FoliumXI
Si teſtimoniū hominū accipimꝰ. teſtimoniū dei maius eſt. Quoniā hoc eſt teſtimoniū dei qd̓ maiꝰ ē. qͥateſtificatus eſt de filio ſuo.Qui credit in filiū dei hꝫ teſtimoniū dei patris in ſeDn̄ica ſcd̓a poſt feſtū paſche. j. Petri. ij.Hriſtus paſſus ē ꝓ nobis vobisrelinq̄ns exēplū vt ſeqͣminiveſtigia eꝰ. Qui pctm̄ nonfecit nec inuentꝰ eſt dolꝰ inore eꝰ Qui cū malediceret̉nō maledicebat. Cū pateretur nō cōminabat̉. Tradebat aūt iudicanti ſe iniuſte.Qui pctā nr̄a ip̄e ꝑtulit incorꝑe ſuo ſuꝑ lignū. vt peccatꝭ mortui iuſticie viuamcuiꝰ liuore ſanati eſtis. Eratis em̄ ſicut oues errātes. ẜꝫꝯuerſi eſtis nūc ad paſtorē⁊ ep̄m animarū veſtrarum
latere eius pendentis in cruce (Si teſtīoniū hoīm accipimꝰ) Ly. tanqͣꝫ ſufficiensin rebꝰ hūanis. Un̄ de hoc habet̉ Deut̓.xix. In ore duoꝝ vl̓ triū teſtiū ſtabit om̄everbū (teſtimoniū dei) .ſ. patris (maiuseſt qm̄ hoc ē teſtimonium dei qd̓ maiꝰ ē. qꝛ teſtificatꝰ ē de filio ſuoſcꝫ in baptiſmo ⁊ trāſfiguratōe ſicut iā dcm̄ē (qͥ credit ī filiū d̓i hꝫteſtimoniū dei patrꝭ inſe) ꝙ verū teſtificatusſit de filio ſuo.Hriſtꝰ paſſusceſt ꝓ nob̓ ⁊c̄.An̄ initiū illiꝰepiſtole ſcribit .s. Petrus ditēs. Serui ſubditi eſtote in oī timoredn̄is vr̄is nō tm̄ bonis⁊ modeſtꝭ. ſꝫ etiā diſcolis. Hec eſt em̄ gr̄a deiin xp̄o ieſu. Tunc ſeqͥtur pn̄s epiſtola ī qͣ. s.Petrꝰ ꝓpōit nob̓ xp̄ipaſſionē. qꝛ iā paſcalitꝑe plus ſeuit hoſtꝭ nidiabolꝰ ꝯͣ nes vt nosecōuerſo ī ſuā redigatptāteꝫ. ſꝫ paſſio xp̄i eſtſcutū ꝯtra oīa temptamenta vicioꝝ. Armamur aūt ꝑ xp̄i paſſiōeꝫꝯtra ſuꝑbiā. qꝛ xp̄s humilis ⁊ abiectꝰ nudus⁊ nouiſſimꝰ virorū incruce pepēdit. Itē cōtra auariciā. qꝛ tātū ꝓpriū nō habuit vbi caput ſuum reclinaret.Math̓. viij. Iteꝫ cōtragulā. qꝛ aceto ⁊ velle potatꝰ. Cōtra luxuriā qꝛ flagellatꝰ ē ⁊ cū ſpinis coronatus.Itē ꝯtra accidiaꝫ. qꝛ exultauit vt gigasad currendā viā. p̄s. xviij .ſ. paſſiōis. Itēcōtra irā. qꝛ male eū tractantibꝰ nō cominabat̉. Itē cōtra inuidiā. qꝛ ꝓ ſuis crucifixoribꝰ orauit. Vn̄ epl̓a ⁊ euāgeliū ꝯcordant. qꝛ euāgeliū loqͥt̉ de bono paſtore. ſimiliter epl̓a dicit quō xp̄us ꝓ ouibꝰ ſuis
mortuꝰ ē. Un̄ pe. apl̓s dicit in ꝟbis p̄miſſis Chriſtꝰ paſſus eſt ꝓ nob̓) Uin .i. penā mortꝭ et̓ne hūano grneri debitā exoluit ꝑ ſuā paſſionē (vob̓ relinq̄ns exēplū)qd̓ ſꝑ attendere ⁊ aſpicere debetis (vt ſequamini veſtigia eiꝰUin. q̄ fuerunt vie humilitatis patientie etobediētie ⁊ charitatꝭ.vſqꝫ ad mortē (qͥ pcm̄nō fecit) Uin. īmo necfacere potuit. qꝛ deuserat (nec inuētꝰ ē ⁊cͣ..i. ī ẜmōe eiꝰ. Quia veritas eſt (qͥ cū malediceret̉) Gor. i. blaſphemaret ī cruce pendēsqn̄ iudei dixer̄t. Uachq̄ deſtruis templū deiSi filiꝰ dei es deſcende nūc de cruce Aliosſaluos fecit ſeip̄m nōp̄t ſaluū facere (nō maledicebat) ſed orabatpatreꝫ ꝓ eis di. paterignoſce illis. qꝛ neſciunt qͥd faciūt Lu. xxiij.CCū pateret̉) Uī. mortis ſuppliciū in cruce.(nō cōminabat̉) ſupple crucifixoribꝰ ſuisꝑ et̓nā penā vl̓ tꝑaleꝫſꝫ plꝰ ſalutē eoꝝ ſitiebat di. fitio. Iohā. xix.Tradebat aūt) .i. tradi ſe ꝑmittebat ſpōte.(iudicāti ſe īiuſte) Ly.i. Pylato qͥ iudeorūfauore ⁊ ceſaris timore ꝯdēnauit eū iniuſtead mortē (qͥ pctā no. ꝑtulit in cor. ſuo.) Ly.ꝓ ip̄is debita ſuſtinēdo (ſuꝑ lignū) crucꝭin quo affixꝰ erat. Et hͦ fecit iō (vt peccatis mortui) .i. paſſiōe (ſanati ſumꝰ) a peccatoꝝ infirmitatibꝰ (eratꝭ eī aliqn̄) .i an̄ꝯuerſionē (ſicut oues errātes) Gor. ſinepaſtore (ſꝫ con. eſtis nūc) ſcꝫ ſpūſctō cooꝑante (ad pa.) .i. ad xp̄ꝫ qͥ paſcit vos corꝑe ⁊ ſāguīe ſuo (⁊ ep̄i. ani. ve.) Ly. eaꝝ ſaluti ſuꝑītēdēdo ⁊ eas a malo cuſtodiēdo
E