FoliumAV I
nō tm̄ bonis ⁊ modeſtis ſedetiā diſcolis. Hec ē enī gr̄adei in xp̄o ieſu dn̄o nr̄o.Dn̄ica. iiij. pꝰ paſca. Ia. j.Mn̄e datuꝫoptimū ⁊ oē donū ꝑfectū de ſurſuꝫ ē deſcēdēs apr̄e luminū apd̓ quē nō eſttrāſmutatio. nec viciſſitudinis obūbratio. volūtarie eīgenuit nos ꝟbo ꝟitatis. vtſimus initiū aliqd̓ creatureeiꝰ. Scitis frēs mei dilectiſſimi. Sit aūt oīs hō veloxad audiēdū. tardꝰ āt ad loquēdū ⁊ tardꝰ ad irā. Ira eīviri iuſticiā dei nō operat̉.Propter qd̓ abijciētes omnē īmundiciā ⁊ abundātiāmalicie in māſuetudine ſuſcipite īſitum verbū qd̓ pōtſaluare aīas veſtras.
(nō tm̄ bonis) .i. ꝟtuoſis (⁊ modeſtis. ſꝫetiā diſcolis) .i. indiſciplinatis (hec ē eīgr̄a dei) Ly .i. res gratioſa coram deo (inxp̄o ieſu domino noſtro).Mne datū optimū ⁊ omne donūo⁊cͣ. Ante initiū illius epl̓eſcribit .s. Iacobꝰ di.Peccatū cū ꝯſūmatūfuerit generat morteꝫNolite itaqꝫ errare fratres mei dilectiſſimi.Sequit̉ ſtatī pn̄s epl̓aī qua ſctā mater eccl̓iaon̄dit ꝑ ꝟba beati Iacobi apoſtoli ꝙ medicina ſpūalis nullibi q̄renda ſit niſi apd̓ deūdatorē eiꝰ a quo deſcēdit ⁊ hec eſt medicinaoptima. qꝛ ad optimā⁊ eternā ſanitatē ꝑducit vite eterne. vbi eſtclara viſio eterne trinitatis in qua oīa ꝯgnoſcunt̉. Vn̄ dr̄. (Omnedatū optimū) qd̓ ē bonū meritoriū facienshoīem vite eterne dignū (⁊ om̄e donū ꝑfectū) .i. bonū gl̓ie qͦ habito nil remanet imꝑectū (deſurſū fē) Gor.a deo nō ab hoīe (deſcen. a pa lumi.) Uin.a qͦ oīs hō illuminat̉.Iohan. i. Erat lux vera q̄ illūiat oēm hoīeꝫvenientē in hunc mūdⁿ (apd̓ quē non eſt.tranſmutatio) qꝛ omni nō īmutabilis eſtMalach̓. iij. Ego deꝰ ⁊ nō mutor (nec viciſſitudinis obumbratio) Uin .i. obſcuratio intelligētie ꝑ ſucceſſiones cognitōnūſicut ſit in nobis. qꝛ ip̄e vna ⁊ eadē ſcientia ⁊ cognitiōe oīa intelligit. Gor. Nō eīſuccedūt in eo viciſſim bona ⁊ mala. quiaſola bona dat. mala aūt culpe n̄ dat. Glo.interline. Vbi viciſſitudo ibi ⁊ bona ⁊ mala. ſꝫ ip̄e ſola bona dat. (volūtarie) .i. gratis ſine meritis (genuit nos) filios gr̄ę qͥpriꝰ eramꝰ filij ire (v̓bo veri.) .i. euange
lij xp̄i qͥ veritas eſt (vt ſimꝰ initiū aliqd̓)id eſt caput (creature eiꝰ) .ſ. principatuꝫhabendo in om̄ibus creaturis eiꝰ inferioribus recuperando principatū per gratiam quā primi parentes ꝑdiderūt ꝑ culpāScitis) .i. ſcire debetis (fra. mei dilectiſſimi) .ſ. hoc ꝙ (Sit oīshomo velox ad audiēdū) ea q̄ ſunt ſalutis.(tardus aūt ad loquēdū) .i. cauere ſe debꝫ amultiloquio qꝛ in lib̓.ſapientie dr̄. In multiloquio nō deerit peccatū (⁊ tardꝰ ad irā.)Ly. Nā ira mētis oculū excecat Catho. Iraimpedit animū ne poſſit diſcernere verū (iraeī viri) Gor i. fortis ⁊deliberata. Nō dic̄ irapueri q̄ cito trāſit (iuſticiā d̓i nō oꝑat̉) Uī..i. impedit executionēiuſticie (ꝓpter qd̓ abijcientes omnē immūdiciā) Uin .i. peccatū carnis (abundantiā malicie) .i. omne peccatuꝫmortale qd̓ efficit hominē malū (in māſuetudine) .i. in omni trāquillitate animi (ſuſcipite inſi. verbū) Ly .1.ꝟbum fidei qd̓ inentibus humanis dꝫ inſeri. Uuilhelmꝰ. Sicutem̄ ramuſculꝰ qͥ trunco agreſti inſerit̉ totū truncū oꝑari facit ẜm naturā ſuā. ⁊ cūpriꝰ nō ferret niſi fructꝰ agreſtes ſol̓ porcis vtiles. poſtea fert fructꝰ hoībꝰ delectabiles. Sic hō qͥ an̄ ſuſceptionē ꝟbi d̓iinutilis erat faciens oꝑa cū qͥbꝰ porci infernales paſcunt̉. Poſt ſuſceptiouē ꝟbidei erit arbor ferēs fructū gratū deo ⁊ hominihꝰ ⁊ angelis (Qd̓ po. ſal. ani. vr̄asUuilhelmꝰ Verbū d̓i potēs ē ſaluare animas in pn̄ti ⁊ in futuro. In pn̄ti a morteculpe. Und̓ pſal. cxviij. In corde meo abſcōdi eloqͥa tua vt nō peccem tibi. In fu-
C 2