Ex libro apum

ore ꝯtrectans totū ſubito cū mira auiditate comedit. Nec mora. Dn̄o diſparēte temptatꝰ ille ad ſe reuerſus eſt. ⁊ quid vidiſſet ⁊ſenſiſſet ſincero corde retractās ab oī dolore mētis ⁊ carnis tentatiōe ꝯualuit. ⁊ in magna tranqͥllitate ſpūs vſqꝫ in finē vite ꝑmāſit. Quid miri. Ordeaceꝰ em̄ panis auſteriordinis mellea xp̄i laterꝭ ꝑfuſiōe linitꝰ eſt.CXXXIIUenerabilis Bonifaciꝰ qͦndā lauſanenſis ep̄s me audiēte tale qͥd narrauit. Erat īvilla quadā cecꝰ qͥdā qͥ vaccas totiꝰ ville inpaſcuis cuſtodiebat. repellebat a frugibꝰ ⁊ad cetera loca paſcuis vberiora ducebat.Et qd̓ maiorꝭ erat ꝓdigij colores ⁊ ſtatumſingulaꝝ vaccaꝝ ſpecialit̓ decernebat. Uerbi gr̄a. vt ſi vacca talis coloris ab hoīe petiuiſſes ſine difficultate vaccā talē tibi apprehenſam ī cornibꝰ obtuliſſet. Ad locū aūt illū cū quidā ep̄s adueniſſet ⁊ de ceco audiſſet talia ⁊ ꝓbaſſet. queſiuit ab illo ſi ꝯfirmationis ſacramentū ab ep̄o ſuſcepiſſet. At ille. Nō inquit. Nec mora. epiſcopus ꝯfeſſuꝫcōfirmauit cecū. ⁊ mox ab eo vaccarū diſcretio eſt ſublata. quoniā demonū opere ⁊ miniſterio hoc fiebat̓. irICXA.Erat quidā nobil̓ in ⁊ veſtualie ꝑtibꝰ virarmis ſtrenuus ⁊ p̄potēs int̓ ſuos Hic nocte quadā ꝑ ſiluā terribilē tranſiēs audiuitvocē mulieris qͣſi in vicino cantantis ⁊ dixit ſuis. Eſt ne qͥs veſtrū qui mecum vadatmulierē videre cantantē. Om̄ibꝰ gͦ ſimulātibꝰ ⁊ diſſimulātibꝰ ⁊ ꝓhibentibꝰ illū ꝑrexitſolus. ⁊ inuenit ſtantē ſub arbore qͣi nigraꝫmonialē extenſis in celū manibꝰ cantantē.Quā cū interrogaſſet qͥd ageret. reſponditHic laudo deū meū. Credēs autem ille aliquē ſctōꝝ eſſe rogauit eam dicēs. Dic mihiobſecro qͥd futuꝝ eſt mihi. Et illa. multa inqͥt mala feciſti ⁊ adhuc facies. ⁊ deuictꝭ inimicis tuis crucē trāſmarinā ſuſcipies. trāſfretabis ⁊ in xp̄i ẜuitio morierꝭ. Ad hec verha gauiſus ille receſſit. Et vt illi p̄dictuꝫ eſtfacta cede hoīm inimicos deuicit. Qui cuꝫpreſtolaret̉ crucis ſignationē vt tranſfretaret incidit in acutiſſimā febrē. Rogantibꝰ gͦ⁊ ꝯſulentibꝰ phiſicis ⁊ amicis vt confiteret̉peccata ⁊ peniteret. cōmuniretqꝫ ſe eccl̓iaſticis ſacramētis. qꝛ ei periculuꝫ imminerevideret̉. Noluit ille. nullo modo reputansſe morituꝝ. Cunqꝫ ſuꝑ hoc phiſici miraren

tur. frēm illiꝰ carnalē magne indolis clericū mandauerūt. Cui frīs periculū intimantes ſuꝑ ſalutē anīe illiꝰ ad monēdū inſtantius ꝯſulebāt. Mox ad frēm ingreſſus clericus arguit ꝑiculoſiꝰ infirmanteꝫ. Cui aitmiles. Et tu vt alij ſtultꝰ inſtas mihi qͥ optime ſcio ꝙ nequaqͣꝫ moriar. Cui clericꝰ cū lachrymis dixit. Et vnde hͦ habes frater chariſſime. Et ille tandē. Sic ⁊ ſic dictū eſt mihi ꝙ crucē accepturꝰ ſum ⁊ in t̓ra ſctā moriturꝰ in xp̄i ẜuitio. Ad hec ꝟba frater eius tactus dolore cordis intrinſecꝰ. Uere inquitfrater chariſſime ille antiquꝰ hoſtꝭ diabolꝰtuo nunc inſidiat̉ calcaneo qͥ mendacio ſuote nūc nitit̉ deciꝑe morituꝝ. Age ergo ſalutis cauſam ⁊ penitere ⁊ impleas qd̓ rogarisNec mora. decumbēs petit aduocari p̄ſbyterū. poſtulat veniā. crimina cōfitet̉. ſtatuitteſtamentū. recipit corpus xp̄i. inungit̉. exalat ſpiritū. ⁊ ſicut credimus ab inſidijs demonū liberat̉. Nec diu poſtea defuncti frater clericꝰ bonitatē chriſti in fratre mortuorecognoſcens p̄dicatoꝝ ordinē intrās multa conſtantia ſeculū dereliquit.CXXXIIIIComes gelrie Otto curſorē cū lr̄is pariſius miſerat curſu p̄peti redituꝝ. Quē redeuntē comes Otto interrogans queſiuitſi regē francie Ludouicū vidiſſet. At ille virmore ſubſannantis ꝯtorſit collum. Uidi inquit vidi illū miſerū papillardū regē. capuciū habentē capitis ſuꝑ ſcapulas. Hec dicens faciē ꝯtorſit ex aduerſo. ⁊ ſic facies cōtorta remanſit toto tꝑe vite ſue.¶ XAVUidi in brabantia mulierē qͣndā diuitē⁊ honeſtā poſſeſſam a demonio. Quā cū rogante p̄ſbytero religioſo viſitareꝫ īuenimꝰeā a vexatiōe demonis qͥeſcentē ⁊ ſenſate loquentē vt ſanā. Tūc occulte nullo aduertēte ꝟſuꝫ cantici Moyſi ī deuteronomio ẜmꝙ olim a ſctō quodā viro audierā tercio repetiui ad ꝓuocandū demonium in obſeſſa.Deū qͥ te genuit dereliqͥſti ⁊ oblitꝰ es domini creatorꝭ tui. Nec mora. mulier pallere cepit labijs atqꝫ vultū ⁊ due vene in collo eiꝰad grofficiē pollicꝭ intumeſcere. Tūc ego qe inquio peſſime vexare feminā p̄ſumpſiſtiMortuo inqͥt viro ſuo cōpaſſa ī ſubſidiuꝫilliꝰ aīe ꝯtulit qͥcqͥd boni fecerat in hac vita⁊ ex hoc nacta occaſione vas vacuum moxintraui. Cui ego. Mentirꝭ miſerrime. ex hͦ