penthecoſtes erāt oēs diſcipuli pariter ī eodē loco. Etfactꝰ ē repēte de celo ſonustanqͣꝫ adueniētis ſpiritꝰ vehemētis ⁊ repleuit totā domū vbi erāt ſedētes. Et apparuerūt illis diſꝑtite līguetāqͣꝫ ignis. ſeditqꝫ ſupra ſingulos eoꝝ. Et repleti ſuntoēs ſpōſctō ⁊ ceperūt loquivarijs līguis ꝓut ſpūſſctūsdabat eloqͥ illis. Erāt āt inirl̓m habitātes iudei viri religioſi ex oī natiōe q̄ ſub celo eſt. Facta āt hac voce cōuenit multitudo ⁊ mēte con

mare ābulauit ⁊ mare ſolidū ſe ei p̄buit.Et eū ſtaterē in ore piſcis p̄dixit inueniēdū. Oſtenderat etiā ſe dn̄m inferni ⁊ eoꝝq̄ in inferno ſūt qn̄ cōtriuit portas inferni ⁊ oēs anīas de lymbo inferni eduxit.Oſtenderat etiā ſe dominū aeris ⁊ eoꝝ q̄ inaere ſt̓. Et etiā dn̄m celi ⁊ eoꝝ q̄ in celo ſt̓. cūin die aſcēſiōis ꝓpriaꝟtute aſcēdit ꝑ aera.nube lucida ſibi obſequēte. ⁊ aſſumptꝰ ē incelū. Oſtenſo gͦ ꝙ eratdn̄s oīm. hodie oſtendit ſe verū deū. qn̄ ſpiritū fctm̄ qͥ deꝰ ē miſitapl̓is. Hodie eī rex noſtre leſus chriſtꝰ duodecim principes fecit.aſſocians eis ſeptuagītaduoſmilites Prīcipes fuerūt duodeciꝫapl̓i. Septuagītaduomilites fuerūt ſeptuagintaduo diſcipl̓i xp̄i:quos hodie adeo roborauit ꝙ ꝑ eos totuꝫinundū ſibi ſubiu gauit. Un̄ dicit Bern̄. lꝫ magna ⁊ diuina fuerūt plane miracula q̄ deꝰ geſſit in t̓ris. hͦtn̄ bonū ſuꝑ oīa alia emicuit. ꝙ in paucisſimplicibꝰ totū mūdū ⁊ oēm ſapiētie altitudinē ſibi ſubiugauit. Vn̄ hic d̓r (Dū cōple. dies pēthe. Ly. a paſcha cōputādoqͥnqͣginta dies. Quīqͣgeſima nāqꝫ dies apaſchate in qͣ iudei comedebāt agnū paſchalē celebris erat in ve. teſta. apd̓ iudeos in memoriā bn̄ficij legꝭ date q̄ fuit data in mōte ſynai qͥnqͣgeſima die a prīcipioegreſſtōis de egypto. vt habet̉ Exod̓. xix.Et cōuenient̓ illa die infuſum fuit apl̓isſpūſſctī donū. ꝑ qd̓ lex euangelica imp̄ſſafuit ⁊ firmit̉ ratificata ī cordibꝰ eoꝝ (erātaūt diſci. ꝑiter in eo. loco) .i. in cenaculograndi ſtrato vbi pͥus xp̄s cū eis cenā fec̄Et nō ſolū apl̓i. ſꝫ etiā alij fideles ⁊ mulieres piter in eodē loco Et ip̄is ſic cōgregatis infiml̓ corde ⁊ aīo (factꝰ ē re. de celoUin de aere (ſonꝰ tan. adue. ſpi. vehemē

tis) Ly. i. vēti vel tonitrui. Nō tn̄ apl̓i etalij cū eis exiſtētes fuerūt territi deo hocfaciēte ſignū qd̓ dabat eis ſpūſſctūs qͥ eſtcōſolator cordiū (⁊ reple. to. domū) inſolita charitate (vbi erāt ſedētes .i. manētes (⁊ appa. illis) viſibilit̓ oculis corꝑalibꝰdiſꝑrite lingue) .i. diuiſe līgue (tāqͣꝫ igniſ).i. hn̄tes calorē ignis.Ad deſignandū ſigͦ viſibili exteriꝰ inuiſibilēgr̄am ſpūſſctī receptaꝫinteriꝰ. ꝑ quā eēt feruidi ī amore dei. ⁊ eloquētes oībꝰ līguis adpublicationē euāgelij(ſeditqꝫ ſu. ſin. eorū..i. ſuꝑ quēlibet diſcipuloꝝ inſedit vnꝰ radiꝰ igneꝰ hn̄s figuraꝫlinguaꝝ (⁊ reple. ſuntom. ſpūſctō) Uī. ſic ꝙcorda eoꝝ penitꝰ illuſtrata ſūt gr̄a ſpūſſctī.Sic ꝙ hodierna die diſcipuli receperūt ſpm̄ſcm̄ in maiori copia qͣꝫpͥꝰ habuerūt. qꝛ n̄ ſolūreceperūt ad ſufficiētiā ſꝫ ēt ad redūdātiāqꝛ ſctītas quā ſpūſſctūs in apl̓is oꝑatꝰ ē:redūdabat in totā eccl̓iam. vn̄ ſeqͥt (⁊ce.lo. va. lin. ꝓut ſpūſſ. da. elo. ill̓) Glo. apoſtoli non ſolū loq̄bant̉ ⁊ intelligebāt oīaydiomata. ſꝫ ip̄is loqͥntibꝰ in vno idiomate qd̓cūqꝫ eēt illud oēs audiētes qͥntūcūqꝫ eēt diuerſoꝝ idiomatū intelligebāt. qͥlibet idioma ꝓpriū diuina ꝟtute hoc faciente. ſic̄ em̄ ꝑ rebellionē ad deū diuiſe ſūtlingue. vt ptꝫ Gen̄. xi. Ita ꝑ īfuſionē ſpūſſancti ſūt vnite (erāt aut ī irl̓m) Uī. q̄ eratciuitas metropol̓ ī iudea (ha. iu. vi. reli.Ly. in cultū diuino deuoti ꝓpt̓ hͦ tēplū viſitabāt. ⁊ ibi ſacrificia offerebāt (ex oī natiōe q̄ ſb̓ ce. eſt) qꝛ iudei erāt diſꝑſi in oēsnatiōes. ⁊ aliqͥ eoꝝ magꝭ deuoti ꝓpt̓ reuerētiā tēpli veniebāt aliqn̄ ī irl̓m maxīe inſolēnitatibꝰ magnis. qͣrū vna erat ſolēnitas pēthecoſtes (ſa. āt hac vo.) Uin .i. pꝰqͣꝫ talis ſonꝰ ī aere vehemēt̓ īſonuit (con