FoliumI
Epiſtolarū et euāgeliorūde tꝑe ⁊ ſctīs liber incipit.Dominica prima ī aduētu dn̄i ad Romanos. xiij.Ratresſcientes qꝛ hora eſt iā nos deſomno ſurgereNunc autē ꝓpior eſt noſtraſalus qͣꝫ cū credidimꝰ. Noxp̄ceſſit. dies aūt appropinquauit Abijciamꝰ ergo oꝑatenebrarū ⁊ īduamur armalucis. ſic vt ī die honeſte ambulemꝰ. Non in cōmeſſationibꝰ ⁊ ebrietatibus nō in cubilibus ⁊ impudicicijs. nonin cōtentione ⁊ emulationeSed induimini dominū ieſum chriſtum.Dominica ſecūda in aduentu Roma. xv.Aatres que
Ratres ſciētes qꝛ hora eſt iaꝫ nosde ſomno ſurgere. Verba prępoſita originalit̓ ad Roma. xiij. ca. ſūtſcripta in epiſtola hodierna lectionaliterrecitata. Ante initiū illius epiſtole ſcribitſanctꝰ Paulus in eodem capitulo dicens.Nemini quicqͣꝫ debeatis niſi vt inuiceꝫ diligatis. Qui em̄ diligitproximū legem impleuit. Poſt hͨ ſeqͥt̉ epl̓ahodierna. Sciētes qꝛhora ē ⁊cͣ. Ubi ſciēdū ēꝙ epl̓a hodierna ⁊ euāgeliū hodiernū cōcordāt. qꝛ in euāgelio intimat̉ nobis aduētusregis celeſtis. Sic inepiſtola mōet nos apoſtolus Paulus vt preparemꝰ nos ad aduentuꝫ tanti regis dicensFrēs) Ubi notandūꝙ ſanctꝰ paulus apl̓scōmuniter in ſuis ep̄iſtolis p̄mittit fratres.Et ratio iſta eſt. Quiain ſuis epl̓is nitit̉ homines induce̓ ad amorem fraternitatis. Etiam pn̄tem epiſtolā ſcribit Romāis. Et romani ſunt qͥ in ꝑtibus italie de iudeis ⁊ gentibꝰcōuerſi ſunt ad fidemꝑ doctrinā ip̄ius apoſtoli. Un̄ ſcribit ip̄is ꝑThimotheū diſcipulūſuū a corintho ciuitate. q̄ eſt ī achaia di. Sciētes qꝛ hora eſt)ſcꝫ ī tꝑe gr̄e. (iā nos d̓ ſomno ſurge) Ly.de ocio ſurgere ad oꝑa caritatis. Grego.Caritas oꝑat̉ magna ſi eſt. ſi aūt oꝑari renuit caritas nō eſt. (Nūc em̄) id ē tꝑe gratie. (ꝓpior eſt noſtra ſalus) Ly. qꝛ ꝑ xp̄mianua ſalutis eſt aꝑta. q̄ temꝑe legis eratclauſa. Id̓o ſubdit̉ (qͣꝫ cū credidimꝰ) .i.plus qͣꝫ ante aduentū xp̄i. tūc em̄ ſciebātſe patres antiqͥ deſcenſuros ad limbum.Ande patriarcha lacob dixit Gen̄. xxxvij.
Deſcendā ad filiū meuꝫ lugens ī infernū⁊cͣ. (Nox p̄ceſſit) Ly .i. obſcuritas figurarū veterꝭ legis. (dies aūt appropinquit)id ē claritas veritatꝭ reuelata ē in noua lege. (Abciamꝰ gͦ oꝑa tenebraꝝ) Ly .i. p̄cccata q̄ ad tenebras ducūt. Mat. xxij. (Et induamur arma lucꝭ) .i.virtutes qͥ illuminantmentē ⁊ finaliter ad vitā eternā ꝑducūt. (ſicvt in die) Ly iudicij extreme (honeſte ābulemꝰ) .ſ. ad gloriā (Noſcꝫ ambulemꝰ (ī comefationibus) ſcꝫ vitādopctā gule (et ebrietatibus) ī potationibꝰ immoderatꝭ (nō ī cubilibus) Gor .i. pigricijsdormiētiū (⁊ īpudicicijs) .i. luxurioſis actibus qͥ ꝓueniūt ex ſuꝑfluitate cibi ⁊ potus etſomni (nō ī cōtentōeſcꝫ quo vnus cōtenditꝯͣ alium (⁊ emulatōe)Gorra. quo vnus alteri inuidet de ſua ꝓſperitate. (Sed īduiminidn̄ꝫ iheſū xp̄uꝫ) Ly .ſ.imitādo ſctītate ꝯuerſatiōis ſue. Quia ẜmAug Nō ē verꝰ xp̄ianqͥ n̄ imitat̉ veſtigia xp̄iRatres quecūqꝫſcripta ſūt ad noſtrā doctrinā ſcpͥta ſūt ad Ro. xv. Anteinitiū illiꝰ epl̓e ſcribitſctūs paulꝰ ī pͥnciplo illiꝰ capl̓i dicēſ. Debemus aūt nos firmiores imbecillitatesīfirmoꝝ ſuſtīere ⁊ nō nobis placere. Phoc ſequit̉ epl̓a hodierna. Quecūqꝫ ſcpͥta ſūt ⁊c̄. Cōcordāt epl̓a ⁊ euāgeliū. qꝛ ineuāgelio hodierno agit̉ de aduentu xp̄iad iudiciū. vbi quedā ad terrorē malorūquedā ad ꝯſolationē bonoꝝ tāgūt̉. Sicetiaꝫ apl̓us in epl̓a hodierna adducit ſacram ſcpͥturā q̄ hoīeꝫ ad p̄parandū ſe adiſtū aduētū dirigit ⁊ īformat di. (Que-
A 3