Dominica.Duodecima
poīt carnē brachium ſuū ⁊ a dn̄o recedit cor eiꝰ Psͣ. Bonū eſt ꝯfide̓ indo. Legit̉ Vanie. xiij. ꝙ Suſāna fuitderelicta ab oībꝰ amicis ſuis ⁊ fuit iniuſte iudicata ad mortē. ſed qꝛ ſpemſuā poſuit ī domīo. Iō miſit dominꝰꝓphetā qͥ liberauit eā de ꝑiculo mortis ⁊ īfamia. Per ſuſānā qͥlibꝫ ꝯfidesin domino intelligit̉ qui exaudiet̉ ⁊liberabit̉ aboībꝰ tribulatiōibꝰ Spesinꝙͣ xp̄i non cōfundit ẜm apl̓m adko. v. Ideo qͥlibet p̄t dicere cū ꝓpheta. In te do. ſpe. nō ꝯfun. in eternūExēplū in Gritānia maiori erat quidā rex noīe leuit habēs tres filias ⁊dixit prime filie. Diligis me. Que reſpōdit. Pater ſuꝑ oīa diligo te ⁊ illā nobiliter deſpōſauit. Similiter q̄ſiuit a ſecunda. Que cum ſicut primareſpondiſſet fecit ei ſicut prime fecerat. Cūqꝫ qͣret de tercia filia diligis.melreſpōdit. Pater quantū habestātū vales: ⁊ tm̄ te diligo Indignatus pater ⁊ minꝰ dilexit eā; ⁊ iuauitꝙ nō daret ei aliquid de regno ſuo.Quidā aūt rex frācie ꝓpter pulchritudinē ſuā duxit eā Cū autē pater diuiſiſſet ſubſtāciā ſuā ⁊ regnū duabꝰ.filiabus tali cōditione ꝙ eū ꝙͣdui viueret ſuſtētarēt. Aliqͣnto tꝑe moratꝰ eſt cū vna q̄ cepit hr̄e tediū ſui: dixit ꝙ eciā ꝑgeret ad ſororē ſuā. q̄ cūeum aliquot dies tenuiſſet: trāſmiſiteū ad terciā quā minus dilexit ⁊ cuiminꝰ dederat ⁊ illa eū caritatiue pertractauit. Moraliter ꝑ pͥmā ſororē ſignificat̉ amor quē qͥs hꝫ ad diuitiasper ſecūdā amor ad amicos carnaleſIſte ſorores hoīem cito deſerūt. Perterciā ſigͣtur mīa q̄ eſt comēs defūctorū. Quidā ꝯfidūt ī viribꝰ corꝑis ſuiplꝰ ꝙͣ in deū ſiue in iuiuentutē ſuā ⁊illico corruēt. Cōtra quos dicit̉ Iobxxxij. Neſcio ꝙͣdui ſubſiſtā. eciam neſcit hō finem ſuū. Bern̓. Nihil certiꝰmorte; nihil incertiꝰ hora mortis. Ex
emplū in Goliad. i. ke. xvij. qui fuitde genere gygantū. lōgitndīe ſex cubitoꝝ ⁊ palme ⁊ tamē fuit deuictꝰ pdauid. ꝙͣuis ꝯfidebat in fortitudinēcorꝑis ſui ⁊ exprobrauit filijs iſrl̓ ꝙeſſent ẜui philiſtinoꝝ. ⁊ ꝓpoſuit eis.nomathiam; ita ꝙ ip̄e pugret ꝓ philiſtijs ⁊ filij iſrl̓ eligerēt vnū qͥ pugret ꝓ eis. ⁊ quoꝝ athleta vniceret̉eſſent alioꝝ ſerui. Et ꝓmiſit rex ſauldatuꝝ filiam ſuā quicūqꝫ ꝑcutēt eū.Tande venit Dauid habes fundā lapidis ⁊ baculū in manu ⁊ ꝓceſſit cōtra goliam. ⁊ ꝯtēpſit eū golias ⁊ dixit. Nunqͥd canis ego ſū: veīs ad mecū baculo. Cui dauid Tu veīs ad me.in armis; ⁊ ego in noīe dn̄i venio adte. Habebat golias galeā ereā ⁊ clipeū ereū ⁊ haſtam ⁊ gladiū. Et ait.Dauid. Dabit te dominꝰ hodie ī manū mea ⁊ ꝑcutiā te ⁊ auferam caputtuū: ⁊ dabo carnes tuas volatilibꝰ orli. ⁊ beſtijs vt ſciat oīs terrā qꝛ nō ingladio vel haſta ſaluat dn̄s. ⁊ ꝓiecitlapide de funda ⁊ ꝑcuſſit eū in frōtē.pͥmo ſecundo ⁊ t̓cio lapidē ꝑcuſſit eūin eodē loco ⁊ deiecit euꝫ ⁊ abſciditcaput eiꝰ gladio ſuo. Per golyam ītelligit̉ quilibet hō qui ꝯfidit ꝓprijsviribꝰ ⁊ cū vnicitur a dauid q̄ interpretat̉ manu fortis .i. per deū. occiditeū quādo inuenit eū cōfidentē in vitibꝰ corꝑis vel in iuuentute. nam eq̄moriūtur iuuenes ⁊ ſenes. ExemplūQuidam vnū iuueneꝫ militem habuit: qui cū iret ad torneamentū tranſiuit per clarem vallem ſcꝫ clauſtrumſancti Bernardi; videns ibi milites.deo ſeruiētes. Cepit cogitare quiseſſet finis vtriuſqꝫ militie: qꝛ mors.Depoſitis itaqꝫ veſtibꝰ militaribꝰ intrauit ordinē patre neſciēte Cū pat̓intelliget ⁊ minaretur deſtrue clauſtrū niſi exiret; ⁊ filio ſuo mag̓ ꝓmiſit: dicēs Reuertere fili dilecte ad ſeculū donec ꝑueneris ad decrepitamr nij