Druckschrift 
Scriptum super secundo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Seite
62v
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin. XVIII.Qō I.

eaſqꝫ implet non opere conſueto ꝓuidentie quonature ſubſiſtūt vt ſint: ſꝫ quo illas adminiſtratvt voluerit: quas vt voluit cōdidit. Oīum ergoque ad gratia ſignificandā nō naturali motu rerum: ſꝫ mirabil̓r facta ſunt: abſcōdite cāe in deofuerūt. Quoꝝ vnū erat ꝙ mulier facta eſt de latere viri dormiētis. Nō habuit prima reꝝ cōditio vt femina ſic fieret: ſed vt fieri poſſet: ne contra cauſas quas deus volūtarie īſtituit mutabili volūtate aliquid facere puteretur. De aīa mulieris ꝙ nō eſt ex aīa viri vt ꝗdā prcauerūt dicentes aīas eſſe extraduce.Uemadmodū mulieris corpus de viri corpore traductuꝫ fuit: ita putauerunt aliqui ipſius aīam de viri aīa ꝓpagatā: ⁊ oēs aīas p̄ter primā de traduce eſſe ſicut corpora. Alij aūt putauerūt ſimul oēs aīas ab initio creatas. Catholica aūt eccl̓ia nec ſimul nec extraduce factas eſſeaīas docet: ſed in corporibus ꝑ coitū ſeminatisarqꝫ formatis īfundi: ⁊ infundendo creari. Un̄in eccleſiaſticis dogmatibus aīas hoīum nō eēab initio inter ceteras ītellectuales naturas: necſil̓ creatas: ſicut Origenes fingit: dicimus neqꝫcū corporibus per coitū ſemīari ſicut luciferiani⁊ cirillus ⁊ quidā latinoꝝ p̄ſumptores affirmātSed dicimus corpus tm̄ ꝑ cōiugij copulaꝫ ſeminari. Creationē vero aīe ſolū creatorē noſſe:eiuſqꝫ iudicio corpꝰ coagulari in vulua: ⁊ compingi atqꝫ formari: ac formato iaꝫ corpore aīaꝫcreari ⁊ infundi: vt viuat in vtero hō ex aīa conſtans ⁊ corpore: ⁊ egrediat̉ viuus ex vtero plenus in aīa ⁊ corpore humana ſubſtātia. Hieronymus etiā anathematis vinculo illos cōdēnatqui aīas extraduce dicunt: īducens auctoritatēꝓphete. Qui finxit ſigillatim corda eoꝝ. Hic ſatis īquit: īnuit ꝓpheta ꝙ nō aīam de aīa facit d̓sſꝫ ſigillatim animas de nihilo creat. Diuiſio textus.Oſtquam ex ꝑte ipſius viri. hic deterdeterminauit originē hoīsminat de origine mulieris. Et diuidit̉ in duasꝑtes. In pͥma de origine ipſius ẜm corpus. Inſcd̓a de origine ipſiꝰ ẜm aīam ibi. (Quēadmodū ml̓ieris corpus ⁊c̄.) Prīa in duas. In pͥmaoſtēdit modū ꝓductiōis mulieris ex ꝑte corporis. In ſcd̓ainꝗrit ꝓducti corporis pͥnᵐ ibi. Solet etiā queri vtruꝫ decoſta illa ⁊c̄.) Circa pͥmū duo facit. Prīo ꝓponit modūoriginis. Scd̓o aſſignat ꝓpoſitoꝝ cās. Ubi pͥmo on̄dit qͣrede viro formata ſit mulier ibi. (Hic attēdēdū ē ⁊c̄.) Scd̓oqͣre de tali ꝑte ibi. Cuꝫ aūt his de cauſis.) Tertio qͣre deviro dormiēte ibi. (Nō ſine cā qͦꝫ) Solet ēt q̄ri ⁊c̄.) Hicinꝗrit pͥncipia ꝓducti corporis. Et pͥmo inquirit pͥnᵐ maͣle.Scd̓o pͥnᵐ actiuū ibi. ¶Illud ēt ſciri opꝫ.) Ubi pͥmo inꝗritvtrū corpꝰ ml̓ieris ꝓductū fuerit per actionē angeli. Scd̓o

vtrū ꝑ actionē naͣe ibi. ¶Sꝫ q̄ritur an rō qͣꝫ deus.) Et circahͦ duo facit. Prīo p̄mittit q̄daꝫ necͣia ad ſol̓onis manifeſtationē. Scd̓o qōnis ſol̓onē ꝓſeꝗtur ibi. (Oīum rerum ⁊cͣ.)(Quēadmodū mulieris corpus ⁊c̄.) Hic inꝗrit modū originis ml̓ierꝭ ex ꝑte aīe: vbi excludit duas hereſes ⁊ aſtruitveritatē catholicā: vt ꝑ ſe pꝫ in littera.Qō.qō. Prima de ꝓductiōeIc̄ ē duplex plieris ex ꝑte corporis.EScd̓a de origīe aīe. Circa pͥᵐ q̄runt̉. 3. Prīovtrū corpꝰ ml̓ieris de coſta viri facta fuerit. etqꝛ dr̄ hͦ nō fuiſſe factū actiue ꝑ rōnes ſemīalesſꝫ pͥmordiales. q̄ritur ſcd̓o de dr̄ia harū rōnuꝫ.Et qꝛ ea q̄ p̄ter rōnes ſemīales fiūt dn̄r ī lr̄a miraculoſe fieri. Tertio q̄rit̉ cuiuſmodi oꝑa debeāt dici miracula.I. Utrū corpꝰ ml̓ieris debuerit fieri de coſta viri.D Primum mlieris de coſta viri fieſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ corpusri nō debuit. diſtīctio .n. ſexus cōis ē hoī ⁊ alijsaīalibꝰ: ſꝫ in alijs aīalibꝰ mas ⁊ femina ſil̓ ꝓduI cta ſunt: ⁊ neutꝝ ab altero ſumptū. gͦ vr̄ ꝙ necfemina hoīs de viro ſumi debuit. Pͣ. maͣ nō pōt trāſmutari de ꝑua qͣꝫtitate in magnā niſi vel ꝑ rarefactiōeꝫ: ſic̄ exvno pugillo aq̄ gn̄ant̉. x. aeris: vel ꝑ alteriꝰ additionē. Un̄dic̄ Aug. io. ſuꝑ Gen̄. ꝗd ē abſurdiꝰ qͣꝫ vllū eē corpꝰ manētenaͣe ſue qͣꝫtitate .i. ſine additiōe qd̓ vndiqꝫ creſcat niſi rareſcat: ſꝫ nō potuit eē vt ꝑ rare factioneꝫ vna coſta in qͣꝫtitatemulieris excreſceret: qꝛ īueniret̉ corpꝰ ml̓ieris ēt ipſo aererariꝰ. gͦ oportebit h̓ ꝑ additionē exterioris fieri qd̓ oportuit multo ampliꝰ eē qͣꝫ coſtā ipſaꝫ. cū ergo vnūqd̓qꝫ denoīandū ſit a maiori ꝑte vr̄ ꝙ non debeat dici ex coſta viri corpꝰml̓ieris formatū. Pͣ. cū ī oꝑibꝰ dīnis nihil ſit ſuꝑfluū: oꝫꝙ coſta illa de ꝑfectiōe corꝑis ade fuerit: ſꝫ ſubtracto eo ꝙad ꝑfectōeꝫ rei ꝑtinet ſeꝗt̉ diminutio. cū gͦ oīs diminutio īreſurrectiōe reſtauret̉: vr̄ ꝙ coſta illa ī corꝑe ade reſurget.ſi gͦ de coſta illa factū ē corpꝰ eue vr̄ ꝙ eua nō reſurget qd̓ ēīcōueniēs. nō gͦ de coſta viri fcā ē ml̓ier. Pͣ. ī corꝑe ſenſibili nō p̄t eē dīſio ꝯtinui ſine dolore: ſꝫ corpꝰ ade ꝑꝑ naͣe īſtitute ītegritatē maxīe ſenſibile fuit. gͦ cū nll̓s dolor ī ipſo p̄cederet culpā: vr̄ ꝙ ex eiꝰ coſta ml̓ier formata nō ſit. Pͣ.vt dic̄ Aug. 2. ſuꝑ Gen̄. ī oībꝰ oꝑbꝰ creatiōis nō: ꝗd d̓s facere poſſit q̄rit̉: ſꝫ ꝗd reꝝ naͣ patiat̉. cū gͦ naͣlis modus ꝓpagetiōis ml̓ieris n̄ ſit de coſta viri: ſꝫ ex ſemīe: qꝛ his q̄ ſūt eiuſdē ſpēi debet̉ vnꝰ modus originis: vr̄ ꝙ īcōueniēter ex coContra ę qd̓ dic̄ Boe. ī li.de ꝯſo. nec̄e ē ꝙ īꝑfectū a ꝑ(ſta viri mulier facta ponatur.fecto ſumat originē: ſꝫ ml̓ier ē vir īꝑfectꝰ ſiue occaſionatusvt ī. 16. de aīalibꝰ. ph̓s dic̄. gͦ ꝯgruū fuit vt d̓ corꝑe viri corpꝰml̓ieris ſumeret̉. Pͣ. pͥmū pͥnᵐ ⁊ finis ī idē reducunt̉. vn̄idē ponimꝰ: vniuerſitatis finē ⁊ pͥnᵐ: ſꝫ ml̓ier ꝑꝑ virū fcā ē:qꝛ in adiutoriū viri fcā legit̉ Gen̄. 2. ergo cōgruū fuit vt ētvir mulieris eēt pͥncipiū: ⁊ ſic idē qd̓ pͥus.dd̓m: ꝙ apud catholicos dubiū eē nō dꝫReſpōdeo qn muer d̓ coſta viri formata fuerit: qͣꝫuis iudei d̓ hͦ ml̓ta fabulēt̉: nō .n. magꝭ rōni reſiſtit vl̓ dīnepoᵉ mulierē ex corꝑe viri ſūmi qͣꝫ corpus viri ex limo terreformari cū vtrūqꝫ a naͣe v̓tute ſeꝑatū ſit: modū tn̄ qͦ id ſcm̄ē nō oēs ſil̓r aſſignant. Quidā .n. vt magr̄ ⁊ Hugo de ſcō victore volūt ex coſta viri ſine alicꝰ exterioris additiōe vl̓ noue maͣe creatōe corpꝰ ml̓ieris formatū fuiſſe. Hoc āt nō vr̄ītelligibile. ſi .n. ꝑ ml̓tiplicatiōeꝫ maͣe hͦ ſcm̄ dicāt oꝫ ml̓tiplicatiōeꝫ hāc aūt ẜm qͣꝫtitatē tm̄ attēdi aut ẜm eēntiā materie. Si pͥmo mō ſic: oꝫ vt eadē materia nūero q̄ fuit pͥmoſub paruis dimēſionibꝰ poſtmodū maiores dimēſiones recipiat. Hoc aūt idē ē qd̓ rarefieri: vt ex. 4. phyſi. pꝫ ⁊ ita ſequeret̉ corpꝰ ml̓ieris ex coſta viri ꝑ moduꝫ rarefactionis