīo vt ꝑ tētationē alicuiusdd̓m ꝙ ad perfectā rōnē tētationis triadubij cognitio accipiat̉. Scd̓o vt hͦ ſit ītentū ab eo ꝗ tētat.Tertio vt ipſemet ꝗ tētat cognitionē illius rei accipere velit. ⁊ ẜm hūc modū inuenit̉ tentatio in hoībus ẜꝫ ꝙ hō hominē tentat vt experimētū ſumat ſcīe vel alteriꝰ qd̓ in ip̄oeſt. Alia vero dr̄ tētatio in qua ſaluant̉ duo ex his .ſ. manifeſtatio ignoti: ⁊ ītentio eius: ⁊ hͦ modo tētare dr̄ deꝰ: vt pꝫ intētatiōe abrae. p̄ceptū enī de īmolatiōe filij tentatio eiꝰ dr̄qꝛ ꝑ hͦ manifeſtabat̉ qualis eēt in obediētia ⁊ fide. Hāc ētmanifeſtationē deus ītendebat: ſꝫ tertiū p̄dictoꝝ huic tentationi defuit: nō enī ad hͦ tentauit deus abraā vt fidei eiꝰcognitionē acciperet: quā pͥus ſciebat: ſꝫ vt alijs manifeſtaeſſet in exemplū. Alia v̓o tētatio eſt in qua ſaluat̉ vnuꝫ tm̄dictoꝝ .ſ. manifeſtatio tentati: ⁊ ſic dr̄ caro tentare vel mūdus: qꝛ in his cognoſcit̉ manifeſte v̓tus vel īfirmitas mentis: ſic̄ in bello cognoſcit̉ v̓tꝰ militis: qͣꝫuis hoſtes nō impugnent vt cognoſcāt: ſꝫ vt vincant. vn̄ ipſa īpugnatio v̓tutistentatio dr̄. hͦ aūt eſt vel a pͥncipio ītrinſeco .ſ. ex corruptione carnis: ⁊ ſic dr̄ tentatio a carne. vl̓ a pͥncipio extrinſeco.⁊ hͦ dupl̓r: qꝛ illud qd̓ exterius eſt vl̓ īpugnat ꝑ modū ob̓ti:⁊ ſic eſt tētatio a mūdo cuiꝰ rebꝰ corda hoīum alliciunt̉ adpeccādū: vl̓ ꝑ modū agētis ꝗ trahit ad pctm̄ ꝑſuadēdo terrendo blandiēdo: ⁊ ſic de alijs: ⁊ ſic dr̄ eſſe tētatio ab hoſte.ſ. dyabolo ⁊ ab his qui ſunt membra eius.Ad primum ᵍᵈᵍᶻ: ᵐ deus nō tentat vt ſibi aliqignotū manifeſtuꝫ fiat: ſꝫ vt alijs manifeſtet̉: vt dictū eſt. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ in tētatiōe demonis eſt duplex finis. Unꝰ vltimꝰ .ſ. īducere ad pctm̄: ⁊ qͣꝫtuꝫad hͦ hꝫ rōnē tētatiōis ẜm ꝙ q̄libet īpugnatio dr̄ tentatio.Alius eſt finis ꝓximus .ſ. exꝑiri ad qd̓ vitiū quiſqꝫ maximeꝓnus eſt: vt ad illd̓ īpugnādo trahat: ⁊ ſic ſaluat̉ ibi rō tentatiōis qͣꝫtū ad pͥmū moduꝫ. vn̄ Hugo de ſcō victore. diffiniēs dyaboli tentationē dicit ſic. Tētare ē callide exꝑiri: ⁊ante violentā īpulſionē qͣſi quibuſdā blādis conatibus ꝓbare. ¶ Ad 3ᵐ ⁊ 4ᵐ pꝫ ſol̓o ꝑ illud qd̓ iam ſupra dictū eſt:qꝛ nō ſaluat̉ ibi tētatio ẜm ꝙ īcludit oīa tria p̄dicta. ¶ Adꝗntū dd̓m: ꝙ ſolus dyabolus dr̄ tentare: nō qꝛ ip̄e ſit ſemꝑīmediatus tentator: ſꝫ qꝛ ipſe pͥmo tētauit hoīem ex qua tetatiōe parata eſt alijs tentātibus via. Uel al̓r dd̓m ꝙ dyabolus ſolus dr̄ tētare: qꝛ illi ſoli ⁊ mēbris eius cōuenit īpugnare virtutē cū ītētione occidendi hoīeꝫ ꝑ pctm̄: hͦ auteꝫcaro nō ītendit: ſꝫ delectabili cognito perfrui: vel quia ipſevtitur rebus mundi ⁊ carne: ſicut inſtrumentis ad tentandum hominem.¶ Utrū tentatio a dyabolo ſit pctm̄.II.D ſecundū tioā ē ab hoſte etiā ſit pecſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ tentacatū. Poteſtas enī minor nō pōt ītentionē poteſtatis maioris repellere: ſꝫ ptās demonis ē maior qͣꝫ ptās hoīs: vt dr̄ Iob. 40. Nō eſt ptās ſuꝑterrā que ei. po. cō. gͦ cuꝫ ītētio demonis ſit vt īducat hoīesad peccādū: vr̄ ꝙ hō ſemꝑ qn̄ ab eo tentat̉ peccet. ¶ Pͣ. cūviolētia excuſet pctm̄: vbi eſt maior violētia ibi minus peccatuꝫ: ſꝫ ſic̄ in lr̄a dr̄ grauior tētatio q̄ ē a carne qͣꝫ ab hoſte.gͦ cū illa q̄ eſt a carne ſit pctm̄ vt in lr̄a dr̄ multo amplius illa q̄ eſt ab hoſte peccatū erit. ¶ Pͣ. illud qd̓ vitari non pōtnon eſt in ptāte nr̄a: ſed qͣꝫdiu in hac mortali vita viuimusnō oīno tentationē carnis vitare poſſumus. gͦ nō eſt in ptāte noſtra: ⁊ tamē peccatū eſt. gͦ ⁊ tētatio q̄ eſt ab hoſte: qͣꝫuis
lE1ιO-in ptāte noſtra: nō ſit peccatū erit: cū in idē illicituꝫ tēdat.¶ Pͣ. dyabolus tentare nō pōt niſi aliquid in hoīeꝫ imprimēdo: ſꝫ cum ipſe ſit pater iniꝗtatis ⁊ mēdacij. Io. 8º. Ipſeeſt mendax: ⁊ pater eius īpreſſuꝫ ab eo nō pōt eē niſi peccatū. gͦ videt̉ ꝙ ſemꝑ qn̄ tentat in hoīem peccatū imprimat.¶ Pͣ. motus vis cōcupiſcibilis in illicituꝫ tendēs tētatiocarnis eſt que peccatū in lr̄a dr̄: ſꝫ vis cōcupiſcibilis cuꝫ ſitaffixa organo corporali: cogi pōt ⁊ īmutari per īmutationēorgani. gͦ videt̉ ꝙ demon tētādo nos poſſit facere in nobispeccatū eē ⁊ ita tentatio que eſt tm̄ ab hoſte peccatū erit.Cōtra vᵗ dr̄ Mat. 4. Xp̄s a dyabolo tētatus fuit: ſꝫ ineo locꝰ peccati nō fuit. vn̄ ipſe dicit Io. 14. Uenit pͥnceps mundi huius ⁊c̄. gͦ nō oīs tentatio que eſt ab hoſte peccatū eſt. ¶ Pͣ. vt Augu. dicit: nullus peccat in eo qd̓vitare nō poteſt: ſꝫ hō nullo mō vitare pōt quin hoſtis euꝫtentet. gͦ tentatio que eſt ab hoſte nō eſt peccatū.Reſponde oᵈºᵐᵐpeccatum vnius nō cōſiſtit inactu alterius: ſꝫ in actu ꝓprio ꝓut dr̄Ezech̓. 18º. Aīa que peccauerit ipſa moriet̉. In tētatiōe aūtcarnis ipſe appetitus illicitus ẜm queꝫ aliquis tētari dr̄ eſtactus eiꝰ qui tentat̉: nō enim ſola caro cōcupiſcit: ſꝫ cōiunctū: ⁊ iō talis tētatio ē pctm̄ in eo ꝗ tentat̉. tentatio aūt queeſt a mūdo vel ab hoſte eſt a pͥncipio extrinſeco. vn̄ actꝰ nōpertinet ad tētatū: ſꝫ paſſio tm̄. ⁊ ꝓpter hͦ nō eſt pctm̄ in talitentatione niſi per delectationē cōſenſus: qꝛ tunc tentatusincipit cooperari tentanti.gͦ dd̓m: ꝙ qͣꝫuis ptās demōis ſit ſimpl̓rAd primu) maior qͣꝫ poteſtas hoīs: tn̄ qͣꝫtuꝫ ad aliquid nō eſt maior .ſ. qͣꝫtū ad actus li. ar. qui cogi nō poſſunt:qꝛ hoꝝ actū ipſe hō dn̄s eſt: ⁊ nō demon: ⁊ iō pōt hō tētationi eius reſiſtere. ¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ tētatio carnis ꝓ tanto dr̄eē grauior: qꝛ eſt ipſi tētatoⁱ vximior ẜꝫ ꝙ ꝑ eaꝫ quodāmōin diuerſa deſideria diuidit̉ īterioris ⁊ exterioris hoīs: nectn̄ eſt ibi violētia abſoluta: qꝛ īterior hō nō cogit̉ ſeꝗ motūexterioris hoīs. vn̄ adhuc remanet rō pctī: ⁊ magis qͣꝫ in tētatiōe hoſtis ẜꝫ ꝙ ip̄m deſideriū eſt actꝰ ipſiꝰ tētati: ⁊ quodāmodo in ptāte eius. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m: ꝙ qͣꝫuis hō nō poſſitvitare pctm̄ tētationē carnis: ita ꝙ nullā hēat p̄t tn̄ vitarehāc vel illā ſingulariter: ⁊ ita quodāmō ē in ptāte eiꝰ: ſꝫ tētatio q̄ eſt ab hoſte nullo mō. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m: ꝙ demon poteſtatē hꝫ īprimēdi in imaginationē vel repn̄tādo aliqͣ ſenſibilia exteriꝰ vel ēt turbādo imaginē īterius: ⁊ quō hoc ſitſupra in tractatu de angelis dictum ē. ⁊ iō ẜm ꝙ hoc modoīprimit in nos tētare dr̄. h̓ aūt īpreſſio ad hͦ nō hꝫ rōnē pctī.cū nō ſit in appetitu: ſꝫ ī apprehēſiōe tātū: ſꝫ ē tēdēs in peccatū qͣꝫtū eſt de rōne tētantis. ¶ Ad 5ᵐ dd̓ꝫ ꝙ motꝰ vis cōcupiſcibilis pōt dupl̓r īſurgere. vel ex qͣlitate organi: ſic̄ calefacto corꝑe īſurgit motꝰ libidinis ſine aliqͣ imagine: ⁊ ille motꝰ ē pure naͣlis nec rōnē pctī hn̄s: ⁊ ad hoc pōt v̓tꝰ demonis ex ptāte ſue naͣe q̄ in trāſmutatiōeꝫ corꝑaliū p̄t niſiv̓tute dīna cohibeat̉. Aliꝰ motꝰ ꝯcupiſcibilis ē ꝗ īſurgit exapp̄hēſiōe delectabilis: ⁊ ex ꝑte illa appetitꝰ cōcupiſcibilishꝫ quādā libertatē: ad minꝰ ī hoīe: ſꝫ ꝙ pōt obedire īperiorōnis ꝓhibētis: ⁊ ſic in ꝯcupiſcibili pōt eē peccatū: ſꝫ huncmotū dyabolus extorquere nō pōt.III.¶ Utruꝫ tentatio ſit appetēda.D tertiuꝫ fic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ teniatio ſit appe tēda. Prīo perhoc qd̓ dr̄ Ia. pͦ. Oē gaudiū exi. ⁊c̄. ſꝫ illd̓ d̓ quoIgaudēdū ē qn̄ hr̄ ē appetēdū cū nō hr̄. ergo tentatio ē appetēda. ¶ Pͣ. illd̓ in qͦ manifeſtat̉ bonū alicuiꝰ ē appetēdū: ſꝫ v̓tꝰ mētis in tentatiōibꝰ oſtēdit̉: ⁊ibi quodāmō refloret. ergo idē qd̓ pͥus. ¶ Pͣ. illud qd̓ ē ma⁊ organū v̓tutis ē appetēdū: ſꝫ ſic̄ dic̄ Aug. tētatio cui nō cōſentit̉: ē maͣ exercēde v̓tutis. ergo eſt appetēda. ¶ Pͣ. illud