Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. CxxxvijDe eodem

Tercio oſtēdit apl̓s quādo ſit oꝑandū cum d̓t. Cū tempus habemꝰ .i. inac vitā. ij. Choꝝ. vi. Ecce nūc tꝑsacceptabile ecce nūc dies ſalutis Inhis ergo diebꝰ exhibeamꝰ nos ſicutdei miniſtros. q. d. In iſto tꝑe poſſumꝰ oꝑari ſalutē aīaꝝ noſtraꝝ ꝙͣdiuviuimꝰ in hac vita. ⁊ nō poſt hāc vitā. ⁊ hoc eſt qd̓ iurauit angelus ꝑ viuentē deū. ꝙͣ poſt illud tēpus nō eritampliꝰ tēꝑs penitēdi nec mīam inueniendi. Apoca. x. Eccī. iiij. Fili cōſerua tēpꝰ qꝛ ſcd̓m Ber. Nihil p̄cioſiustꝑe. qꝛ ſi dyabolꝰ haberet tēpꝰ poſſꝫveniā conſeq̄ a deo. Ideo d̓t Criẜ. Oīrei oportet plus parce̓ ꝙͣ tēpori; qꝛ ſiauꝝ ꝑdideris bene poteris recuꝑarevel remnuenire. tēpus ſi ꝑdideris nunꝙ poteris recuꝑare. Exēplū de aīa q̄deplāxit ꝑditiones tꝑis. Neq̄re in ẜmo. Prepara te in occurſū dei. in. nijmēbro. Rogemꝰ ⁊ c.Ser. Cxxxvij.De eodēNimum q̄rite regnū dei ⁊ iuſticiā eius ⁊ oīa hec adijcientur vob̓. Mat. vi. In verbisiſtis oſtēdit dn̄s tria. Primo hortat̉.ad q̄rendū regnū celoꝝ. Secūdo docet modū querēdi ꝯgruū. Terco manifeſtat regni fructum optimū. Primū ibi. q̄rite. Secundū ibi. ⁊ iuſticiāeiꝰ Terciū ibi. ⁊ oīa adijciētur vob̓.Circa pͥmū ſciendū ꝙ regnū dei qͣrēdebemꝰ qꝛ nihil eo meliꝰ. nā regnūdei deus eſt. qͦ ergo regnū dei hꝫ. deūet qͥcunqꝫ deſiderare p̄t hꝫ. qꝛ deꝰ eſtoīa in oībꝰ. Anſel. Quid ergo poſtmulta vagaris o hō querēdo bo aīetue ⁊ corꝑis tui. Ama vnū bonum inquo ſūt oīa bona ⁊ ſufficit. Quid em̄amas caro mea qͥd deſideas aīa meatotū ibi erit qͦcqd̓ amatis; ⁊ qͥcqͥddeſideratis. Si diuitias q̄ritis; ibi ſūtdiuitie. Deꝰ enim fideles ſuos ꝯſtituet ſuꝑ multa. Si longā ⁊ ſalubrē vitā: ibi ſana eternitas ⁊ et̓na ſanitaſ

qꝛ iuſti in ꝑpetuū viuent. Si delectātpulchritudines: ibi fulgebūt iuſti ſicut ſol. Si aūt ſapīam; ſapientia deioſtēdet ſe vobis in qͣ ꝯgnoſcētis oīaSi voluptatē: de torrēte voluptatisſue deꝰ ſuos refrigerabit. Sciendumaūt ꝙ multa ſūt q̄ ſolent ab hoībusappeti ⁊ deſiderari q̄ oīa pleniſſime īuenies in regno celoꝝ. Primū ē diuitiaꝝ affluentia. Si ergo diuītias deſideras ibi inuenies veras ⁊ ꝑpetuasPsgͣ. Gloria ⁊ diuitie in domo eiusProuer. viij. Mecū ſūt diuitie ⁊ glorie. Gre. Si vere diuites fieri cupitisveras diuītias amatē. Oēs diuitie p̄ſentis vite falſe ſunt ⁊ periture. decipiūt enim hoīem ⁊ ꝑducūt ad et̓nā.damnationē. ſicut d̓r. i. Thimo. vlti.Qui volūt diuītes fieri nncidūt in tēptationes ⁊ in laqueos dyaboli ⁊ indeſideria mala ⁊ nocuia que mergūthoīem in interitū ⁊ damnationē. Exemplū in diuite epulonē q̄ ſepultꝰ ēin īferno. Lu. xvi. Quid ꝓfuerūt creſo oēs diuitie ſue qͥ legit̉ ditiſſimꝰ fuiſſe ⁊ multos aureos motes habuiſſeet tamē dānatꝰ eſt. Itē legit̉ de quodā rege ſaracenoꝝ qui dū mortē ſibimimine cōſpicet: pānū lineū de quoſibi ſudariū fieri debuit erexit in ſignū. ⁊ fecit circūferri ꝑ ciuitatē ⁊ a pꝰcōne clamari. Videte. hec d̓t dn̄s Cūeſſem princeps qnͥdecim regionū hocſolū de omni gl̓a ⁊ de oībus diuirijsmeis mecū auferā. Ecce ꝙͣ falſe ꝙ periture ſūt diuitie mūdi. ſed in regnodei ſūt vere diuitie ⁊ ꝑpetue q̄ nunꝙͣab hoīe auferūtur nec ꝑdūtur. BerO veritas celeſtis māſio ſecura; eterna patria; totū cōtinēs qd̓ delectat.populꝰ ſine murmure. In celo quietiſunt hoīes nullā habētes indigentiāPſal. O ꝙͣ glorioſa dicta ſūt de te ciuitas dei. Secūdo ſolēt hoīes deſidera?re longā vitam ⁊ ſanā. Si ergo longam ⁊ ſanam vitā deſideras illaꝫ ibi