Nouiter conſcripta
tum diſſimilis. nudꝰ corꝑe. coronatꝰ ſentibꝰ.crucis grauiſſimā trabē ferens in humerisqͥ ꝑ laceꝝ vulneribꝰ pectꝰ abunde ſatis ſanguinē videbat̉ effundere. Hic cū ꝓpius acceſſiſſet ⁊ iuuenē vtꝝ ne ſe agnoſceret interrogaſſet. rn̄dit ille. Nō agnoſco. ſꝫ meo iudicioilli qͥ me heſterno veſꝑi mala denunciationedeterruit. videris eſſe ſimillimꝰ. Et ille. nonmireris inqͥt me ſil̓em illi cū quo mihi ē vnadiuinitas. equalis gl̓ia. coeterna maieſtas.Sum em̄ xp̄s ih̓s filius dei qͥ humani generis miſeratꝰ errores de celi ſedibꝰ ī intemeratū ꝟ̓ginis vteꝝ deſcēdi. vn̄ tanqͣꝫ ſponſusegreſſus de thalamo te vt redimerē miſeroapparui mūdo. vbi poſt famē. ſitim algoreꝫ.tandē captꝰ ſum. iudicatꝰ ſum. morte turpiſſima ꝯdemnatꝰ ſum. Ueꝝ qꝛ tu infelix tātisbn̄ficijs te p̄buiſti immemorē. nūc veni adte vt filiū mortꝭ eterne ꝓnunciarē. Et his d̓ctis ꝓfluentē ē latere cruorē manu cōprehēſum in iuuenis vultū ꝓiecit. Sume inqͥt inꝯfuſionē p̄cioſum ſanguinē qͥ ceteris ī redēptionē effuſus eſt. ⁊ hͦ agēs diſparuit. Tunciuuenis om̄i vigore corꝑis amiſſo. perditaſpe obriguit. tremuit. expalluit. ⁊ qͦ ſe d̓ cetero verteret ignorauit. Miſit tn̄ nunciuꝫ adfrēm ſuū. qͥ cū veniſſet vidiſſetqꝫ flebilē ſatifratris effigiē. ꝯcuſſis vehemēter viſceribuscum eiulatu plorauit. quō inquiēs tā velociter expalluit qͦndam illa facies decora. ⁊ ſolitū robur fortiſſimi amiſere lacerti. Quidtibi factū eſt frater mi ꝙ me iam nūc illa miſerabili fronte deterres. quā paulo an̄ deſiderauerūt oculi inuiſere puellaꝝ Quo abijtpurpureꝰ ille rubor genaꝝ tuaꝝ. quē me reclamāte velut acerbū laqueū feminei pudoris an̄ oculos ferebas ꝯcinentiū ī choro feminaꝝ. Ubi ſunt nūc illi inſolētiſſimi ſodales tui. magiſtri qͥ te totiens a meo latere rapuerunt. ⁊ nūc in baratro tā vaſte deſperationis reliquerūt. Oportuerat certe frater miſaluberrima illa monita mea quibꝰ te pauloan̄ a nephādis oꝑbꝰ nitebar cohibere nonrefelli. ne in hāc miſerā iacturā florētis iuuēte deuenires. Uide gͦ nunc an me falſum vatem acceꝑis cū te ſpirituiſancto reſtitiſſe dolituꝝ nō tā dixi qͣꝫ ꝓphetaui. Dic tamen mihiqͥd eſt ꝙ cōſternata facie ⁊ tremulis mēbristanto ſudore madeſcis. Si aduerſa valitudo in cauſa eſt. forti aīo eſto plures te grauioribꝰ etiā infirmitatibꝰ conualuerūt. Si tepeccata terrēt. ꝓpōne emendā. veniam pete.
dole. nō deſpera. Quippe eſt clementiſſimuſdn̄s om̄ipotēs deꝰ qͥ in pūcto tēꝑis penitētilatroni nō modo veniā tribuit. quin etiamꝑadiſum ſpōpōdit. Ad que ꝟba paululū erigens moribundū caput ⁊ oēm rei geſte narrās hiſtoriā. damnauit inqͥt me ſceleſtū filiūceleſtꝭ pr̄ xp̄s ih̓s filiꝰ d̓i cruore ī meū vultūꝓiecto. ſanguinē ꝓ me effuſum om̄ino ac penitus ꝑditū deſignauit Quo circa dulcꝭ germane nō valeo ſub tātis teſtibꝰ damnatōismee etiā ſi ſanguinē fleuero de ſalute p̄ſumere. ſtat nāqꝫ firma ſuꝑ me eterni iudicis cenſura. remedia penitētie vacillabūt. Tūc frater cum ingenti fiducia. Et ſi te inquit pat̓cui aſcribit̉ veritas impenitentē adhuc dānare viſus ſit ⁊ filius cui dei aſſignatur iudicij equitas te in ꝑuerſa voluntate iacentemſanguinis ſui ꝑticipatōe indignū ratus ſit.nec vel ſic deſperandū eſt illi cui tꝑs datumeſt penitēdi. Adquieſce igit̉ vel ſero monitiſmeis ⁊ ꝓponens emendam ſcelerū maculaspio lachrymaꝝ imbre deterge. lugubri ore.ꝓfundis ſuſpirijs p̄ſbytero venturo vulnera detege. qͥs ſcit ſi ſpūſſanctꝰ qͥ teſte bernardo eſt benignitas dei. ⁊ idem ip̄e deus ita penitentē abſoluat. His verbis fratris paulūlumꝯſolatus iuſſit adeſſe p̄ſbyteꝝ. Qui dūveniſſet totꝰ in lachrymas reſolutꝰ cū tantodolore animi fui peccata quibꝰ deū offenderat ꝯfeſſus eſt. vt interrumpentibꝰ ẜmoneꝫgemitibꝰ vix mētis ꝯceptum valeret exprimere. vix lacerata ⁊ ſemirupta ꝟba ꝓferre. qͣꝯfeſſione rite celebrata. ⁊ ſacra vnctione ⁊ ꝑticipatione dn̄ici corꝑis munitus. tempꝰ ēex hac vita eſſet migraturꝰ expectabat. Sequenti igitur nocte venit ad eum alius quidam vir prioribꝰ nō diſparē habēs vultumfulgēti alba veſtibꝰ. hn̄s in dextera ſcapulaniueā quandā columbā. Is cū ꝓpius acceſſiſſet dulci quadā beniuolētia vultum ſerenans clemētes oculos in infirmū contorſitQd̓ cū iuuenis aduertiſſꝫ tū ob verā pnīaꝫtum etiā ob beniuolentiſſimos vultꝰ ꝑſoneapparētis animeqͥor factꝰ eſt. Quis es tu domine inqͥens qͥ ad me venire dignatꝰ es. qͦqꝫme tam pijs ꝯſpectibꝰ ꝯſolari videris pͥoribus viſionibꝰ ꝑterritū. Et ille. Ego inquitſpūſſctūs qͥ a pr̄e filioqꝫ ꝓcedēs vniꝰ ſum cūip̄is potētie Et idcirco nūc veni ad te vt nūciarē tibi dimiſſa eſſe pctā tua. ⁊ peruiū iterpatere ad regna celeſtia tranſituro. Ad quev̓ba quaſi ex baratro deſperatōis reſurgēs