FoliumAL
go domus dauid. Nūquidparum eſt vobis moleſtoseſſe hominibꝰ quia moleſtieſtis et deo meo ꝓpter hocdabit dn̄s ipſe vobis ſignūEcce virgo ꝯcipiet ⁊ parietfiliū ⁊ vocabit̉ nomen eiusęmanuel. Butirū ⁊ mel cōedet vt ſciat reprobare malūet eligere bonū.In feſto apl̓orū Philippiet iacobi Sapientie. v.Tabūt iuſtiī magͣ ꝯſtātia aduerſus eos qͥ ſe anguſtiauerūtet qͥ abſtulerūt labores eoꝝUidētes turbabūtur timore horribili. ⁊ mirabūtur inſubitatōe inſꝑate ſalutis. dicentes ītra ſe pnīam agēteset p̄ anguſtia ſpūs gemētesHi ſūt qͦs aliqn̄ habuimꝰ inderiſū ⁊ in ſil̓itudinē īproperij. Nos inſenſati vita illoꝝeſtimabamꝰ inſaniā ⁊ fineꝫilloꝝ ſine honore. Ecce quōcōputati ſūt inter filios deiet inter ſctōs ſors illoꝝ eſt.
tarē deū. ⁊ facerē contra legē dei que dicit. Mathei. iiij. Non tentabis dn̄m deuꝫtuū. Sed exquo iuſſus fuit petere debuiſſet. Tamen alia tranſlatio habet. Nō petā ⁊ nō exaltabo dn̄m. q. d. Nll̓o vt dato ſigno exaltet̉ deꝰ ꝓpterqd̓ Eſaias ꝓpheta intulit dicens (audite gͦdomꝰ dd̓). q. d. Rex n̄vult audire audiatisvos domꝰ dauid (nunquid paꝝ vobis ē moleſtos eſſe hominibꝰid eſt ꝓphetis quos ſepe moleſtabant deridendo: affligēdo et occidendo. vt patet. iiij.Reg. ⁊. ij. li. Paralip.in pluribꝰ locꝭ (qꝛ meleſti eſtis ⁊ deo meoſcꝫ ſignum ab eo oblatum renuendo ne nomen eius glorificetur.(propter hoc.) ſcꝫ addeclarationem nominis ſui principaliter.(dabit dn̄s ipſe vobisſignum) .ſ. liberatiōisveſtre qͣꝫuis ſitis īgrati quia deus multa bonaͣ facit inuitis ⁊ īgratis. vt d̓r Mathei. v.Pater veſter celeſtisſolem ſuum oriri facitſuper bonos ⁊ malos⁊cͣ. (Ecce virgo concipiet ⁊ pariet filium.Ly. beata virgo Maria ꝓphetis denunciata que concepit ⁊ peperit manens virgo. (etvocabitur nomen eiemanuel) quod eſt interpretatum nobiſcuꝫdeus (Butirum ⁊ melcomedet) Lyr. hoc dicitur ad denotandum veram eius humanitatem. qꝛ talibus nutritur homo maxime in puericia (vt ſciat reprobare malū⁊ eligere bonum) Nam ip̄ius xp̄i infantia non minuit eius ſapientiam. Nec plꝰ
ſciuit adultus qͣꝫ paruulus. ſed plus oſtēdit ſapientiā ſua adultus qͣꝫ paruulus.Tabant iuſti in. Li .i. tempore iudicij (in magna conſtantia) quiaꝑfecti cum chriſto iudicabūt (aduerſus eos qͥ ſe anguſtiauerūt) Ly. inferendo nocumentū eis ī ꝑſonis (⁊ qͥ abſtuleruntlabores eoꝝ) eis nocedo in rebꝰ tꝑalibꝰ (videntes aūt turbabuntur timore horribili. ⁊mirabunt̉ in ſubitation inſperate ſalutisdicentes) Ly. qꝛ videbunt iuſtos glorioſosin corpore ⁊ anima. qd̓nō crediderant futurū(⁊ pre anguſtia ſpiritus gementes intra ſepenitentiaꝫ agentes)ſed ſine fructū. Tū qͥaſunt extra ſtatum meriti ⁊ demeriti. Tum qͥanon dolent ꝓpter offēſam dei: ſed ꝓpter penas īferni (hi ſūt qͦsaliquādo habuimꝰ inderiſum) ſcꝫ in p̄ſentivita (⁊ in ſimilitudinēimproperij) Ly. qꝛ improperantes aliqͥbusponebant chriſtianosin exempluꝫ. dicentesita miſer fias ficut talis chriſtianus vel iuſtus (Nos inſenſati)Ly. per ignorantiā futurorū bonorū (vitaꝫillorū eſtimabamꝰ inſaniā) eo ꝙ cōtemnebant temporalem felicitatem ⁊ ꝓſperitateꝫ(⁊ finem illorum ſinehonore) quia moriebantur in contemptu preſentis vite (quomodo computati ſunt inter filios dei) ideſt inter angelos (⁊ inter ſanctos ſors illorū eſt) ad quorū conſortiuꝫ tunc eruntaſſumendi cum corpore ⁊ anima.
F 2