Sermo. CxxxviOm̄ca. xv.
Dauid ⁊ ſalomone. qn̄ em̄ occupatꝰfuit dauid in bellādo ꝯtra inimicosdei. ⁊ ſalomō in edificādo tēplū dn̄iboni fuerūt: ſꝫ qn̄ ocio vacabāt ī pctāceciderūt. Req̄. in ſer. Quid ſtatis h̓tota die ocioſi. Dicit eī Ihero. Semꝑaliqͥd boni facito vt te diabolꝰ nō īuemat ocioſū. Qui ſi inuenit hoīezocioſum īmittit ei cogitatiōes inutiles.Eer. Oīm cogitationū ⁊ tēptationūmalaꝝ ſentina ē ociū. Qui ergo vulttemptatiōes ⁊ inutiles cogitationesvitare. ſꝑ dꝫ aliqͥd boni oꝑari. LugꝰNō facile capit̉ a tēptatione qͥ vacatbono exercicio. Exēplū. Stūs anthomꝰ temptatꝰ a ſpū accidie: reſidēs inheremo dicebat Dn̄e ſaluari deſideroſed male ⁊ vane cogitatiōes nō permittūt me. qūo debeam ſaluari mihidigͣre oſtēdere. Et reſpiciēs vidit qn̄dā aſtātē torquentē vermiculū q̄ ſibiſimilis erat. deinde vidit eū orantē ⁊iteꝝ ſedentē ⁊ oꝑantē ⁊ inde rurſusad orationē ſurgentē. Cūqꝫ ſic pluries feciſſet: dixit ei. Ita ⁊ tu facias anthom ⁊ ſaluꝰ eris. ego ſū angelꝰ tuus miſſus a deo vt doceā te orare Circa ſecundū notandū ꝙ oꝑandū ē bonū ⁊ nō malum. vnde d̓t apl̓s. oꝑemur bonū. Sūt aūt duo qͥ debēt nosinuitare ad oꝑandū bonū .ſ. timor ⁊anior. Uimor ſupplicij ⁊ amor pͥmij.Aliter enim oꝑat̉ ſeruꝰ: aliter filiꝰ.Seruū monet timor exercitationis.ſed filiū amor p̄miationis. Serui ſūtimꝑfecti ⁊ īcipietes bonā vitā. Iſtosdebet monē̓ ad oꝑandū timor ſupplicij. Eccī. ix. Qd̓cūqꝫ p̄t manꝰ tua inſtant̓ oꝑare; qꝛ nec opus nec rō necſcīa nec ſāpīa eſt apud īferos quo tuꝓperas Et in Mat. xv. minat̓ dn̄s talibꝰ dicēs. Inutilē ſeruū ꝓijcite in tenebras exteriores ibi erit fletꝰ ⁊ ſtridordentiū. Itē Mat. iij. Oīs arbor boque nō facit fructū bonū excidet̉ ⁊ inignē mittet̉. Gerte iſtas cōmutatio
nes dꝫ hō accidioſus attēde̓ ⁊ erit agilis ad bn̄ oꝑādū Exēplū legit̉ ī vitaſpa. ꝙ cū q̄dā vellet ītrare religionērogauit eū mr̄ ſua ne hoc face̓t. ⁊ nōacq̄euit ei. ſꝫ dixit Volo ẜuire deo ⁊volo ẜuare aīam meā ⁊ ſaluare eā.Fcūs āt monachꝰ negligent̓ egit ⁊accidioſus fuit Mortua āt mrē ⁊ ip̄oegrotāte ī extaſi poſitꝰ raptꝰ ē ad iudiciū vbi vidit mrēm ſuā. q̄ īcrepāseundē accidia ſua dixit. O fili imi vbiſūt v̓ba q̄ dicebas. ẜuire volo deo ⁊ſaluare aīaꝫ meā. Ecce mō iudicādꝰes de accidia tua. q̄ ꝯfuſus neſciēs qͥdrn̄dēt. Et ecce veīt vox dicēs Reuertere ad vitā ⁊ emēda ſtatū tuū q̄ pꝰꝙ ꝯualuit nūqͣ ocioſus eē voluit ⁊tota die deflebat ānos quos negligēter expēdea̓t ⁊ cū multi ei diſſuaderētfletū ⁊ laborē ne leſionē īcurre̓t. Qn̄dit. Si īproperiū mrīs mee ferre nōpotui; qūo ī iudicio ferā improperiūxp̄i. qn̄ me de negligētia arguer ⁊ reqͣret rōeꝫ de tꝑe mihi ip̄ēſo. Filios .i.ꝑfectos dꝫ īuitare ad laborē amor p̄mij et̓ni Math̓ .xx. Voca oꝑarios ⁊redde ill̓ mercede ſuā. reddet eī vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Ro. ij. Gl̓a ⁊ digtas pax ⁊ honor oī oꝑanti bonū Hocdn̄t attēde filij d̓i ꝙ vnicuiqꝫ reddētmercedē ſuā ẜm laborē ſuū. Qui plꝰlabo a̓uerīt plꝰ mercedis accipiēt Exēplū. Legit̉ ī vitaſpa. q̄dā ſenex hītauit ī nemore cuiꝰ cella ſtabat a fonteVxta miliaria. ita ꝙ cum aquam vellet habere toram diem expendit afferendo. ⁊ cum vellet labori ſuo parcere ⁊ cellam iuxta fontem traſſferre: vidit angelum dei ſequentem ſeet querens quid ageret: dixit. Egoſum angelꝰ domini. ⁊ veni numerae̓omnes greſſus tuos vt dominus ẜmlaborem tuū poſſit reddere premiū.Quo audito elongauit ſuā cellam afonte remotius vt plures labores haberet ⁊ plures mercedes acciperet̉.