Cxlviij.Sermone.
Qui ſe exaltat humiliabit̉ ī pͥmo mēbro. Secundꝰ modus diaboli tēptandi ē ꝙ qn̄ non pōt ꝑ vnū pctm̄ vince̓temptat ꝑ aliud; ſicut medicꝰ q̄ inuitat hoīem ad diuerſa fercula vt ſaltēvnū comedat. Gre. Continua tēptatione pulſat diabolꝰ vt ſaltem tediovincat. Ber. Habet antiquꝰ hoſtismille nocēdi artes. vn̄ ſigͥficat̉ ꝑ turrimdauid de qͣ mille clipei depēdebātet iō mille artifex nūcupat̉. Dyabolꝰem̄ facit ſicut ille rex qͥ volens caſtꝝcapere; qn̄ non p̄t expugre ab vna ꝑte ab alia ꝑte temptat: qn̄ em̄ nō p̄tvincere ꝑ vnam machinā: facit aliāvel terciā. aliqn̄ ꝓijcit lapides. aliqn̄ignem vt tandē vnicat. Exemplumin xp̄o quem cum diabolꝰ vincere nōpotuit per gulam. temptauit per vanam gloriā; ⁊ cum ſic vincere non potuit temptauit ꝑ auariciā Sic adhucſolet diabolꝰ fideles impugre. Iſtudfiguratū eſt. i. Re. xvij. vbi d̓r. ꝙ golias occurrit dauid cum clipeo haſtaet gladio ⁊c̄. Per goliam ſignificat̉diabolꝰ qui occurrit Dauid .i. cuilibꝫfideli cum clipeo haſta ⁊ gladio .i. cuꝫdiuerſis temptationibꝰ. vt quē vnicere nō poteſt perſuaſionibꝰ ſaltemvincat terroribꝰ. Hugo. in libro. ij.Diabolꝰ decipere quem temptat pͥusnaturam vniu̓ſcuiuſqꝫ ſcrutat̉ ⁊ īdeſe applicat vbi aptum hoīem ad peccandū repit eciam viros religioſosquos nō poteſt vincere ꝑ luxuriā. āauariciā temptat eos ꝑ vanā gloriāvel iram vel inuidiam. Exēplū. Quidam monachꝰ deuotus cum eſſet inoratione vidit diabolū venientem ⁊ſaccum magnū portantē ⁊ adiua̓uitcum vt dice̓t ſibi qͥd in ſacco portaret. Qui rn̄dit. diuerſas pixides in qͣbus ſunt diuerſa electuaria. At ille.At qͥd portas illas. Qui rn̄dit. vt decipiā monachos iſtos q̄cūqꝫ nō vultde vna: dabo ſibi de ſecunda de tercia-
de quarta ⁊ ꝑ cōſequēs oīa vt ſaltēſibi vnū placeat quo eam alliciam ⁊decipiam ⁊ ſic euanuit. Terciꝰ modꝰdiaboli temptādi eſt ꝙ magis impugnat bonos ꝙͣ malos Eccī. iij. Fili accedens ad ſeruitutem dei ſta in iuſticia ⁊ timore dei ⁊ p̄para animam tuāad temptationem; qꝛ tunc magis homines impugnat quādo ſibi cōtrariantur. Vnde dicit beatꝰ Greḡ. Hoſtis noſter quāto magis nos contrabellare ſibi cōſpicit. tāto magis impugnare intēdit. Illos enim pulſarenon negligit. quos queto iure poſſidere ſe nō ſentit. Iſtud figuratum ēin holoferne qui impuguit filios iſrl̓ſibi reſiſtētes. vnde dixit ad iudith.Ego nūqͣ nocui viro qui ſeruire voluit regi babilonis ſcꝫ nabuchodonoſor. Populꝰ autem tuꝰ ſi nō cōtemꝑſiſſet me nunꝙͣ leuaſſet haſtam ꝯtraeum. Iudit. xi. Vnde quanto magisſanctiores ſunt homines tāto magiseos impugnat diabolus. Exemplumquidam ſanctus trāſiuit per heremūet vidit ſupra domuni cuiiſdam heremite multos demones ſedere; ſedcum veniſſet ad proximam ciuitateꝫvnum tātum vidit. queſiuit ab eo qre illic tāti eſſent ⁊ hic tantum vnꝰfreſpōdit demon Heremita ille ē bonus homo. ⁊ ideo ibi niulti ſūt demones querētes eum ſeducere. hic autēomnes qui ſūt in ciuitate mali ſunt.et ideo nō indigēt niſi tantū vno cūſtode. Quartꝰ enim modꝰ temptādidiaboli eſt ꝙ quādo nō poteſt hoīemſeducere ⁊ vincere tūc ceſſat ad tempus. ⁊ quādo homo minime ſe cuſtodit ⁊ ſecurꝰ eſt tūc inſidiat̉ ei ⁊ decepit eum Vnde Eccleſiaſtici. ix. Bonain mala cōuertēs inſidiatur. ⁊ in electis imponit maculam. Exemplum.Luce. xi. vbi dominꝰ dixit. Cum inmundus ſpiritus exierit ab homine.id eſt a tēptatione hominis ceſſauerit