Diſtinctio ſexta
cem̄ qd̓ dedit mediante charitate cumulatūeſt bonū eius. Et ille cū cachinno. Mēdaxinquit ſum. nec mirū ſi mentior. Mox ego.Eſt ne illa tā pulchra ſicut dr̄ celeſtꝭ patria.quā ꝑdidiſti. Et rn̄dit. In infinitū pulchrior qͣꝫ dicat̉. Et ego. Uelles ne redire ad illam patriā ſi poſſes. Et ille. Uellem inquitꝙ poſſem. ⁊ vſqꝫ ad diē iudicij oīa excogitata ſupplicia ſuſtinere. Cui dixi. Et ego promitto tibi in periculū ſalutis mee ꝓmiſſe ſimendax inueniar. illā perditā gl̓iam recuperare te poſſe ſi tm̄ hec dixeris. Dn̄e deusmeus peccaui. ignoſce mihi. Et mox ille cōtorto collo exclamat horrifice. Dn̄e domīeCunqꝫ hoc ſepius cū clamore valido ꝑſonaret nec vltra in ꝟbis ꝓcederet. Impoſſibile em̄ ſciebā illi vt deū ſuū dn̄m recognoſceret. ⁊ ſe fateret̉ peccaſſe atqꝫ ſibi p̄careturignoſci. tandē ſubiūxit. Dn̄e deꝰ margarete. ſic em̄ obſeſſa mulier vocabat̉. deū recōgnoſcere dn̄m ſuū indignatuſ. Tūc ego adillum. O infeliciſſime omniū creaturarumſuꝑbia eliſit te ⁊ de celo depulit. te redire īexpiabilis ſuꝑbia nō ꝑmittit. Nec mora cōfuſus obmutuit. Et poſt paucos dies nontamen tūc feminā dereliquit.CXXXVIErat circa cameracū ciuitatē qͥdam hereticus aſtutus valde. qͥ metuens inquiri ⁊cōburi a fratribꝰ p̄dicatoribꝰ qͥ in dicta ciuitate eo temꝑe plurimos cōburebant. finxitſe arreptum a demone. ⁊ ob hoc ad ſanctuꝫaycharium in aſpira obſeſſos curare potētem ligatus ab inimicis vl̓ amicis deductꝰeſt. vt in eo nō hereſim ꝓpalatam ſed furiamputarent. Et vt audiuit qͥdam clericus obſeſſus a demone ⁊ ligatꝰ quod eligius boogris. ſic em̄ vocabat̉. ligatus poneret̉ in locū. Subſequenti nocte idem obſeſſus clericus diuino nutu ſolutꝰ eſt. et aggregansmattas ⁊ ſtramina atqꝫ eccl̓ie ſcamna ſuꝑ ligatū hereticū cumulauit. Ludū aūt ⁊ furiam credens ille diſſimulat quoaduſqꝫ clericus ignē de lampade ſumens cōburere hereticuꝫ cepit. Et tunc hereticus clamauit.Ad cuius vocē expergefacti cuſtodes cumigneꝫ extinguere niterent̉. clericus arreptogladio quē caſu iuxta lectum inuenit omēsviolenter abegit. ⁊ hereticū in igne combuſſit. Nec mora. diuino exacto iudicio clericꝰa demone liberatus. ⁊ plene ſoſpes apparu
Incipit diſtinctio ſext a.Ex libro exemploꝝ ceſarij.ExemplumEtulit mihi frater Godefridꝰ monachꝰ nr̄ qͦndaꝫ canonicꝰ ſancti andree ī colonia cū eſſemꝰ ſimul in ꝓbatiōe rē dignaꝫmemoria. Aſſerebat ſibi a qͦdam monachoclareuallis bn̄ noto relatū q̄ndaꝫ clericumactu trutannū qͣles ꝑ diuerſas vagari ſolētꝓuincias veniſſe ad clareuallē. nō qͥdē zeloordīs ſꝫ vt aliqͥd monaſterio raꝑet̉ ſub pallio religionis. Factꝰ itaqꝫ nouiciꝰ cū ꝑ totūannū ꝓbatōis ſue inſidiaret̉ ornamētis eccleſie. ⁊ ꝓpter diligentē cuſtodiam ſatiſfacerecordis ſui neqͥuiſſet malice. hec intra ſe cōgitabat. Cū factꝰ fuero monachꝰ ⁊ licueritminiſtrare ſine nota ac labore ip̄os calicesſubtrahā. ſicqꝫ recedā. Ecce tali intētiōe elegit ꝓfeſſionē. ꝓmiſit obediētiā. induit cucullā. Sed piꝰ dn̄s qͥ nō vult mortē pctōris ſꝫvt ꝯuertat̉ ⁊ viuat. ꝑuerſaꝫ voluntatē mirabilit̓ mutauit ⁊ venenū in antidotū miſericordit̓ ꝯuertit. Induto gͦ habitu monachali ꝯtritꝰ ⁊ ꝯuerſus adeo ꝓfecit in ſctā religion vt nō multo poſt ꝓpter merituꝫ vite addignitatē pͥoratꝰ aſcēderet in clareualle.Accidit tꝑe qͦdā vt heinricꝰ germanꝰ regis frācie veniret ī clareuallē locuturꝰ btōbernardo ſuꝑ quodā ſecl̓ari negocio Totūetiā ꝯuentū viſitās illiꝰ ſe or̄oibꝰ ꝯmēdauitCui venerabil̓ abbas int̓ cetera vite ſalutaris monita rn̄dit. Cōfido ī dn̄o te nō morituꝝ ī eo ī qͦ nūc es ſtatū. ſꝫ velocit̉ experimēto ꝓbabis qͣntū tibi ꝓſit iſtoꝝ or̄o qͦs expetiſti. Qd̓ eodē die ꝓbatū ē. Nā multꝭ ſpūalibus virꝭ exultātibꝰ de eiꝰ ꝯuerſiōe ſui eū lugebāt ⁊ tanqͣꝫ mortuū cernerēt ita incōſolabilit̓ eiulabāt Cū ſocij ac tota familia heinricū vt iā dixi deplangerēt. andreas qͥdampariſiēſis ex nimia impatiētia dolorꝭ qͣſi infurorē ꝟſus dn̄m ſuū ebriū. inſanū. mētiſqꝫimpotē vociferabat. neqꝫ ꝯuicijs neqꝫ blaſphemijs parcēs. Et cū heinricꝰ virū ſanctūdep̄caret̉ vt ꝓ illiꝰ ꝯuerſione oꝑam daret reſpōdit. Ne ſis ꝓ illo ſolicitꝰ. aīa eꝰ mō ī amaritudine eſt. tuꝰ eſt ille. Et cū repeteret audiente andrea hͦ v̓bū. ille ſctām religionempl̓imū abhorrēs talia ī corde ſuo tacitꝰ voluebat ſic̄ poſtea ꝯfeſſus eſt. In hͦ renuncio