De eodemSer. xcvi.
poſt paululū reijciunt nec ibi manetdn̄s. Quarti vocē dn̄i audiūt ⁊ ītromittūr eū: ⁊ bn̄ tractāt ⁊ volūtatemeius faciūt. ⁊ cum talibꝰ manet dn̄sPrimi qͥ nec vocē eius audire volūt.nec reſpōdere: nec ītromitte volūt:;ſunt pctōres deſperati q̄ ita induratiſunt ꝙ ꝑ nullū modū cōuerti poſſuntad deū de pctīs. ad quoꝝ hoſpiciū venit dn̄s ⁊ pulſat ml̓tis modis. Aliqn̄per p̄dicatores; aliqn̄ ꝑ tribulatōesaliqn̄ per infirmitates: ꝑ pauptatesaliqn̄ ꝑ inſpiratōes ⁊ remorſū ꝯſcīe.Per p̄dicatores pulſat dn̄s quādo p̄dicator nūciat eis penā eterne dānationis ſi non fuerint cōuerſi. ꝓmittiteis gaudia eternā diuine viſioīs. ꝓponit eis incertitudinē ſue mortis Ipſi auteꝫ ſunt ita indurati ꝙ nō timētpenas eternas. nec curāt ꝓmiſſa et̓ne vite; nec perpedūt de mortis incertitudine. De iſtis d̓r Iob xli. Indurabit̓ cor eius ſicut lapis ⁊ ſtringet̉ qͣſimalleatoris incus. Comꝑat aūt eoslapidi. ⁊ vere lapidi ſunt ſimiles; qꝛquicqͥd ſeminat̉ ſuꝑ lapidē non facitfructū. Sic eciaꝫ verbū dei qd̓ p̄dicat̉ipſis nō facit fructū in cordibꝰ eoꝝ.vn̄ Lu. viij. Semen eſt verbū dei. qd̓aūt cecidit ſupra petrā natū aruit qꝛnon habebat humorē. Itē lapis grauis ē: ⁊ ſemꝑ tendit deorſū ⁊ nō ſurſū ad celeſtia. ſed ſemꝑ ad iſima donec ad vltimū dimergat̉ in infernū.Vn̄ dicit̉ Exo. xv. deſcēderūt in profundū qͣſi lapis. Comꝑant̉ eciā incudi. qꝛ incus quāto magis cudit̉ ⁊ percutit̉. tāto magis īdurat̉. ſic tales qͣnto magis arguūtur ꝑ p̄dicatores taro d̓teriores fiūt. Iſti ſimiles ſūt phaecroni quē quanto magis dn̄s flagella vouit tāto magis indurabat̉. In̄ dn̄sipſū tandē in mari rubro ſb̓merſit cūoībꝰ ſuis; ſic tales indurati tandemmergētur ī ꝓfundū inferni. Secūdovenit dn̄s ad quoſdam ⁊ pulſat. Illi
audiunt vocē eius ⁊ reſpondēt. nectn̄ intromittūt. Hij ſūt qui pctōresſe recognoſcūt nec pctā deſere̓ volūtvolntatē cōuertēdi cupiunt. ſed illāad affectū non ꝑducūt. ſed ſemꝑ dedie in diē de āno in annū protrahūteccleſias frequētāt. elemoſinas dātorant ⁊ ieuunāt. vſurā ⁊ inuiſta bonaamodo reciꝑe nolūt: ſed q̄ hn̄t reſtitue̓ non volūt. Iſti volūt duobus dominis ſeruire ſcꝫ deo ⁊ diabolo: cū tn̄dn̄s dicit. Mathei. vi. Nemo p̄t duobꝰ dn̄is ſeruire. Iſti ſūt ſimiles ſamaritanis qͣ adorabāt deū iſrl̓. ⁊ cū hoceciam coluerūt deos ſuos. Sic iſti volūt ſeruire deo ⁊ māmone. i. bonis iniuſtis q̄ tenēt ⁊ reddere nolūt. cū tn̄dn̄s dicat. Nō poteſtis deo ſeruire etmāmone. Mathei. vi. Hij ſūt qͥ vocēdei audiūt nec tn̄ intromittūt. qꝛ peccatores ſe recognoſcūt ⁊ ꝓpoſitū habēt ſe cōuertēdi. ſed nō ad affectumperducūt. ⁊ cū talibꝰ nō manet dn̄sTercio veīt dn̄s ad quoſdā ⁊ pulſat.illi vocē eius audiūt reſpondēt ⁊ ītromittūt; ⁊ nō lōge poſt; male tractātet vilit̓ eijciūt. Vij ſunt qͥ in qͣdrageſima pctā ſua ꝯfitētur. vel in īfirmitate ⁊ corpꝰ xp̄i accipiūt. ⁊ ſtatim poſtpaſcha vel quādo de infirmitate. ꝯualuerūt iteꝝ peccāt ⁊ dominum de domo ſua reijciūt. Iſti ſunt ſimiles iudeis q̄ dominū cū magno hōre tanꝙͣ regē ſuſceperūt. ⁊ poſtea in paraſceuecū magna ignomina tanꝙͣ latroneꝫet fure eiecerūt ⁊ occiderūt. Sic faciunt illi qͥ recidiuāt ⁊ dominū crucifigūt. ſicut d̓t apl̓s ad Hebre. vi. Rurſū crucifigētes filium dei. qꝛ quotiēspctōr peccatū reiterat vel recidiuatpro quo xp̄s paſſus ē. totiēs paſſionēſuā quātum in ſe ē renouat. Talcs qͣintendūt dominū rencere meliꝰ facerēt vt nō reciperēt eum. qꝛ turpiusexcitur ꝙͣ nō ſuſcipit̉ hoſpes. Quarto venit dominꝰ ad quoſdā ⁊ pulſat