Diſtinctio decima
ait. O pater paupeꝝ. o ꝯſolator merentiumanimoꝝ. o oīm miſeroꝝ dulce refugiū. quideſt qd̓ audio. Nā patebūt celeſtes value mihi quē pater ⁊ filiꝰ reū mortꝭ eſſe ꝯteſtati ſūtcui pennes flāmaſ minati ſunt. a qͦ tā crebreqͣꝫ impudenter offenſi ſūt. Nū hac mea exilipnīa hoc terribile decretū incōmutabil̓ veritatis poterit immutari. Ad que ſpūſſctūsrn̄dit. Forti animo eſto. nec de ſalute vacilles. validos habet pnīa vera lacertos. Ipſaterrifice maieſtati violentiā infert. vincit inuincibilē. mutat incōmutabilē. placat iraſcētem. Sꝫ ne te diutius ꝓtrahā. ꝑſeuerās inpnīa quā cepiſti diſpone domui tue ⁊ virtutibꝰ qͥbus potes interim thalamū orna. pꝰtriduū veniemꝰ ad te vt animā tuā ſupͣ aſtraferētes gaudijs celeſtibꝰ īuehamꝰ Et cū hisſpūſſanctꝰ diſparuit. iuuenis pꝰ criduū obijt⁊ ad regna celeſtia ob verā quā hūit pnīamfelix migrauit.QQuomodo iudei corpus xp̄i in ꝑtes ſciderunt ⁊ miraculoſum ſanguinem de eodeꝫcorpore effuderunt.Ꝙqͣꝫ iā nō loquat̉ ꝓph̓a. ⁊ pene ceſſaſſe vident̉ oīa miracula dei. mūduſqꝫ ip̄e chariſmatibꝰ diuīe clemētie videat̉ orbatꝰ ne tam̄piaꝝ atqꝫ ſimpliciū mentiū fides circa terrificū ſacr̄m corꝑis Ih̓u xp̄i vacillet pariatqꝫerrores. etiam vſqꝫ in noſtrā etatem memoriam fecit deus mirabiliū ſuoꝝ circa eſcamquā dedit timētibꝰ ſe. ⁊ vſqꝫ nūc tā ſtupēdamirādaqꝫ circa ſacroſancta euchariſtiam ꝓdigia fulgēt. vt etiā ꝑfidas animas iudaiceplebis ſui fulgoris claritate reuerberet. īnatamqꝫ hebreis caliginē magis magiſqꝫ diſcutiat. Sꝫ qꝛ adhuc iacēt ī tenebris ꝓdigialucis. me ſcribente. ⁊ ſi nō vniuerſa. plura tn̄ꝓiecto longiꝰ modio ſupra candelabrū oībꝰlucē fuſura locanda ſunt. Et in pͥmis de hiſque circa venerabilē hoſtiā facta ſunt ī ryratiſſauia que theutonice breſſon nūcupata ē⁊ in regiōe bohemie ſita loquamur. In hacſiquidem ciuitate. neſcio qua neceſſitate ciues cōpulſi. in illis quattuor tꝑibꝰ que poſtcrucis venire ſolent ſolennē ſatis ꝓceſſionēfieri ſtatuerūt. in qua vt faciliꝰ offenſos oculos diuine maieſtatis ad clementiā ꝓuocarent corpus xp̄i ih̓u filij ſui cui ꝓ reuerentianihil negandū arbitrati ſunt cū debita veneratione portauerūt. Qd̓ cū ſacerent ⁊ deuote plebes paſſim ꝑ loca in terram proruerēt
⁊ exilem hoſtiā ceu dn̄m deuꝫ vt erat adorarent. ꝑfidi iudei qui forte in ſuis ſynagogislateſcētes hoc viderant ceperūt inuicē arridere. eouſqꝫ ſcꝫ ꝓceſſiſſe xp̄ianā ſimplicitatēvt eam ip̄am hoſtiā quā hijp̄i xp̄iani manuꝯfecerant. ignis flāma decoxerat. ferrū egit īformā. creatorē celi ⁊ terre mariſqꝫ ꝯfiderēt.Un̄ inuicē cōmunicato ꝯſilio ſtatuerūt ſe n̄parcituros pecunie dūmodo huiꝰ rei veritatem poſſent exꝑiri. Pertrāſitis igit̉ nō multis diebꝰ cum quodam veſperi fere vniuerſiiudei p̄nominate ciuitatis in vnā domū cōgeſti eſſent. celebraſſentqꝫ leta conuiuia. prebuit vinū perituris audaciā. ⁊ vocantes adſe cuſtodē in intēpeſta noctis caligine Eratem̄ hora noctis quaſi vndecima. Ecce inquiunt in hͦ vno ſtat huiꝰ quē cernis ſacri ꝯuentus ſumma ꝯſilij vt exꝑiri velimꝰ vtrum illahoſtia quā xp̄iani adorāt deus ſit. vtruꝫ qͦꝫpanis ille. materia. re. forma ⁊ natura reclamantibꝰ in carnē trāſiuit ⁊ ſanguinē qͥd igitur dabimꝰ tibi vt tu cui huiꝰ hoſtie eſt commiſſa cuſtodia nobis eā tradaſ. Stabat attonitus hac noua petitiōe infelix cuſtos. etvarijs cogitationū ꝓcellis eſtuabat. Hīc eūa nephando cōmertio retraxit timor. illic attraxit auida nūmi execranda cupiditas. atqꝫ ſic eſtuans expectātibꝰ iudeiſ protelabatrn̄ſum. Dicūt gͦ ei. Quid ageris fruſtra cogitationū fluctibꝰ ⁊ nobis ingratas morasintexis Si vis nobis tradere hoſtiā quamoptamꝰ. nō te id gratis actuꝝ rere. qꝛ triginta aureos dabimꝰ tibi. At cuſtos audiēs ſeꝓ exili hoſtiola tāta captuꝝ breuiſſima ꝯſultatione cū vxore p̄habita. nā ⁊ ip̄am adduxerat data manu infauſtis emptoribꝰ cōmertium ſceleſtuꝫ firmauit. ea tn̄ lege ꝓmiſſa vtrem ſecretā reſeruarent. Placet vniuerſis ꝓuida vel potiꝰ ꝑfida viri cōditio. Un̄ miſſocū cuſtode vno ex eis qͥ hoſtiā ferret trigītaaureos tribuerūt. Pergūt igit̉ ad eccleſiamſimul ⁊ reſerās tabernaculū alter iudas. dominū deū ⁊ creatorē ſuū ꝑfidi iudei manibꝰdeferendū aſſignauit His itaqꝫ patratꝭ abiit cuſtos in domū ſuā. ſꝫ iudeꝰ cū ad eos qͥ ſemiſiſſent intraſſet. eleuato in ſublime corꝑeih̓u xp̄i. Hic eſt inqͥt panis ille quē xp̄iani incarnē trāſiſſe dicūt ⁊ ſanguinē. Uideamusigit̉ nūc in eo qͥd lateat. Poſita eſt itaqꝫ mēſa impoſitaqꝫ hoſtia. quā blaſphemauerūt.conſpuerunt. ⁊ incidentes cultris atqꝫ lāceolis ꝑforauerūt. ⁊ ſic rurſum filium dei cruN 4