Diſtinctio Septima
creſſus a frībꝰ vix ex ꝯſpectu abſceſſerat impletꝰ a demōe cruētaſqꝫ ſpūmas ore ꝓuoluēs dentibꝰ ſeip̄m lacerabat. Deīde ad ideꝫmōaſteriū fratꝝ hūerꝭ reportatꝰ cū ī eo cōexceri īmūdꝰ ſpūs nō valeret. neceſſitate cogente ferreis nexibꝰ alligat̉. pedeſ cū māibꝰvinciunt̉. Nō īmerita pena fugitiuo. vt quēnō cohibuerat fides cathene cohiberēt Pꝰbienniū demū orōne ſcōꝝ ab īmūdo ſpū liberatꝰ. ad heremū vnde diſceſſerat mox regreſſus. ⁊ ip̄e correctꝰ eſt alijs pꝰ futurꝰ exemplo. ne quē aut falſe iuſticie vmbra decipiat. aut incerta mobilitas īutili leuitate cōpellat ſel̓ cepta deſerere.¶IIIIIllud ꝟo ſulpici meminiſſe te credo qͦ affectu nob̓ cū ⁊ tu corā adeſſes illā ꝟginē ſanctꝰ martinꝰ p̄dicaret. q̄ ita ſe penitꝰ ab oīm viroꝝ ocul̓ remouiſſꝫ. vt ne ip̄ꝫ qͥdē ad ſe martinū cū eā ille officij cā viſitare vellet admiſerit. Nā cū ꝓpe agellū illiꝰ p̄teriret in qͦ ſe an̄ꝯplures ānos pudica cohibebat. audita fide illiꝰ atqꝫ ꝟtute diuertit vt tā illuſtrꝭ meritipuellā r̄ligioſo officio ep̄s honoraret Nosꝯſeq̄ntes gauiſurā illā v̓ginē putabamꝰ. ſiqͥdē hͦ ī teſtimōiū ꝟtutꝭ ſue habiturā. ad quaꝫtāti noīs ſacerdos d̓poſito ꝓpoſiti rigore veniſſet. Ueꝝ ip̄a fortiſſimi vincula ꝓpoſiti nemartini qͥdē ꝯtēplatōe laxauit Ita vir btūsaccepta ꝑ illā feminā excuſatōne laudabili.ab illiꝰ foribꝰ q̄ vidēdā ſe ſalutādāqꝫ n̄ dederat letꝰ abſceſſit. O ꝟ̓ginē gl̓ioſā q̄ ne a martino qͥdē paſſa ē ſe videriO martinū btm̄ qͥillā repulſaꝫ n̄ ad ꝯtūeliā ſuā duxit. ſed magnificans illiꝰ cū executōe ꝟtutē. iuſitatū inhis dūtaxat regiōibꝰ gaudebat exēplū. Ergo cū haud lōge ab illa villula nos manerenox īminēs coegiſſet. xeniū btō viro eadē illa ꝟgo trāſmiſit. fecitqꝫ martinꝰ qd̓ antea n̄fecerat. nulliꝰ em̄ ille vnqͣꝫ xeniū. nulliꝰ munus accepit. nihil ex his q̄ ꝟ̓go venerabil̓ miſerat refutauit. dicēs bn̄dictōeꝫ illiꝰ a ſacerdote mīme reſpuēdā q̄ eēt ml̓tꝭ ſacerdotibꝰp̄ferēda. Audiāt q̄ſo v̓gines iſtud exēplū vtfores ſuas ſi eas mali obedire voluerīt. etiābonis claudant. ⁊ ne ad ſe improb̓ liber ſitacceſſus. nō vereant̉ etiam excludere ſacerdotes. Totꝰ hͦ mūdꝰ audiat videri ſe a martino ꝟgo nō paſſa eſt.Quodā die dū ſcūs martinꝰ ī area q̄ parua admodū tab̓naculū ambiebat in ſuo ſedili ligneo reſediſſꝫ vidit duos demōes ī exce ſa rupe ꝯſiſtere. ind̓ alacres ac letos vocē
iſtiuſmodi adhortationis emittere. Eia tebriccio. eia te briccio. Credo cernebant miſerrimi eminꝰ ꝓpinqͣntē ꝯſcij qͣntū illi rabiēſpūs ſuſcitaſſent. Nec mora. briccio furibūdꝰ irrupit ibi plenꝰ inſania euomit in martinū mille cōuicia. Obiurgatꝰ em̄ p̄die ab eofuerat cur qͥ nihil vnqͣꝫ an̄ clericatū. qͥppe qͥ īmōaſterio ab ip̄o martino nutritꝰ erat habuit eqͦs aleret mācipia cōꝑaret Nā illo tꝑearguebat̉ a multꝭ ꝙ n̄ ſolū pueros ſꝫ ēt puellas ſcitꝭ vultibꝰ coemiſſet. Quibꝰ rebꝰ infeliciſſimꝰ in ſano felle cōmotꝰ. ⁊ vt credo p̄cipue demonū illoꝝ agitatꝰ īſtinctu martinūita aggreſſus eſt vt vix māibꝰ tꝑaret. Cū qͥdē ſcūs vultū placido mēte trāqͥlla infelicꝭamētiā ꝑ mitia ꝟba cohiberet. ſꝫ ita ī eo nequā ſpūs redūdabat vt ne ſua qͥdē illi qͣꝫuiſvana admodū mens ſubeſſet trementibꝰ labijs incertoqꝫ vultū d̓ calore p̄ furore rotabat v̓ba pctī. ſe aſſerēs ſanctiorē qͥppe qͥ a pͥmis ānis ī mōaſterio int̓ ſacras ecc̄ie diſciplīas ip̄o martino educāte creuiſſet. Martinū ꝟo ⁊ a pͥncipio qd̓ ip̄e diffiteri nō poſſetmilitie actibꝰ ſorduiſſe ⁊ nūc ꝑ īanes ſuꝑſtitiones ⁊ fantaſmata vīſionū ridicula ꝓrſusint̓ deliramēta ſenuiſſe. Hec dū multa atqꝫalia q̄ reticere meliꝰ ē acerbiora vomuiſſet.egreſſꝰ tādē furore ſatiato qͣi qͥ ſe penitꝰ vindicaſſet rabidꝰ ea ꝑte qͣ venerat recurrebat.Tū interea credo ꝑ martini orōes fugatisab illiꝰ corde demōibꝰ reductus ad pnīammox reuertit̉. atqꝫ ad martini ſe genua proſtrauit. veniā hūilit̓ poſcēs. fatet̉ errorē. necſine demōe ſe fuiſſe tandē ſanior ꝯfitet̉. Necerat apd̓ martinū labor iſte difficil̓ vt igno.ſceret ſupplicāti. Tūc ⁊ ip̄i ⁊ nob̓ oībꝰ ſctūsexpoſuit qͣlit̓ illū a demonibꝰ vidiſſet agitari. ſe ꝯuicijs moueri q̄ magꝭ illi a qͦ eſſent effuſa tiocuiſſent. Exinde cū idē bricciꝰ ml̓tꝭapud eū magniſqꝫ crimībꝰ ꝑſepe p̄meret̉ cogi nō potuit vt eū a p̄ſbytero ſubmoueret.ne ſuā ꝑſeqͥ videret̉ iniuriā. illd̓ ꝯmemorāsSi xp̄s iudā paſſus eſt. cur ego nō patiarbriccionē.¶VIQuadā āt die dū qͥdā infirmꝰ medicināexpeteret bricciū adhuc diaconū ī platea reptū ꝯuenit. Cui ſimplicit̓ ait. Ecce ego preſtolor viꝝ btm̄ ⁊ neſcio vbi ſit vl̓ qͥd operisagat. Cui bricciꝰ. Si inqͥt deliꝝ illū q̄rꝭ reſpice eminꝰ ecce celū ſolitꝰ ſic̄ amēs reſpicitCunqꝫ pauꝑ ille occurſu reddito qd̓ petierat impetraſſet bricciū diaconū vir beatus