Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

De eodem

Ser. xxxiij

Salubris copula eſt vt cogitās te ſūmum pontificeꝫ attendens pariter teviliſſimum cinerem non fuiſſe ſed eēLegitur de rege Criſciſe ī ſpeculo hiſtoriali Cum videret corā ſe exercitūinnumerabilem attendens ꝙ totusille exercitus infra centum annos cōuertendus eſſet in puluerē vileꝫ. dixit Regeꝫ tanti ⁊ tā magni exercitꝰme vocant homines. ego vero fateorme eſſe viruꝫ regem ſuꝑ viliſſimumpuluerē Vnde bernardꝰ dicit. O hō̄attende quis te fecit. de quo te fecit.qualem te fecit deus eſt qui te fecit.⁊ eū timeas. d̓ terra fecit vt nō ſuꝑbias. ⁊ ad mmaginē ſuā te fecit vt eūdiligas Ad quid enim fecit vt ad finem debitum tēdas. eterna q̄ras.caduca ſpernas. Pauo viſis p̄ēnispulchris ſuperbit. extendit caudamvt rotam. ſed viſis vilibus deponitcaudam Sic hō viſa vilitate ſua ⁊ fragilitate humiliatur intra ſeipſū Gregoriuis. Quanto magis quiſqꝫ ſeipſum videt tanto minus ſibuipſi placꝫ⁊ quanto maioris gratie lumen ſibirecipit. tanto āplius ꝙ d̓ ſe plāgeredebeat agnoſcit. Tercio poteſt nosad huīlitatē reuocae̓ memoria mortis Eccleſi. vij. In omnibus operibꝰtuis memorare nouiſſima tua ⁊ in et̓num nō peccabis. Bernar. Nouiſſīahominis cinis ⁊ vermis. vnde ātiquipatres humiliauerūt ſe ⁊ poſueruntcinereꝫ ſuper cinerem .i. ſuꝑ caput inmemoria mortis Vnde cōſuetudo fuit imꝑatoris quondam ꝙ prima diecoronationis ferēs latomus diuerſagenera marmoꝝ. d. Videat dn̄s imperator de quo genere marmoris velit ſibi fieri ſepulchꝝ. hoc fiebat vtper memoriaꝫ mortis hūiliaret̉ Legitur em̄ ꝙ iohannes patriarcha fecitſibi ſepulchꝝ inperfectum. ⁊ in magnis feſtiuitatibus cū eſſet in loco honoris conſtituerat ſibi quendam qui

diceret ei domine īperfectū eſt ſepulchrum tuum iube illud perfici qꝛ neſris qua hora mors venit Quarto poteſt nos ad humilitatem prouocarecohabitatio hominū humilium ⁊ paupeꝝ ⁊ eorum conuerſatio Legitur eīecleſiaſti. xij. Qui cōmunicat ſuperbo induet ſuperbiā ⁊ econtra qui coīcat humilibus addiſcet humilitateꝫOsͣ Cum ſancto ſanctus eris. Vndelegitur. ꝙ Odo epiſcopus pariſienſis ſemper deſpectos pauperes āte ſepoſuit in mēſag alios a latere Reqͣſitus autem quomodo iſtos deſpectoſſic poſſet tolerare Reſpondit ꝙ quidam nobilis rex hoc ipſum docueratſcꝫ iob dicens. viſitans ſpeciem tuānon peccabis Quinto poteſt hominēad humilitatem reuocare multiplexvtilitas humilitatis. Require infrapoſt feſtum trinitatis in ſermone humilianini. Alius de eodemSermo xxxiij.Lete cū flentibus Noma. xij.IIn hac epiſtola apoſtolꝰ hortat̉ nos ad multa inter cetera hortatatur nos ad flendū Sciendū autē ꝙflere debemꝰ multipliciter Primo debemus flere peccata noſtra Vnde Yſido. Eſto tā pronꝰ ad lamenta ſicutfuiſti ad peccata. grauia enim pctāgrauia deſiderant lamenta. Psͣ. Exitus aquaꝝ deduxerunt oculi mei. qꝛnō cuſtodierūt legeꝫ tuam Hoc mōfleuit ſanctꝰ petrus quādo dominuꝫnegauerat Mat̓. xxv. Egreſſus foa̓ſfleuit amare Ihero. Petꝝ ter dominū negantē amare lacrime ī locū ſuuꝫ reſtituerūt Ambroſiꝰ O petre doce me quid ꝓfuerūt tibi lacrime tueſꝫ docuiſti illico. nā ſi lapſus es an̄qͣfleres. poſtꝙͣ fleuiſti electus es. vtalios regeres Gregoriꝰ. O petre lacrime tue q̄ culpas abluunt grām reſtituūt ⁊ maioa ꝓmittūt Hoc modo