Ex Uitis ſanctorum
martinꝰ alloqͥt̉ Ecce ego o bricci delirꝰ tibivideor. Cūqꝫ ille ꝯfuſus hͦ audiēs dixiſſe ſedenegaret. ſctūs martinꝰ ait. Nonne auresmee ad os tuū erāt cū hͦ eminꝰ loq̄barꝭ. Amē dico tibi qꝛ iā obtinui apd̓ deū vt pꝰ mead pōtificatꝰ honorē ſuccederes. ſꝫ nouerꝭte ī ep̄atu ml̓ta paſſuꝝ aduerſa. Briccius hͦaudiēs irridebat eū di. Nōne veꝝ dixi iſtūdelira ꝟba ꝓferre. Sic p̄ſbyterij honorē p̄ditꝰ ſepiꝰ bt̄m̄ martinū ꝯuicijs laceſſiuit.Incipit diſtinctio octaua.Ex vita ſancti dunſtanni.ExemplumRofectus eſt ſanMp ctus dūſtannꝰ ad elphegū cognatū ſuū ⁊ ventanie ecc̄īe pōtificē. Aqͦ cū freq̄nt̓ rogaret̉ vt mōachatū īdueret. qͣtenꝰ qͥ angl̓ice vite initia hr̄et ꝑſeuerātiā inhītu mōſtraret. Rn̄dit ille excellētiores eſſegr̄e qͥ ī ſecl̓o ꝯſenuerit ⁊ tn̄ q̄ digna ſunt monacho fecerit eo qͥ ſe mōaſterio d̓dit nec qͥcqͣꝫ alid̓ p̄terqͣꝫ qd̓ ſibi ſtatatū ē poſt hͦ facerepotuit. alteꝝ ncc̄itatꝭ. alteꝝ libertatis. Ad hͦep̄s ait. Oībꝰ cōis neceſſitas ē vt qͥ ignē iehēne voluerit effugere. ignē ꝯcupīe ſtudeat extinguere. qͥ nō ml̓tuꝫ extinguit̉ ſi fomēta eiꝰhūanis ſenſibꝰ nō ſubtrahunt̉. Ad hͦ qd̓ inmd̓o p̄cipue appetit̉ lib̓tas hoīs ē. hac eī amiſſa cetera neq̄unt poſſideri. Ut gͦ d̓o desqd̓ maxīe diligꝭ illa deſinat hr̄i. Cūqꝫ hmōiꝟbis ep̄s inſiſteret illū ī ambiguo poſitū gͣuiſſima febris īuaſit atqꝫ ad deſperatōeꝫ vite ꝑduxit. tandē ex īſperato recaleſcēs hͦ ait.Legibꝰ voluptatꝭ renūcio. v̓ginē me ꝟginiſfiliꝰ hucuſqꝫ ẜuauit ꝟginē me regina ꝟginūhabebit. Mox accito ep̄o poſtulat ſibi īdilate religiōis bn̄dictōeꝫ dari. Tūc ep̄s leticia ꝑfuſus mōachali eū ⁊ ſacerdotali gr̄a ꝓmouit. eccl̓ie btē ꝟgīs marie attitulās. cuieū ab initio ꝑentū ſuoꝝ ſpōſio dicauit Cūqꝫ eū ꝯͣ diaboli īſidias īſtruxiſſet. dimiſit eūꝑgentē ad generatōis ſue pͥncipiū. ibi ī ecc̄iabtē ꝟgīs māſitabat oꝑans ea q̄ pie normareligiōis exigebat Cui etiā adherentē cellāſiue ſpeleū ꝓprijs laboribꝰ edificauit. q̄ nō tāhūaui habitacl̓i qͣꝫ formā gerebat ſepulcri.Ut eī ego qͥ vidi eſtimo lōgitudo eiꝰ nō ampliꝰ qͥnqꝫ pedū. latitudo ꝟo duos ⁊ ſemipedēhꝫ. Porro altitudo ſtaturā hoīs exprimit ⁊manifeſtat. ſi qͥs ī defoſſa t̓ra ꝯſtiterit. Alit̓em̄ neqꝫ ſatꝭ ad pectꝰ porrigit̉ mediū oſtioli
feneſtrellā aꝑit ꝑ quā lumē oꝑanti irradiatUeꝝ diabolꝰ nūc ſctm̄ qͦꝫ depellere nitit̉ tugurio. Fallax gͦ fallacē adoꝑtꝰ hoīs imagīeſub obſcuro veſꝑe cellā adoleſcētꝭ petit. immiſſo capite feneſtre incūbit cernēs illū fabrili oꝑe occupatū. poſtulabat ſibi qͥppiā operꝭ fabricari. Cuiꝰ ille calliditatē n̄ aduertens oꝑi qd̓ poſtulabat̉ aīm intēdit. Interīcepit hoſtis ꝟba ꝑuerſa ꝯpoſitōe facere. mulieꝝ noīa inſerere. luxurias cōmēorare. deind̓ religiōꝫ on̄dere. ⁊ denuo eadē repetereTūc athleta xp̄i qͥs eēt ītelligēs tenacula qͥbꝰ ferrū tenebat cepit fortit̉ ignire. ⁊ ſuppreſſis labijs inuocare xp̄m. Deinde ſcō furorea ctꝰ celerit̓ ea cādētia de igne rapit. larualēfaciē includit. ⁊ totꝭ viribꝰ renitēs mōſtꝝ introrſus trahit. iāqꝫ ſtādo vires ſumebat Cūigit̉ is qͥ tenebat̉ auulſo ꝑiete tenenꝭ ſe manibꝰ aufugerat tales īmani rugitu fremēsvlulatꝰ. O qͥd fec̄ caluꝰ iſte. tenui nāqꝫ ſꝫ formoſa ceſarie erat. ⁊ iō d̓ eo talia clamitabat.Mane aūt ꝯgregata eſt ad eū ꝓpinqui ppl̓iml̓titudo ſciſcitās qͥs ille clamor fuiſſꝫ qͥtāta eos vehemētia t̓ruiſſet. Demonis ait furor ille fuit. caute vos ab illo agite. qꝛ ſi vocēirati ferre nō potuiſtis. ſocietatem dānati qͦpacto ſuſtinebitis.Anno ottōnis tercij qͣrto mortuꝰ ē ſctūsdūſtānꝰ. cuiꝰ vitā deſcpͥſit oſbernꝰ cātuariecantor. nulli nr̄o tꝑe ſtilo ſcd̓s ī muſica oīmpͥmꝰ. h̓ oſbernꝰ d̓ morte eius ſctī ſic ſcribit.Inſtabat inqͥt dies aſcēſiōis dn̄ice ⁊ ꝑactisvigilijs remāſit in orōe ſolꝰ ī eccc̄ia duſtānꝰEt vidit ⁊ ecce īnūera cādidatoꝝ multitudo coronas aureas ī capitibꝰ geſtātiū ineſtimabili fulgore micātiū ꝑ ecc̄ie ianuā irrumpens an̄ ip̄m ꝯglobata ꝯſtitit vna voce euꝫſalutās hͦ mō. Salue duſtāne nr̄ ſalue Mādat tibi quē pie d̓ſideras filiꝰ d̓i qͣtenꝰ ſi paratꝰ es venias. ⁊ diē hāc ad cꝰ gaudiū ſuſpiras nobiſcū celebres Ad qd̓ ille imꝑterritꝰmanēs ſciſcitatꝰ ē qͥ eēt. Cherubin ac ſeraphin inqͥunt ſumꝰ. ⁊ rn̄de qͥd velis. Tūc rn̄dit ille. Hodie dies ſolēniſſimꝰ ē ⁊ incūbitmihi pane ꝟbi dei plebē reficere ⁊ on̄dere illi quō ad hͦ gaudiū poſſit ꝑuenire ꝓpt̓ qd̓ etmulti ꝯuenerūt nec debeo deciꝑe illos ⁊ iōhodie venire nō poſſuꝫ. Qui dixerūt. Eyaparatꝰ eſto in die ſabbati. p̄ſto ſis hinc nobiſcū romā venire. ⁊ corā ſummo pōtifice ſanctus ſctūs ſctūs eternalit̓ canere. Annuit ille ⁊ illi recedūt. Lecto igit̉ die ad miſſā euā-