Druckschrift 
Scriptum super secundo libro sententiarum : Mit Textanfängen
Seite
45v
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin.XIII.

Diſtin.ītellectꝰ: ⁊ pōt eē ſine motu. vn̄ ph̓s in 7º ethycoꝝ. dicit: ꝙdeus vna ſimplici oꝑatione gaudet: ⁊ ꝑ hūc moduꝫ deꝰ aleterno in verbo operatur. ſicut artifex excogitando for Que prima fuerit diſtinctionis operatio.mas artificialium. Diſtin.XIII.Rima aūt diſtīctionis oꝑatio fuitformatio lucis: ſicut oſtendit ſcriptura: que cōmemorata reꝝ informitate eaꝝ diſpōnē a luce īchoauitſetA ſubdēs. Dixit deus: fiat lux: ⁊ fcāeſt lux: ⁊ diuiſit lucē a tenebris: appellauitqꝫ lucem diē: ⁊ tenebras noctē: ⁊ factuꝫ eſt veſꝑe ⁊mane dies vnus. Cōgrue mūdi ornatꝰ a luce cepit. vn̄ cetera que creāda erāt viderent̉. Qual̓ fuit lux illa: ſpūal̓: an cōꝑal̓.IIq̄rit̉ qͣlis illa lux fuerit: corꝑal̓ .ſ. anſpūalis: id rn̄demꝰ qd̓ a ſcīs traditū legimus. Dixit .n. aug. qꝛ lux illa corporal̓ vl̓ ſpūal̓ ītelligi p̄t. Si ſpūal̓ accipit̉: āgelicanaͣ ītelligit̉: q̄ priꝰ informis fuit: ſꝫ poſtea formata ē cū ad creatorē ſuū ꝯuerſa: ei charitate adheſit: cuiꝰ īformitatis creatio ſuꝑius ſignificata ē.vbi dcm̄ ē. In prīcipio creauit deꝰ celū ⁊ terrā.Hic ꝟo eiuſdē formatio oſtēdit̉ cū ait. Fiat lux⁊ facta eſt lux. Hec gͦ angelica naͣ priꝰ tenebre ⁊poſtea lux fuit: qꝛ priꝰ habuit īformitatē ⁊ imꝑfectionē: deīde formatōis ꝑfectionē: ⁊ ita diuiſit deꝰ lucē a tenebris. Nā vt ait Aug. ſuꝑ Gen̄.Huiꝰ creature īformitas imꝑfectio fuit an̄qͣꝫ formaret̉ ī amore ꝯditoris. Formata ꝟo ē qn̄ conuerſa ē ad īcōmutabile lumē verbi. Si ꝟo corporal̓ fuit lux illa: qd̓ vtiqꝫ ꝓbabile eſt corpꝰ lucidū fuiſſe ītelligit̉: velut lucida nubes: qd̓ nō denihilo: ſꝫ de p̄iacēti maͣ formal̓r factū eſt: vt luxeēt: ⁊ vī lucēdi hr̄et. Cū qͣ dies prīa exorta ē: qꝛan̄ luceꝫ: nec dies fuit: nec nox: lꝫ tp̄s fuerit. Quod lux illa facta eſt vbi ſol apparet que inter aquas lucere poterat.I aūt q̄rit̉ vbi fcā eſt lux illa cū abiſſusoēm terre altitudinē tegeret: dici pōtī ill̓ ꝑtibꝰ fcā: qͣs nūc illuſtrat ſol̓ diurna lux. Nec miꝝ lucē ī aꝗs poſſe lucere: cū ēt nautaꝝ oꝑatōe ſepiꝰ illuſtrētur. ꝗ in ꝓfūdū merſi miſſo ex ore oleo aqͣs ſibi illuſtrāt: quemulto rariores fuerūt in prīcipio qͣꝫ mō ſint: qꝛnōdū ꝯgregate fuerāt ī vno loco. fcā gͦ lux illa vicē: ⁊ locū ſol̓ tenebat. q̄ motu ſuo circūagitatanoctē diēqꝫ diſcernebat. Ibi ergo primū lucemapꝑuiſſe veriſil̓e ē. vbi ſol quotidiao curſu circūuectꝰ apꝑꝫ: vt eodē tramitte lux circūcurrēs: acprīo ad occaſū d̓ſcēdēs: veſperā faceret. Deīdereuocata ad ortū: aurorā .i. māe illuſtraret ⁊ ita

dīſit d̓s lucē ⁊ tenebras: ⁊ appellauit. l. d. ⁊. t. ij. Ꝙ dies diuerſis modis accipitur.Ic notādū ē ꝙ dies diuerſis mōis accipiti ſcriptura. Dr̄ .n. dies lux illa q̄ illotriduo tenebras illuīabat. ⁊ dr̄ dieſ illuminatio ipſa aeris. Dr̄ ēt dies ſpaciumxxiiij. horaꝝ qͣl̓r accipitur cū ait. Fcm̄ ē veſꝑe ⁊māe dies vnꝰ. Qd̓ ita diſtīguēdū ē. Fcm̄ ē veſpere priꝰ: ⁊ poſtea māe: ⁊ ita fuit dies vnꝰ expletꝰ. xxiiij. horaꝝ. dies .ſ. nālis ꝗ hūit veſperaꝫ:ſꝫ nō māe. Māe .n. dr̄ finis p̄cedētis: ⁊ initiū ſequētis diei: qd̓ ē aurora: q̄ nec plenā lucem: necoīo tenebras hꝫ. Māe gͦ primꝰ dies nō hūit: ꝗanec dies p̄ceſſerat ꝗ ſeq̄ntis diei initio termīaretur: ⁊ eo p̄cipue: qꝛ luce apꝑente mox ſuꝑ terrāplenꝰ atqꝫ p̄clarꝰ dies extitit: ꝗ nō ab aurora: ſꝫ aplena luce inchoauit: ⁊ mane ſeq̄ntis diei cōſumatꝰ ē. Un̄ Beda ſuꝑ gen̄. Dicebat vt dies luce īciꝑet: ⁊ ī māe ſeq̄ntis diei tēderet: vt oꝑe deia luce īchoaſſe: ⁊ in lucem cōpleta eſſe figurarētur. Reliꝗ aūt dies mane habuerūt ⁊ veſperaꝫ:quoꝝ quiſqꝫ a ſuo mane incipiens vſqꝫ ad alterius diei mane extendebatur. De naturali ordine cōputationis ſex dierum:⁊ de illo qui pro myſterio ītroductus eſt.Ic ē naͣlis ordo diſtīctōis dierū: vt diſtiguant̉ atqꝫ ꝯputētur dies a māeyſqꝫad māe. Poſtea ꝟo ī myſterio femē.E vt dies ꝯputētur a veſꝑa in veſperā: ⁊adiūgat̉ dies p̄cedēti nocti ī ꝯputatiōe: cū iuxtanaͣlē ordinē p̄cedēs dies ſeq̄nti nocti adiūgi debeat: qꝛ hō a luce ꝑ pctm̄ corruit ī tenebras igͦrātie ⁊ pctōrū: Deīde ꝑ xp̄ꝫ a tenebris ad lucē redijt. Un̄ apl̓s. Eramꝰ aliqn̄ tenebre: nūc aūt luxin dn̄o. Primꝰ itaqꝫ dies nō ab aurora: ſꝫ a plēaluce īcipiēs. Et poſt paulatī veſperā occidēti luce excipiēs: māe ſeq̄ntis diei ꝯpletus ē. Vn̄ beda. Occidēte luce paulatī: ⁊ poſt ſpaciū diurnelōgitudīs ⁊ īferiores ꝑtes ſubeūte: ſcm̄ ē veſꝑeſic̄ nūc vſitato curſu ſol̓ fieri ſolet. Fem ē āt mane eadē ſuꝑ terrā redeūte: ⁊ aliuꝫ diē īchoāte: ⁊dies expletus ē vnꝰ. xxiiij. ho. fuitqꝫ nox illo triduo omnino tenebroſa: que poſt creata ſideraaliqua luce claruit. Cur ſol factus eſt ſi lux illa ſufficiebat.Olet aūt q̄ri qͣre factus ē ſol: ſi lux illaUfaciēde diei ſufficiebat. Ad qd̓ dici p̄tqm̄ lux illa forte ſuꝑiores partes illuAſtrabat: ⁊ ad illumīationē inferioruꝫſolem fieri oportebat. Vel potius iō: ꝗa factoſole diei fulgor aucͣtus ē. Ampliori enī ml̓to luce radiauit dies poſtea qͣꝫ an̄. Si vero queritur