Diſtinctio quarta
Quidā falſus teſtꝭ noīe bernuinꝰ in rebꝰecc̄ie btī qͥntini martyrꝭ falſum ferebat teſtimoniū. volēs qͣndā ſiluā de p̄dio qͦdā penitus auferre. quē ſctūs martyr ī ſomnis redarguit. app̄hēdenſqꝫ naſū eiꝰ falſatoreꝫ ꝓclamauit. leſitqꝫ eū ac deformē fecit ī corꝑeqͦ eū a culpa ſanaret ⁊ pulchꝝ faceret etiā inmēte. Ad qd̓ dictū ip̄e exꝑgefactꝰ. pedibꝰ caſciatꝰ. cū faciē ſuā aqua linire deberet accerſita ꝯiuge cepit ei explanare qͥd ī ſomnis vdiſſet. Vt aūt ꝑuētū eſt ad hͦ qͣlit̓ ip̄e martyrnaſum eiꝰ tenēs falſatorē eū vocauit. extēſamanu naſū ſuū ceſum recepit ſtatimqꝫ in vaſe qͦ aqͣ de manibꝰ eiꝰ diffluebat cecidit qͥ nimiū t̓ritꝰ ad placituꝫ qͦ ip̄a die ꝓ p̄fata ſiluadeberet ire diſtulit. Nec tn̄ hͦ ſupplicio cōhercitꝰ. inſuꝑ ob ſuꝑbie faſtū aureū ſibi naſum fabricare. catenuliſqꝫ aureis aptare conatꝰ eſt. quē iteꝝ ideꝫ ſctūs viſu admonuitdicēs. Nōne tibi naturalē abſtuli naſum vtte oībꝰ mōſtrarē falſum teſtimoniū dixiſſe.⁊ nūc ob ſuꝑbiā auſus es aureū ſuꝑponereUade igit̉ nunc ⁊ ꝓijce illū abs te. ⁊ cūctisinnoteſcere ſtude te falſum teſtimoniū ꝓtuliſſe. Ob indiciuꝫ gͦ fidei naſus ip̄e ex auromultis diebꝰ ad memoriā futuroꝝ ibidemẜuatus manſit.LXXSācta angadriſma illuſtrꝭ roberti filiaqͥ generoſa ſtirpe ꝓditꝰ gerulꝰ fuit anuli regis lotharij. Hāc religioſiſſimā ꝟ̓ginē illuſtris ſinuinꝰ a p̄fato roberto expetijt. volēseā auſberto filio ſuo ſociari. qͦ ſcꝫ roberto p̄bente aſſenſū caſto iuueni caſta deſpondet̉puella. Deniqꝫ ambo integritatē mentis etcorꝑis caſte ẜuare cupiētes dep̄cabāt̉ dn̄mvt voluptatū venena a cordibꝰ eoꝝ dignaret̉ repellere Deniqꝫ orāte btā angadriſmaꝟgine vt ſpecioſitas illiꝰ in deformitatē veteret̉. ilico dn̄s p̄ces eiꝰ exaudiuit. nā facieſeiꝰ ita exulcerata ē ac īmūdiſſima lepra cooꝑta mox apparuit vt a ꝯſortio hoīm qͥcūqꝫea vidiſſent extimplo ſegregandā decernerent. Medicoꝝ deinde cucurrit frequētia.ſꝫ qͣꝫto inſtantiꝰ inſiſtebāt tāto xp̄i ſpōſa deformior vlceroſior ve apparebat. Tum pat̓diuinitꝰ hͦ fieri intelligēs inquirebat ab eavtrū in ꝟginitatꝭ voto vitā elegiſſet finire.Opto id inqͥt mi genitor ⁊ totꝭ niſibꝰ exoroNā xp̄s quē ꝯcupiui ſpōſuꝫ ip̄e mihi hanccorꝑis infert moleſtiā vt aīe tribuat nitorē.Delectat hec vita pn̄s pr̄ pie ſed decipit. qꝛome qd̓ eſt in mūdo vanitas eſt. Hec audi
ens pr̄ illuſtrē accerſiuit ſinuinū. ⁊ qͣ circa ſuam filiaꝫ geſta erant lucide pandit. Ad hecſinuinꝰ rn̄dit. Uolūtatē dn̄i ī oībꝰ ſeqͥ oportet. neqꝫ eiꝰ nutui vllo mō ꝯtraire volo. Uocatuſqꝫ affuit ⁊ beatꝰ auſbertꝰ qui diſſociabilē ꝯdidit libellū vt ſctā ꝟgo angadriſmanō ſua ſed xp̄i dn̄i vocaret̉ ſponſa. Hoc facto ad rothomagū vrbem ſctō antiſtiti dirigit̉ audoeno vt eiꝰ bn̄dictiōe ꝑcepta ⁊ velamīe oꝑta in ꝟgītatꝭ ꝓpoſito ꝯſecrari mereret̉. qͦ patrato pͥſtine pulchritudini ⁊ ſpecieieleganti extimplo eſt reddita. ita vt cūcti auditoꝝ dicerent. qꝛ xp̄s eā ſibi ſponſam et famulā elegiſſet ꝑennē. Deniqꝫ efficit̉ gub̓natrix cenobij qd̓ ſitū eſt iuxta muros vrb̓ beluaci. Erat aūt ſic̄ ceterꝭ p̄lata. ita cūctis humilior in veſtitu vilis. in cibo mediocris. abinfantia iugi or̄oni dedita. pudicicia exornatiſſima. hilaritate cordis ⁊ corꝑis clara.patientie ꝟtute. charitatꝭ obſeqͥo. elemoſynarūqꝫ largitōibꝰ abūdantiſſime cumulataHis ꝟtutū ſanctaꝝ oꝑbꝰ adornata in medio ꝟginū veluti lampas refulgebat accenXXIUir qͥdā ſceleratꝰ ⁊ auarꝰ ſolidū argenteū a cōpatre ſuo mutuauerat ⁊ poſtea fidefraudata qd̓ acceꝑat ſe nūqͣꝫ ab eo accepiſſe iuramēto negauit. Cui ille rn̄dit qͥ cōmodatū reqͥrebat. Iura mihi ſuꝑ corpꝰ beatiaudomari ꝑ merita ⁊ ꝟ̓tutes ip̄iꝰ ſctī. qꝛ nōacceꝑis a me qd̓ a te reqͥro. ⁊ ego negatiōistue cauſe acqͥeſco. Cunqꝫ ille audaci cordemanꝰ ad iuramentū leuaſſet ꝓtinꝰ vltio diuina ē ſecuta. Nā in loco qͦ ſtabat ambo eiꝰoculi crepuerūt. ⁊ poſt hͦ tercia die miſerrima morte defunctꝰ eſt.XIIQuidā vir ſctūs noīe berchariꝰ ſub ſctōniuardo remoꝝ pōtifice moribꝰ ⁊ ſcīa ībutus luxoniēſe monaſteriū petijt vbi ſub abbate ſcō euſtaſio monaſticā vitā duxit. Cūqꝫ aūt ī cura ꝓmptuarij rectorꝭ nutu aliqn̄eēt īplicitꝰ. qͣdā die ſubito iuſſu eiꝰ eſt vocatus. Ip̄e em̄ tunc ꝓmptuariū ingreſſus an̄vas ſteterat. ⁊ ſudē que vulgo duciculuꝫ apotu .ſ. educēdo d̓r in manu tenēs cerealeꝫamphora potū infūdebat. Mirū dictū advniꝰ iuſſionis nutū relictꝭ q̄ habebat in manibꝰ cucurrit ꝯcitꝰ ardore obediētie āphore obẜuantiā oblitꝰ. Illoqꝫ an̄ abbatē ſtāteinterī potꝰ ī vaſculū ſuppoſitū d̓fluere n̄ ceſſans. pꝰ qͣꝫ ad ſuꝑficiē vaẜ vēit ī modū colūne ſuꝑne ꝯſtipatū in girum coronari cepit.