FoliumLA
fuſa eſt. qm̄ audiebat vnuſqͥſqꝫ lingua ſua illos loquētes. Stupebāt aūt oēs ⁊ mirabant̉ dicentes. Nōne ecce oēs iſti qͥ loquūt̉ galileiſunt. Et quō nos audiuimvnuſqͥſqꝫ liguā noſtra in qͣnati ſumꝰ. Parti ⁊ medi ⁊ elamite ⁊ qͥ habitāt meſopotamiā iudeā ⁊ capadociampontū ⁊ aſiaꝫ phrigiā ⁊ pāphiliā egyptū ⁊ ꝑtes libie qeſt circa cirenen ⁊ aduene romani. Iudei qͦꝫ ⁊ ꝓſeliti. cretes ⁊ arabes. Audiuimꝰ eoſloquentes noſtris linguismagnalia dei.Feria ſcd̓a pēthe. Act̉. x.A diebus illis. Aperiēs petrusos ſuū dixit. Uiri fratres etpr̄es nobis p̄cepit dn̄s p̄dicare ppl̓o ⁊ teſtificari. qꝛ ip̄eeſt qͥ cōſtitutꝰ ē a deo iudexviuoꝝ ⁊ mortuoꝝ. Huic oēſꝓphete teſtimoniū ꝑhibentremiſſioneꝫ pctōꝝ acciꝑe ꝑnomē eiꝰ oēs qͥ credūt in eūAdhuc loquēte petro ꝟbahec cecidit ſpūſſctūs ſuperoēs qͥ audiebāt ꝟbū. Et obſtupuerūt ex circūciſiōe fi-
uenit mul.) ſuꝑ. ciuitatū ⁊ ꝓuinciaꝝ clrcūiacētiū (⁊ mente con. eſt) Ly. .i. ſtupefacta ſeu admirata (qm̄ audie. vnuſqͥſqꝫ lingua ſua illos loq̄n̄tes) Ly. qꝛ nunqͣꝫ fuitauditū vel viſū tale miraculū (ſtupe. aūtoēs ⁊ mira. dicentes.Nōne ec. oēs qͥ lo. galilei ſūt) Uin. q. d. vtiqꝫ (⁊ quō nos audiuimꝰ vnuſqͥſqꝫ lin. ſuā.i. ꝓpriā (in qͣ naͣ. ſu.Uin. q. d. hoc vtiqꝫ eſtmirabile vel ſuꝑnaturaliter Ex iſto ſumit̉ h̓ꝙ primitiui xp̄iani fuerūt galilei (parthi etmēdi) Ly. hic noīant̉habitatores diuerſaꝝregionā in qͥbꝰ ſūt diuerſa idiomata (⁊ elamite. ⁊ qͥ ha. meſopotamiā) Glo. ordi. ē regio qͥ duobꝰ ambiturfluminibꝰ tigri ⁊ eufratę (iudeā ⁊ capa. potum ⁊ aſiam) .ſ. minorem (frigiā ⁊ pamphiliā. egy. ⁊ ꝑtes libie. q̄eſt circa cirenen. ⁊ ad.romani) .i. ꝑegrināteſromani (iudei qͦꝫ) .i. illi de tribu iuda (⁊ ꝓſeliti. cre. ⁊ arabes) Ly..i. cōuerſi de gētilitatead iudaiſum (audiuimus eos) .ſ. apl̓os loquētes (nr̄is linguis.i. noſtris idiomatibꝰ(magnalia dei) .i. mirabilia dicta vel factadei.N diebꝰ illis.1Aperiens petruſ os ſuū ⁊cͣAn̄ initiū illiꝰ epl̓e ſcribit s. Lucas in eodeꝫcap̄. ꝙ. s. Petrꝰ dixitiudeis de ieſu chriſto.Qui ꝑtrāfiuit bn̄ faciēdo ⁊ ſanādo oēs opp̄-
ſos a diabolo. Et nos teſtes ſumꝰ oīm qͥfecit in regione iudeoꝝ ⁊ irl̓m quē occiderūt ſuſpēdētes in ligno. Hūc deꝰ ſuſcitauit tercia die ⁊ dedit eū manifeſtū fieri nōoī populo. ſꝫ teſtibꝰ p̄ordinatis a deo nobis qͥ māducauimꝰ etbibimꝰ cuꝫ illo poſtqͣꝫreſurrexit a niortuis.Et tūc ſtatim ſeqͥt̉ ep̄iſtola hodierna (In diebus illis. Aperienspetrꝰ os ſuū dixit Uiri patres ⁊ frēs nob̓ꝰ.ſ. qͥ manducauimꝰ etbibimꝰ cū illo poſt reſurrēctionē ſua (p̄cepit dn̄s p̄dicare ppl̓o ⁊teſtificari. qꝛ ip̄e eſt qͥcōſtitutꝰ eſt a deo) .ſ.patrę (iudex viuorū etmortuoꝝ) Ly. i. qui viuūt vita gratie .ſ. iuſtorū ⁊ etiā iniquoꝝ quimortui ſūt morte culpe (Huic omnes ꝓphete teſtimonium perhibent) quaſi dicerent.Nos ſoli non ſumusteſtes eius. ſed etiamomnes prophete antiqui diuinitus inſpirati qui de eo ſcripſerūtet predixerunt (remiſſionem peccatoruꝫ accipere per nomen eiꝰvt ptꝫ Iohel̓. ij. Quicunqꝫ inuocauerit nomen domini ſaluꝰ erit(omnesʰ qui creduntin eū) tam iudei qͣꝫ gētiles (Adhuc petro loquēte verba hec cecidit .ſ .ſ. ſuꝑ om̄s qͥ audiebāt ꝟbū) .ſ. ſuꝑ corneliū ⁊ ſuꝑ oēs qͥ cumeo ꝯgregati erāt in ſigno viſibili .ſ. ī igneislinguis (⁊ obſtu. ex circūci. fide. qͥ vene. cumpetro. quia ī natōes)