De eodemSermo. xcvi.
⁊ attraxi ſpūm Qn̓to apparuit ī ſpēcolūbe ſuꝑ ih̓m baptiſatū. Luce. iij.Ad innuēdū ꝙ q̄ volūt acciꝑe ſpūmſcūm. dn̄t eſſe ī vitā ſua vt colūba.colūba ē ſine felle. ſic tales dn̄t eē ſine felle ire. odij ⁊ īuuidie. q̄ dicunt̉ felꝓpt̓ amaritudinē: qꝛ ſunt amara vtfel. Et iō dixit petrꝰ ſymoni mago qͥvolebat emē ſpm̄ſcm̄. ī felle amaritūdīs video te eē ⁊c. Act. viij. Ip̄ em̄ea̓t plenꝰ felle īuidie. qꝛ ip̄e īuidebatapl̓is ꝙ talia ſigͣ faciebāt ꝑ ſpm̄ſcm̄et volebat ab eis emē talē ſpūm miracula facientē. qꝛ em̄ hēbat fel inuidieriō nō recepit ab eis. Sic ⁊ nos ſivolumꝰ ſpūmſcm acciꝑe debemꝰ cordis amaritudīes depone̓. Ephe. iiij.Oīs amaritudo ira ⁊ īdigtio. clamoret blaſphemia tollat̉ a vob̓ cū oī malicia. Eſtote aūt īuicē benigni ⁊ miſericordes donātes inuicē ſicut ⁊ deꝰ inxp̄o donauit vob̓. ⁊ tūc poteritis ſꝑacciꝑe ſpm̄ ſcm̄. Itē colūba genitūpro cantū hꝫ. ſic nos ꝓ pctīs nr̄is geme debemꝰ Iſa. lix. Rugiemꝰ qͣſi vrſi oēs ⁊ qͣſi colūbe meditātes gemiemꝰ. Iſido. Geme̓ ⁊ fle̓ debemꝰ reminiſcētes ꝙ grauia ſūt qͥ cōmiſimꝰ ꝙͣdelectabilia celi gaudia q̄ amiſimꝰ ꝙhorribilia īferni tormēta q̄ meruimꝰCriẜ. Cogitare debemꝰ quāta ſit felicitas ſꝑ eſſe cū deo. quanta miſeriaviue in hoc ſcl̓o; qͣnta calamitas ſēpcruciari ī īferno. Inde generat̉ luctꝰq̄ meret̉ ſpūs ſcī ꝯſolationē. Oat. vBeati qͥ lugēt qm̄ ipſi cōſolabūtur.Itē colūba ſolet libēter indificare īforamībꝰ petre. Per petrā ſignificat̉xp̄s. foramīa petre ſūt vulnera xp̄i.que ī cruce ſuſtinuit: ī qͥbꝰ aīa ſcā habitare dꝫꝑ iuige memoriā paſſionisxp̄i. vn̄ dicit ſpōſa aīe. Cāti. ij. Veniſpōſa mea colūba mea ī foramībuspetre. q. d. pone cor tuū ⁊ cogitationes tuas ī vulneribꝰ meis cogitādoquāta ꝓ te ſim ꝑpeſſus. Origenes.
O aīa mea ſi quietē deſideras. ſi ſecuritatē affectas. aſſume pennas ſicutcolūba ⁊ volās indifica ī vulneribꝰxp̄i Nuſꝙͣ quies gratior. nuſqͣ ſecuritas tutior. qꝛ ibi diſces qͥ predices ſuperb̓: qꝛ xp̄s nō habuit ſuꝑ quod velvbi caput ſuū reclinaet. Quid iracūdis qꝛ tanꝙͣ oius ad occiſionē ductꝰeſt; ⁊ ſicut agnꝰ coram tondēte ſe obmutuit dū male tractaret̉ ⁊ nō aperuit os ſuū. Quid īuidis. qꝛ ꝓ crucifixoribꝰ ſuis patrem exorauit dicēs.Pat̓ ignoſce illis qꝛ neſciunt qd̓ faciunt ⁊c. Quid accidioſis qꝛ accelerauit ad mortē. Vn̄ ait ad iudā. Qd̓ facis fac citiꝰ. Quid auaris: qꝛ nuduspendebat in cruce. Quid guloſis. qꝛpotatus ē felle ⁊ aceto. Quia igituroīa mēbra dn̄i affluūt miſericordia.nec deſūt foramma ꝑ que fluit ipſa.qꝛ foderūt manꝰ meas ⁊ pedes meoset latꝰ meum. Ad que mēbra ⁊ foramina recurſū habeas eiꝰ paſſionemmeditādo ⁊ grām īuenies Rogemꝰ¶ De eodemSermo. xcvi.I quis diligit me ſermōneꝫmeū ſeruabit ⁊ pater meusdiliget eum ⁊ ad eum veniemus ⁊ manſionē apud eum faciemꝰIoh̓ .xiiij. In verbis iſtis ꝓpoſitis dominꝰ duo facit Primo hortatur nosad ſuam caritateꝫ. Secūdo ponit caritatis vtilitatem. primū tāgitur ibiSi quis diligit me. ſecūdū ibi. Et pater meꝰ diliget eum. Notādū ꝙ dominꝰ ſpecialiter ad quatuor generahoīm venit. ſed nō manet niſi in vnogenere hoīm. Nā aliqui ſūt ad quos/venit dn̄s ⁊ pulſat vt ītromittat̉. ⁊vt ibi maneat. ⁊ illi nō audiūt voceeiꝰ nec reſpōdent ei. nec ītromittūteū ⁊ cum illis nō manet dominꝰ Alij.ſunt qui vocē eius audiunt ⁊ reſpodent. non tamen intromittūt nec cūillis manet dominꝰ. Tercij ſūt q̄ audiunt vocem domini ⁊ ītromittūt. k