Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. lxxxviij.De eodem

principiū qui hꝫ dare habet īpetratrSic īpetrauit regīa ſaba a ſalomonequicqͥd̓ petijt. iij. Ne. x. Legīa ſabadedit regi ſalomoni cētū vigniti talēta auri ⁊ aromata multa minis ⁊gēmas p̄cioſas. Rex aūt ſalomō dedit regīe qͥcqͥd voluit ⁊ q̄ petijt. Eodē mō debemus īpetrare a dn̄o ꝑ elemoſinaꝝ largitionē. Lu. vi. Date ⁊dabit̉ vob̓. Glo. Date pauꝑibꝰ bonatꝑalia; ⁊ dabūtur vob̓ bō ſpūalia ⁊celeſtia. Ecōtra q̄ nō dāt nō īpetratExēplū in epulone cui petēti negataeſt gutta vna aque. qꝛ pauperi lazaro vnā micā panis negauea̓t. vt ptꝫLu. xvi. Exēplū. quidā hō pauꝑ ſepeorans deū vt ſue pauꝑtati ſubuenirꝫqͣdā aūt die cū oraret aſtitit ei mēdicꝰ dicēs Miſerē mei dando elemoſinā: vt eciā dn̄s tui dignet̉ in oībꝰ neceſſitatibꝰ miſereri. Cūqꝫ ille nō hr̄etniſi ſolū denariū eūde ſibi dedit. Cunqꝫ domū rediret ⁊ ad menſaꝫ ſederveīt qͣdā ignotꝰ quē nunꝙͣ pͥus viderat dicēs Accipe vigīti ſolidos quosmiſit tibi dn̄s meꝰ. cui dediſti pͥus denariū. Cui ille: ⁊ qͥs ē dn̄s tuꝰ. Et ille; dn̄s meus eſt ih̓s xp̄s; ⁊ hoc dictoeuanuit ⁊ credit̓ fuiſſe angelus dei.Tercio ſolēt qͥdā impetrare ꝑ adulationē ⁊ grāꝝ actionē. ſicut hiſtriōesqui ſolēt dice diuitibꝰ adulādo. Dominus retribuet pr̄i vr̄o ꝙ ſepe mihibn̄fecit. ⁊ vos ſimilit̓ bn̄feciſtis mihiet adhuc facitis. Sic īpetrauit heſterpeticionē a rege Aſſuero qͣ adulādodicebat ſibi valde āmitabil̓ es dn̄eet facies tua plena grāꝝ ꝓpt̓ hoc meruit audiri a rege. vi dimidiū regnimei petieris īpetrab̓. Sic ⁊ nos debemꝰ domino deo grās age̓ de bn̄ficijset qͣſi adulando ad memoriā reuocare. Psͣ. keminiſce̓ miſea̓tionū tuaꝝantiquaꝝ domine. Ad Phil̓. iiij. Inoī orōne cū grāꝝ actione peticionesveſcre īnoteſcāt apud deū. Exemplū

Quidā ſcūs temptabat̉ multū a ſpūfornicatiōis; ⁊ cū ampliꝰ reſiſte nonpoſſet: ꝓſternēs ſe in oronē dixit domine ih̓u xp̄e grās tibi referode oībꝫbeneficijs tuis mihi collatis ⁊ recognoſco me hr̄e nihil niſi de tua grā etmīa. Et ſcio ꝙ a meipſo ampliꝰ nōpoſſum huic tēptationi reſiſte̓. Vnderogo te vt mihi tua grā ſubueniat.et ſtatim exauditꝰ eſt ⁊ tēptatio ceſſauit. Quarto ſolēt aliqͥ īpetrare ꝑpeticiōes ī portunitatē ſiue ꝑſeuerantiā. ſic impetrauit thobias iunior petitione ſuam a raguele qn̄ dicebat. nōcomedā nec bibā donec pͥus peticionem meā ꝯfirmes. Thobie vij. Sic īpetrauit mat̓ btī Auguſtini peticiōeſua cōuerſione filij ſui Vnde dicebatAmbro. Impoſſibile ē ꝙ filiꝰ tot lacmaꝝ pereat. vnde d̓r Lu. xi. ī qͥdā parabola. Si aliqͥs iret ad amicū ſuū nōcte ⁊ petēt ab eo accōmodari paneſet ille nollet ſurge de cōmodo ſuo.eo ꝙ amicꝰ eius eſſet. ſi tn̄ ille ꝑſeueraret ī pulſādo ⁊ petēdo. ad vltimūille tedio victꝰ ꝓpter īportunitatē ⁊ꝑſeuerantiā eiꝰ ſurgēt ⁊ daret ſibiſic deꝰ vult nob̓ dare ſi ꝑſeuerant̓ petierimꝰ. Exēplū Legit̉ in legēda btēEliꝫ abeth. cū vir qͥdā manū ꝯtractꝰſepulchꝝ btē eliꝫ abeth viſitaſſꝫ biset nō eſſet curatꝰ. ⁊ tercio cū vxoreſua ꝑrexiſſet illic occurrit eis venerādus ſenex dicēs. Cū illic peruenerismanū tuam ꝓfunde ſub lapide ſepulchri mitte: ⁊ ꝑſeuerāter ora ⁊ recipies ſanitatem. Stulti enim ſūt qui abiectis oblationibꝰ ſtatim recedūt: cūſanctis placeat ꝙ cū perſeuerātia patrocima eoꝝ implorentur. Moxqꝫ ſenex diſparuit ⁊ reuelatū eſt ei ꝙ ſāctus Nicolaꝰ fuiſſet. Cūqꝫ ille illuc veniſſet ⁊ in oratiōe ꝑſeueraſſꝫ. ſtatimſanitatem recepit. quam ſanitatemanime nobis ꝯcedat; qui ſine fine viuit ⁊ regnat Amen.