Iam vos mundi eſtis ꝓpt̓ſermonē quē locutꝰ ſum vobis manēte in me ⁊ ego ī vobis. Sicut palmes non poteſt ferre fructm̄ a ſemetip̄oniſi manſerit in vite. ſic necvos niſi in me māſeritꝭ egoſū vitis ⁊ vos palmites. qͥmanet in me ⁊ ego in eo. hicfert fructū multū qꝛ ſine menihil poteſtis facere. Si qͥsin me non māſerit mittet̉ foras ſicut palmes ⁊ areſcet ⁊colligēt eū ⁊ in ignē mittent⁊ ardet. ſi manſeritꝭ in me etverba mea in vobis manſerint. qd̓cunqꝫ volueritis petetis ⁊ fiet vobis.Incipit cōe de martiribꝰ⁊ prīo de vno martire. Euāgeliū ẜm Mathe. xvi.N illo temporeDixit ieſus diſcipulis ſuis.Si quis vult poſt me venire abneget ſemetip̄m ⁊ tollat crucē ſuaꝫ ⁊ ſequat̉ me.

Iam vos mundi eſtis. ꝓpter ſermonemquē locutus ſum vobis) Gorra. Iſte fuitſermo fidei q̄ purificat credentes vt patꝫActu .xv. Fide purificās corda eoꝝ (mane. in me ⁊ ego in vo. Ly. ꝑ fidē ⁊ charitatē for̄atā ꝑ quaꝫ hōeſt in deo ⁊ deꝰ in homine (ſicut palmes nōpoteſt ferre fructum aſemetipſo niſi man. invite) Ly. hͦ videmꝰ ī vite materiali. qͥa ferrefructum non poteſt niſi ꝑticeps ſit humoris⁊ pinguedinis ip̄iꝰ ſtipitꝭ (ſic nec vos) Thomas. fructū aliquē poteſtis facere .i. opꝰ aliquod qd̓ ſit meritoriūvite eterne (niſi in memanſeritis) ꝑ fidem ⁊amorem (Ego ſum vitis ⁊ vos palmites.Ly. q. d. ſi vultis fructificare manete in me(qͥ manet in me) Glo.credendo ⁊ obediendo (⁊ ego in eo) illuminando ſubueniendo ⁊ ꝑſeuerantiā dando (hic fert fructū ml̓tum) .ſ. bonorum operum (qꝛ ſine me nihilpoteſtis facere) Tho.nec paꝝ nec multum.immo nec cogitare aliquid boni. Un̄ apl̓s. ijCoꝝ. iij. Nō ſumꝰ ſufficientes cogitare aliquid a nobis qͣſi ex nobis (ſi qͥs in me nō māſerit mittetur foras.ſcꝫ per abſciſionem inmorte (ſicut palmes) Gorr. ſicut palmesa vite ſeparatus extra vineā ꝓijcitur. ſicinfidelis ꝑ ſeparationem ab vnitate eccleſie. vt patet Apoca. vltimo. Foris canes ⁊ venefici ⁊ impudici. (⁊ areſcet) ꝑamiſſionem humoris gratie (⁊ colligenteum) .ſ. angeli executores diuine iuſticie(⁊ in ignem mittent) .ſ. infernalem (⁊ ar

det) .ſ. ſine fine in ꝑpetuitate pene (ſi māſeritis in me) ꝑ dilectioneꝫ (⁊ verba meain vobis manſerint) q ⁊ ſit vt d̓r in gloſa.qn̄ facimus quod xp̄s p̄cepit ⁊ diligimꝰque ꝓmittit qd̓cunqꝫ volueritis.) Tho.deſiderio ⁊ affectione(petetis) in orationediſcrete ⁊ ꝑſeueranter(⁊ fiet vobis. Lyra.de pertinentibꝰ ad ſalutē veſtram.I qͥs vult pꝰme venire ⁊cͣ.Mathei. xvi.Mar. viij. Lu. ix. Hāchyſtoriā huius euangelij locutꝰ eſt dn̄s ieſus xp̄s. anno eꝰ. xxxij..iij. kal̓. auguſti. feriav. lūna. xiij. inditionev. An̄ iniciū illiꝰ euāgelū ſcribit ſctūs Mathęus in eo. cap̄. ꝙ cepit ieſus oſtendere diſcipulis. qꝛ oportet eūire in hyeroſolymaꝫ ⁊multa pati a ſeniorib⁊ ſcribis ⁊ principibꝰſacerdotuꝫ ⁊ occidi. ⁊tercia die reſurgere.Et aſſumens eū petricepit increpare illumdicens. Abſit a te dn̄enon erit tibi hoc qͥ cōuerſus dixit petro. Vade poſt me ſathanas.ſcandalū mihi es Ly.id eſt. qͣntū ē in te visme a ſalutē mundi impedire. qꝛ nō ſapis q̄dei ſunt ſꝫ ea q̄ hoīm.Ly. petrꝰ dixit iſta verba ih̓u xp̄o motꝰ ex affectu humano Tūc dixit ieſus diſcipulisſuis (Si qͥs vult poſt me venire) Ly. meādoctrinā ⁊ facta ſequendo (abneget ſemetip̄m) Gor. i. ꝓprium ſenſum ⁊ ꝓpriaꝫvolūtatē (⁊ tollet crucē ſuā) .i. carnis caſtigatione (⁊ ſequat̉ me) Gor. ꝑ facta .ſ.⁊ virtutū imitationē. vn̄ Bern̄. O qͣꝫ pauci poſt te volunt ire dn̄e. ⁊ ad te ꝑuenire