XVIIFolium
te ꝓ īuicē vt ſaluemī. Multū em̄ valet dep̄catō iuſti aſſidua. Helyas hō erat ſimilnobis paſſibilis. ⁊ orōe orauit vt nō plueret ſuꝑ terrā ⁊nō pluit annos tres ⁊ menſes ſex. Et rurſū orauit ⁊ celū dedit pluuiā ⁊ t̓ra deditfructū ſuuꝫ. Frēs mei ſi qͥsex vobis errauerit a ꝟitate⁊ ꝯuerterit qͥs eū ſcire debꝫqm̄ qͥ cōuerti fecerit pctōrēab errore vie ſue. ſaluabitaīam eiꝰ a morte ⁊ oꝑit multitudinē pctōrū.In die aſcēſio. dn̄i. Act. j.Rimuꝫ quidē ſermonē feci de oībus o theophile q̄ cepit icſus facere ⁊ docere vſqꝫ indiem qͣ p̄cipiens apl̓is ꝑ ſpiritūſanctū quos elegit aſſūptus eſt. Quibꝰ ⁊ p̄buit ſeip̄m viuū poſt paſſionē ſuāin multis argumentis. perdies qͣdragīta apparēs eis
nā cōfeſſor tenet̉ orare ꝓ cōſitēte ⁊ econuerſo (vt ſaluemini) qꝛ petēdū eſt qd̓ ꝑtinet ad ſalutē (multū eī va. dep̄catio iu. aſſidua) Gor. nō pctōris. qꝛ pctōres nō ſūtdigni vt exaudiant̉ Iohā. ix. Scimꝰ qm̄pctōres deꝰ nō exaudit (Helyas erat hō fimilis nobis paſſibil̓..i. fragilis. nā timoremortꝭ fugit a facie hieſabelis. iij. Regꝭ. xix.qꝛ nōdū in paradiſumtranſlatꝰ (⁊ orōne) .ſ.vna (orauit.) corde etore (vt nō plu. ſuꝑ terrā) .ſ. iſrael ſpecialiter(⁊ nō pluit ānos tres⁊ men. ſex) Ly. nā ꝓpt̓maliciā regꝭ achab fuit illa plaga inducta:ad domādā ip̄ius ſuꝑbiā ⁊ idolatrie duricia(turſum orauit) Glo.poſtqͣꝫ ꝑ tanti tꝑis media cor regis ⁊ ppl̓i adpenitentiā inflexū vidit. Tūc rurſū orauitſeml̓ (⁊ celū dedit pluuiā ⁊ terra dedit fructū ſuū) Si ergo helyas vna oratiōe tāta īpetrauit. qͥd ergo multi fideles multis orōibus impetrare nō valent (Frēs mei qͥs aūtex vo. erra. a veritateLyr. fidei vel moꝝ (etꝯuerterit qͥs eū) Ly. i.ad viā veritatis reduxerit (ſcire debꝫ qm̄ qͥcōuer. fe. pec. ab erro.vie ſue) Gor. id ē viteNā vita noſtra eſt quedā via. aut in infernūſi ē mala. aut in ꝑadiſū ſi ē bona (ſal. ani.eiꝰ a morte) Gor. eterna. Si magne mercedis ē a morte eripe. corpꝰ cito morituꝝquanti meriti ē a morte liberare aīam ī celeſti patria ſine fine victurā (Et ope. multitudinem peccatoꝝ) ab aſpectu eterni iudicis ad ea punienda.
Rimū qͥdē ſermonē feci ⁊cͣ. Notādū ꝙ xp̄s dn̄s nr̄ aſcēdere volēs pͥmo diſcipulis ſuis apꝑuit⁊ eos de incredulitate eoꝝ redarguit ⁊ cūeis comedit. ⁊ eos extra ciuitatē in mōtēex ire p̄cepit. Ubi eū viderūt aſcēdere poſt qͣdraginta dies a reſurrectiōe cōputando. ſic̄manifeſte habet̉ ī epiſtola ⁊ etiā ī euāgeliohodierne feſtiuitatis.Un̄ dicit. s. Lu. in epiſtola p̄ſenti q̄ habet īprincipio actuū apl̓oꝝPrimū qͥdē ẜmonefeci) .ſ. in euāgelio qd̓ego ſcripſi (de oībus)Ly. nō dicit oīa qꝛ oīafacta xp̄i nō pn̄t ꝑ ſingula ſcribi. ẜm qd̓ dicitur Iohā. vl. Sūt āt ⁊alia multa q̄ fecit ih̓s.q̄ ſi ſcribant̉ ꝑ ſiugl̓a.nec ip̄m arbitror mundū caꝑe eos qͥ ſcribendi ſūt libros. Sꝫ notāter dicit (de oībꝰ) qꝛ d̓ꝑtinētibꝰ ad xp̄i ꝯceptionē natiuitatē vitā⁊ mortē. reſurrectiōeꝫ⁊ aſcēſionē aliqͣ ſcripſit (O theophile) hicerat qͥdā ep̄us aſie cuiſcpͥſit euāgeliū ⁊ eidēſcp̓ſit hūc libꝝ .ſ. actꝰapl̓oꝝ. de qͦ libro pn̄sepl̓a ſūpta eſt (q̄ ce. ie.fa. ⁊ do. (Ly. bn̄ eī docere ⁊ male viuere nihil alid̓ ē qͣꝫ ſe ſua voce dānare (vſqꝫ ī diē)ſcꝫ aſcēſiōis ſue (qͣ p̄.apo. ꝑ ſpūm ſctm̄.) Ly.ꝙ p̄dicarēt euāgeliū ꝑ vniuerſū orbē (qͥselegit) p̄ ceteris ad hoc officiū apl̓atus.(aſſumptꝰ ī) de terra ad celū in ſua hūanitate (Quibꝰ ⁊ p̄. ſeip̄m vi. pꝰ paſ. ſu. inmul. argumētis) qꝛ comedit cū eis ⁊ palꝑabilē p̄buit ſe eis. ⁊ ſic de alijs argumētis (ꝑ di. xl. ap. eis) qd̓ ſic nō ē intelligē-
C 3