Druckschrift 
Scriptum super secundo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Seite
66v
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin.Qō I.XIX.

alijs ⁊ nō illo vteretur: an poſſet non mori.Ed adhuc querit̉ ſi non eſſet p̄ceptuꝫvt de ligno vite ederet ⁊ alijs ⁊ non¶Mr& S ſeꝑ viueret nō vtēs illo ligno: nōillo veſceret̉: nūꝗd poſſet non mori?erat ei ex illo lignopoſſe nō mori. ſi ꝟo nō poſſet emꝑ viuere: id erat ei ex illo ligno. Aliquidicūt ꝙ ſi non fuiſſet ei p̄ceptum veſci de illo ligno ⁊ alijs ⁊ nō illo veſceret̉: viueret ſemper:ſic determinātes illud qd̓ ſupra dixit Augu .ſ.erat ei de ligno vite: nō de ꝯditiōe naͣe tm̄ .ſ. qͣſinō ex ꝯditiōe naͣe ſolūmō erat ei: ſꝫ ēt ex lignoillo. Alijs āt vr̄ ꝙ ex ligno vite erat ei poſſe nōmori: nō ex naͣ. Iōqꝫ enī dr̄ potuiſſe n̄ mori. qꝛpoterat vti illo ligno: d̓ quo edēs nō moreret̉. Queſtio Aug. qūo īmortalis factus ſit hō.E hac vero hoīs īmortalitate qualisfuerit. Aug. ſuꝑ Geneſim queſtionēmouēs: ſic ait. Querit̉ qūo īmortaliseraeaxiA factꝰ ſit hō p̄ alijs aīantibꝰ. ⁊ quomōcum illis cōem acceperit alimoniā. Sed alia ēimmortalitas carnis quā in Adam accepimꝰalia quā in reſurrectione ſperamꝰ per chriſtū.Ille factus ē homo īmortalis vt poſſet nō mori ſi non peccaret. moreret̉ āt ſi peccaret. Filijꝟo reſurrectionis nec poterunt vltra peccarenec mori. Caro noſtra nō tūc egebit refectiōeciboꝝ. qꝛ nulla poterit eē defectio. Caro Adeante peccatum ita īmortalis creata eſt: vt peralimoniam adiuta eſſet mortis ⁊ doloris expers. ſic ergo immortalis ⁊ incorruptibilis cōdita eſt caro hominis: vt ſuam īmortalitatem⁊ incorruptionem per obſeruantiam mandatoꝝ dei cuſtodiret. In quibus mandatis hoccontinebatur vt de illis lignis conceſſis manducaret: ⁊ ab interdicto abſtineret: per horuꝫeduliuꝫ immortalitatis dona conſeruaret: donec corꝑalibus incrementis perductus ad etatem que conditori placeret multiplicaret progenieꝫ ipſo iubente ſumeret de ligno vite quoperfecte immortalis factus cibi alimenta nonvlterius requireret. Ecce his verbis videturAuguſtinus tradere ꝙ caro primi hominis īmortalitatem ī ſe habuerit que per alimioniaꝫciborum conſeruaretur vſqꝫ ad tempus ſuetranſlationis in melius quando de ligno vitecomederet ⁊ ficret omnino immortalis ita vtpoſſet mori. Quod ex p̄dictis conſequi videtur hominēde natura ſue conditionis aliquo modo fuiſſeīmortaleꝫ. ſed non omnino fieret īmortalis niſi participato ligno vite.

Deo aliqui dicunt ꝙ īmortalitatē denatura habebat qua poterat nō morique alioꝝ lignoꝝ eſu poterat conſeruari. ſed nō poterat cōſumari niſi peraſſumptionem ligni vite. quod videtur Aug.ſentire ſuper Geneſim dicēs. Hoc quoqꝫ addo talem cibū illaꝫ arborem p̄ſtitiſſe quo corpus hominis ſtabili ſanitate firmaretur non ſicut ex alio cibo ſed in ſpiratiōe ſalubritatis occulta. Hic īnuere videtur ꝙ cuꝫ alijs cibis poſſet corpus ſuſtentari. hoc cibo indeficienti ſanitate firmaretur. Ex quo conſequi videtur ꝙſicut in natura ſui habuit immortalitateꝫ quadam .ſ. aptitudinē moriēdi. ita aliquā īmortalitatem in natura ſua habuerit .i. aptitudinemquandā: qua nō poterat nō mori cibis adiutusſed ſi per p̄ſtitiſſet īmortalitatis perfectio eſſetei de ligno vite. Sed qui hoc tradūt qūo ſuperiora Aug. verba ꝗbus dicit ꝙ erat īmortalisex ligno vite: huic ſentētie nō ꝯtradicāt diligēter inquirant. Diuiſio textus.ſuperius inſtitutioneEterminata humane nature quantum ad vtrūqꝫ ſexum. Hic ꝓſequitur conditiones nature inſtitute quātum ad primū ſtatuꝫ ſui. Diuiditur autē in partes duas. In pͥma determīat ea que pertinēt ad conſeruatōeꝫ indiuidui in eē ꝑ immortalitatē. In ſcd̓a ea que pertinēt etiamad multiplicatiōem ſpēi per gn̄atiōem. 20. di. ibi. (Poſth̓ vidēdū eſt qualiter primi parentes ⁊cͣ.) Prima ī duasIn pria oſtēdit īmortalitatem hominis quātū ad primūſtatū. In ſcd̓a inꝗrit cām ⁊ modū eius. ibi ¶Solet ⁊ h̓ q̄ricū homo pͥmus ⁊c̄.) Circa pͥmū tria facit. Primo manifeſtat intētionē. Scd̓o ꝓponit hoīs immortaliteꝫ: ibi.Primus ergo hō ẜm naturā corꝑis ⁊c̄) Tertio manifeſtat dr̄iaꝫ illius primi ſtatus ad duos ſtatus ſequētes ibiIn primo ſtatu fuit corpꝰ hoīs ⁊c̄.) Solet ⁊ h̓ queri.Hic īquirit cām īmortalitatis: ⁊ moduꝫ: vtrum .ſ. eēt pergratiam vel ꝑ naturam. Et circa hͦ tria facit. Primo mouet qōnem. Scd̓o determinat eam ex verbis Augu. ibi.Ad quod dici pōt ⁊c̄.) Tertio inducit quorunda diſceptationeꝫ ſuper hac determinatiōe. ibi (Propter h̓ aliꝗdicūt ⁊c̄.) Et circa hͦ duo facit. Primo ponit quorundaꝫopinionem qui ſimpl̓r dicte determinationi adherēt dicētes ſolam gr̄am eē cām immortalitatis. In ſcd̓a obijcit in cōtrarium ⁊ ponit cōtrariā opinionē. ibi. (Sed adhūc queritur ⁊c̄.) Et circa h̓ tria facit. Primo ponit obiectiōem cōtra primā opinionem. Scd̓o ex hͦ inducit opinionē cōtrariā. ibi (Aliqui dicūt ⁊c̄.) Tertio ponit q̄daꝫverba Aug. ex quibꝰ ſcd̓a opinio firmamentū habere vr̄.ibi. (De hac vero hoīs īmortalitate. Ubi prius verbaAug. pōit qualitatē poͣe immortalitatis exprimētia. Secūdo ex his ꝯcludit ſcd̓aꝫ opinionē ad quā firmādā aliāauctoritatē Aug. inducit ibi (Iō alij dicūt ⁊c̄) Qō I.☞¶ Ic̄ AuiNqꝰ talitate hoīs ẜmaiaꝫ. 2ºquerunt̉. Prīo de īmorvtꝝ hō in ſtatu īnocētie fuerit īmortalis ẜmcorpus. 3º. vtꝝ fuerit īpaſſibilis. 4º ſuppoſitoꝙ ſic. vtꝝ illa īmortalitas ⁊ īpaſſibilitas fue-