Queſtio. IIDiſtin. II.

Diſtin. II.eē oīuꝫ bonoꝝ angeloꝝ mēſuret̉ ad euū demonis qd̓ eſt(abſurdū. gͦ vr̄ ꝙ n̄ ſit tm̄ vnū euūSed contra mediū hꝫ naꝫ extremoꝝ. ſꝫ euū mediū ē īter eternitatē ⁊ tp̄s: eternitas āt ē vna ⁊ ſil̓r tp̄s. gͦeuū ē vnū. ¶ Pͣ. hͦ ēt vr̄ ꝑ hͦ ꝙ euū ē ſimpliciꝰ qͣꝫ tp̄us. et(ita magis vnū.Reſpondeo pōꝫ. ꝙ ponēdo vnitatē eui. oꝫ eā inueſtigar̄ ad ſil̓itudinē tꝑis: cuiꝰ cā tripl̓r aſſignat̉. Quidāenī dicūt ꝙ tp̄s ē nūerꝰ motꝰ: vn̄ ſic̄ idē ē denariꝰ qͦ nūerātur decē canes ⁊ decē eꝗ: ita ē ēt idē tp̄s qͦ nūerāt̉ oēs motus: ſꝫ hͦ īprobat ꝯmē. in 4º phyſi. qꝛ vnitas nūeri diuerſorū nūeratoꝝ: nō ē niſi vnitas nūeri mathēatice accepti.tp̄s āt nō ē ꝗd mathēaticū: ſꝫ naͣle. ¶ Pͣ. oīa mathēaticamultiplicat ẜꝫ eē qd̓ hn̄t ī rebꝰ: ſicut nō ē eadē linea ī cupro ⁊ ligno ẜm eē. vn̄ ſeq̄ret̉ ꝙ tp̄s ẜm eē nūeraret̉ ⁊ multiplicaret̉ ad nūeꝝ motuū: ⁊ ita ſeq̄ret̉ ꝙ eēt plura tꝑaſimpl̓r: ſꝫ vnū tm̄ imaginarie. Alij dixerūt ꝙ qꝛ tp̄s ē meſura variatiōis: ⁊ oīs variatio ē ex poſſibilitate maͣe: ⁊ qꝛmaͣ ē vna. iō dicūt tp̄s vnū ab vnitate maͣe. Sꝫ hͦ non vr̄veꝝ. tp̄s enī nō mēſurat variationē in poͣ: ſꝫ variationeꝫī actu: actꝰ āt variatiōis ī maͣ nō ē vnꝰ: ſꝫ pl̓es. ſꝫ tm̄ primapoͣ ad variatiōeꝫ ē vna: qͣꝫuis ēt hͦ nō ſit ꝑ ſe notū: īmo forte falſuꝫ ꝙ oīuꝫ mobiliū ſit maͣ vna. Et p̄terea tp̄s de neceſſitate cū ſit nūerꝰ reſpicit aliqͣꝫ multitudinē nūeratā.in maͣ āt prīa ẜm eēntiā nō ē aliqͣ multitudo: ſꝫ ſolū ẜꝫ eē⁊ ẜꝫ hͦ eē nō ē vna in pl̓ibꝰ. vn̄ nec tp̄s maͣe ẜm eēntiā ſuārn̄det: ſꝫ ſolū eē ẜꝫ qd̓ variat̉ ꝑ motū. vn̄ ex vnitate maͣenullo mō pōt eē tp̄s vnū. ⁊ iō dd̓ꝫ cū ꝯmē. in 4º phyſicoꝝꝙ tp̄s ē vnū ab vnitate motꝰ pͥmi mobilis. tp̄s enī ꝯparatur ad iſtū motū: nō tm̄ vt mēſura ad mēſuratū: ſicut adalios motꝰ: ſꝫ ſic̄ accn̄s ad ſub̓m: qd̓ ponit̉ in diffōne eiusex qͦ hꝫ vnitatē ēt multitudinē. vn̄ prīo mēſurat motumdiurnū: ⁊ ꝑ illū mēſurat oēs alios: ſic̄ eniꝫ dr̄ in. io. meta.vnūquodqꝫ mēſurat̉ per illud qd̓ ē pͥmū ⁊ minimū ſui generis. Et ſil̓r dd̓ꝫ ē de euo qd̓ ē vnū ab vnitate eē ſimpliciſſimi euiternoꝝ qd̓ ē pͥmꝰ āgelus: qꝛ opꝫ vnū eē ſimpliAd priml goōꝫ ꝙ mēſura ē duplex: q̄dā ītriſeca(ciorē altero. vt īfra dicet̉.q̄ ē ī mēſurato ſic̄ accn̄s ī ſub̓o. ⁊ hͦ ml̓tiplicat̉ ad ml̓tiplicatōeꝫ mēſurati: ſic̄ pl̓es linee ſūt q̄ mēſurāt lōgitudineꝫpluriū corpoꝝ eqͣliū. Eſt ēt q̄dā mēſura extrīſeca: ⁊ hancnō ē nec̄e multiplicari ad multiplicatiōeꝫ mēſuratoꝝ: ſꝫē in vno ſic̄ ī ſub̓o: ad qd̓ multa mēſurant̉: ſic̄ multi pānimēſurant̉ ad lōgitudinē vniꝰ vlne. ⁊ hͦ mō multi motusmēſurāt̉ ad nūeꝝ vniꝰ primi motꝰ: ꝗnūerꝰ ē tp̄s: ⁊ multaꝑmanētia ad vnitatē vnius ꝑmanentis quod eſt euum.¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ ꝙ ſpūalia ⁊ corꝑalia pn̄t ī ꝑmanētia eſſēdiaſſimilari: ⁊ ẜꝫ hͦ vnā mēſurā hr̄e: qͣꝫuis ī alijs ml̓tū diſtēt¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ. ꝙ qͣꝫuis vnꝰ angelus non ſit cā alteriꝰ: ē tn̄ſimplicior altero: ⁊ hͦ ſufficit ad rōnē mēſure. ¶ Ad. 4.dd̓ꝫ. ꝙ ſi nō eēt iſte pͥmꝰ angelus ꝗ mō ē: eēt alius primꝰad quē alij mēſurant̉: ſicut ſi nō eēt hoc priᵐ mobile eſſetaliud cuiꝰ tp̄s eēt mēſura. ¶ Ad ꝗntū dd̓ꝫ ꝙ cū euū ſitparticipatio eternitatis qͣꝫto aliquid magis ē inparticipatione eternitatis ꝑ pͥus mēſurat euo: ⁊ iō cū angelus beatus magis ſit in ꝑticipatiōe eternitatis qͣꝫ ille qui ꝑ peccatū corruit: nō ſeꝗt̉ ꝙ angelus btūs mēſuretur ad euū¶ Utrū duratio angeli inceperit ante munduꝫ. III.demonis: ſed econuerſo.D tertium cio angeli an mundū īceſic ꝓceditur. Ur̄ ꝙ duraperit. Gre. enī nazan. dixit ꝙ deus prīo excogitauit āgelicas ſub̓as: ⁊ excogitatio ip̄ius opuseius eſt: vt dicit Dam. ergo vr̄ ꝙ āte alias creaturas angelꝰ ſcūs ſit. ¶ Preterea creatura corꝑalis nō

LηxO.equiparatur ſpūali: ſed ideo dicitur deū voluiſſe mūduꝫab eterno facere ne mundus ſibi equiꝑari videret̉. ergovr̄ ꝙ nec creaturā corꝑalē ſil̓ cū ſpirituali facer̄ d̓buerit.¶ Pͣ. nullus poteſt habere cognitioneꝫ alicuius rei fiende niſi p̄exiſtat aliꝗd eius eē: ſꝫ ẜꝫ Aug. angelus in verboaccepit cognitione creature per verbū fiende: q̄ cognitiomatutina dr̄. gͦ vr̄ ꝙ āgelus ante alias creaturas fcūs ſit.¶ Pͣ. ẜꝫ aliquos angeli mouēt celos: ſꝫ motor preceditmobile. gͦ videt̉ ꝙ angeli preceſſerūt celos ⁊ alia corꝑa.Sed contra. jnuicē ꝑ eēntiā. ſꝫ diſtātia aliquorūqn̄cūqꝫ fuerūt angeli deſtiterūt abnō pōt intelligi niſi loco exn̄te: nec locꝰ niſi ſit corpꝰ. ergoangeli an̄ corꝑalia creati nō ſūt. ¶ Pͣ. ſi angelus an̄ corporalia creatus fuit: oꝫ ꝙ nūc creatiōis angeli ſit priꝰ qͣꝫnūc creationis mūdi: ſꝫ vbicūqꝫ ē nūc priꝰ ⁊ poſteriꝰ ibi ētp̄s: gͦ oꝫ ꝙ ante mūdū fuerit tp̄s: quod ē īpoſſibile: vt vr̄Reſpondeo pom ꝙ creatio reꝝ dependet exvo(quia tunc eſſet ⁊ motus.luntate creatoris: ꝗ tūc ⁊ nō priꝰ res creare voluit: que qꝛnobis nota nō ē: initiū creatiōis reꝝ rōne inueſtigare nōpoſſumꝰ: ſꝫ fide tenemꝰ: ꝓut nobis traditū ē ꝑ eos ꝗbusdiuinā volūtatē r̄uelatā credimꝰ. ¶ Sciēdū ē gͦ ꝙ circainceptiōeꝫ reꝝ ſcī ꝯueniētes ī eo qd̓ fidei ē .ſ. ꝙ nihil ē abeterno p̄ter deū: varia ad minꝰ qͣꝫtū ad v̓boꝝ ſuꝑficiemdixiſſe īueniūt̉: ī his d̓ nec̄itate fidei nō ſt̄: ī ꝗbꝰ licuit eis.diuerſimode opīari ſic̄ ⁊ nobis. Pl̓es enī eoꝝ qui Augu.p̄ceſſerūt: vt Hiero. Hila. ⁊ Grego. nazan. vidēt̉ poſuiſſeāgelos an̄ creaturā corꝑalē factos: ⁊ corꝑalē per ſpūaleꝫſucceſſiue diſtinctā. Aug. v̓o ponit corꝑalē ſil̓ ⁊ ſpūalē creaturā factā: ⁊ corꝑalē ſil̓ ẜm maͣꝫ: ⁊ ſpēs: nō tn̄ ẜm īdiuidua q̄ ſucceſſione tꝑe gn̄antur. Sequentes v̓o: vt Greg.Beda ꝯcordāt cū Aug. in coeuitate corporalis ⁊ ſpūaliscreature: ⁊ cū alijs in ſucceſſiōe diſtinctiōis corpoꝝ ꝑ ſpecies diuerſas: ⁊ iō cōiter tenet̉ ꝙ angelus nō ē factus an̄corꝑalē creaturā: hoc .n. ꝓbabiliꝰ vr̄: tū ex ꝑte diuine oīpotētie: cuiꝰ ē nō ſucceſſiue oꝑari: tuꝫ ad excludēdū errorē: nec viderēt̉ angeli corꝑaliū creatores eē: tū alteri ſnīep̄iudicādū non eſt: vt in lr̄a dr̄: qꝛ nō ē demr̄atuꝫ nec fideergo dd̓m ꝙ ſi diuerſoꝝ (exp̄ſſū.Ad primum ꝯcā ad cōuenientiā reducere volumus. qd̓ tn̄ neceſſariū nō ē: pōt dici ꝙ auctoritates q̄ coeuitatē negare vidēt̉ exponēde ſūt ẜm ordinē dignitatis:⁊ non duratiōis. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ non eſt ſimile: quiadeꝰ p̄cedit creaturā: nō ſolū dignitate: ſꝫ ēt cālitate: quaꝫon̄dit mūdi inchoatio: qꝛ vt rabi moyſes dicit facillimavia ad on̄dendū deū eē: ⁊ ab ip̄o eē oīa ē ex ſuppōne nouitatis mūdi. ⁊ iō ſtatutū ē in lege: vt ſeptima die feſtuꝫ ducerēt in qͦ mūdus ꝯſūmatꝰ ē: vt per nouitatē mūdi ſemꝑin cognitione dei ꝑmaneret: ſed ſpūalis creatura exceditcorꝑalē dignitate nō cālitate: q̄ ne credi cā eiꝰ poſſet: congrue ſil̓ vtraqꝫ fcā ē. ¶ Ad tertiū dd̓m ꝙ de re iam factap̄t accipi cognitio eiꝰ: vt fiēde ſi ꝯſideret̉ in cauſis ſuis exꝗbꝰ ꝓceſſit: ⁊ ſic angeli ſuſceperūt cognitionē rerū fiēdarum in verbo: qd̓ ē ars oꝑatiua rerum. ¶ Ad qͣrtū dd̓mꝙ motor nō neceſſario p̄cedit mobile duratiōe: ſꝫ dignitate: vt pꝫ de aīa ⁊ corꝑe: alie rōnes ad oppoſitū ſūt ēt ſophiſtice: qꝛ eēntia angeli non neceſſario indiget loco: neceoꝝ diffō ē ẜm ordinē vl̓ diſtātiā localem: ſꝫ ẜm pͥncipiaeēntialia. Sil̓r ēt alia obiectio ꝓcedit de tꝑe imaginato:qꝛ .ſ. nūc imagīari an̄ mūdū poſſumꝰ ſic̄ ēt multas lineasII.I(extra celum. ¶ QueſtioEinde queritur de celꝰo empirio īq̄ angeli fcī dicūt̉d̓ qͣ tria q̄runt̉. primo vtꝝ ſit corpꝰ. ſcd̓o qualeſit. tertio vtꝝ influentiā hēat ſuꝑ alia corꝑa.