Ser. xxxij.De eodē
Reſpōdēs iheſus dixit ei ſine modo.i. p̄mitte impleri id ad qd̓ veni. ſicem̄ decet nos .i. me ⁊ te. implere oēꝫiuſticiā .i. ꝑfectā humilitatē. tunc dimiſit eū .i. aſſenſuꝫ prebuit vt baptiſaret eū. baptiſans āt iheſus ꝯfeſtiꝫdeſcendit de aqua habanꝰ. qꝛ e̓gonobis dominꝰ ſui corꝑis ītinctu baptiſmi lauacꝝ dedicauit vt poſt acceptū baptiſma celi aditū patere ⁊ ſpm̄ſanctū dari demōſtraret. vnde ſeqͥt̉Et aꝑti ſunt celi ⁊ vidit ſpūm ſcūmſicut colūbam deſcēdentē ⁊ veniēteꝫſupra ſe Et ecce vox de celo dicens.Hic eſt filiꝰ meus dilectus in quo mihi bene ꝯplacui .i. placitū meū ꝯſtitui vt ꝑ eū placitū implerē .i. hominēliberarē ipſū audite.¶ De eodem Sermo. xxxijꝰIc nos decet implere omnēiuſticiā Glo. id ē perfectamhumilitatē. Suꝑ iſto verbodicit glo. ꝙ triplex eſt humilitas ſcꝫſufficiēs. abundās; ⁊ ſuꝑabūdans.humilitas ſufficiēſ eſt ſubde̓ ſe maiori. ⁊ nō preferre ſe equali; Abūdāseſt ſubdere ſe equali⁊ non p̄ferri ſeminori. ſuꝑabundās ē ſubdere ſe minori. Hāc habuit xp̄s quando ſubdidit ſe iohāni ī baptiſmo In hoc euāgelio hortat̉ nos exēplo domniꝰ. adperfectā hūilitatē q̄ maxime ē nobisneceſſaria ad ſalutē. qꝛ dicitur Lucexiiij. Omnis q̄ ſe hūiliat in hoc ſeculoexaltabit̉ in futuro ⁊ ecōtra Sciēdūautē qꝛ multa ſunt qͥ poſſunt nos adhumilitatē ꝓuocare Primū eſt exēplum hūilitatis xp̄i. Vnde augꝰ Hūiliauit. ſe xp̄s princeps tuꝰ ⁊ tu ſuperbis caput humiliaſcit. mēbrum ſuꝑbū abſit. vnde bern̓. Intolerabilisprudētie eſt vt ibi ſe maieſtatis dn̄sexmamuit; inflet vermiculus ⁊ tumēſcat. fuit āt xp̄s humilis in īgreſſu ⁊egreſſu. Vnde augꝰ. O quāta humilitas chriſti; humiliauit ſe: vſqꝫ ad
īcarnationē. vſqꝫ ad immortalitatishūane ꝑticipationē. vſꝫ ad diaboli tēptationē. vſqꝫ ad populi deriſioneꝫvſqꝫ ad ſputa; ad vincula. alapas ⁊flagella. vſqꝫ ad mortē: Et ſi minisparuꝫ eſt de genere mortis aliqͣd eſtaddendū. mortē aūt nō quālibet ſedcrucis q̄ ignominoſior eſt ecce habehūilitatis exēplū. ſuꝑbie medicamētū. qͥd ergo ītumeſcis o homo. o pellis morticima quo tēdis. o fomes fetida quid inflaris. vnde bernͥ. Quidmagis adinirādū. qͥd magis deteſtāduꝫ. qͥd grauius puniēdū ꝙ ꝙ videſdei filiū in regno celoꝝ ſummum. nōuiſſimū factū ī regno homnium apponat adhuc hō ſe magnificare ſuꝑ terrā Augꝰ Medicina timoris ē humilitas ſaluatoris Erubeſcat hō eſſe ſuꝑbus. ꝓ qūo hūilis factꝰ eſt d̓s de humilitate xp̄i Neqͣre de natiuitate xp̄iin ſermone. ꝑuulus natꝰ ē nobis. ⁊filius datꝰ ē nobis ⁊ c̓. vt ſupra.Secundo poteſt nos ad hūilitateꝫ ꝓuocare ꝯſideratio ꝓprie fragilitatisBernͥ. Ad exerciciū humilitatis prodeſt aſſidua memoria ꝓprie fragilitatis Augꝰ: Humilitas ē ex intuitū ꝓprie ꝯditionis ⁊ ſui ꝯditoris. voluntaria mētis inclinatio; vt dicit btūsBernͥ. Vide o homo vn̄ veneris ⁊ erubeſce: vbi ſis ⁊ ingeniſce. qūo vad̓⁊ cōtremiſce. Itē attēde quid fuiſtiante ortuꝫ. ⁊ quid es ab ortu vſꝫ adoccaſū. ⁊ quid eris pꝰ hanc vitam.Profco eī ſcis ꝙ nō eras pꝰ ea de vili materia es factus. menſtruali ſanguine nutritꝰ. viliſſimo pāno inuolutꝰ Attēde ad quē finem tendas. cinis es ⁊ ī cinerē ibis Quod attēdēsabraham dixit Geneẜ. xviij. ca. Loquar ad dominū meū cum ſim cinis⁊ puluis Ideo imponitur nobis cimisvt attendamus fineꝫ noſtrum ⁊ fragilitatem noſtram vt humiliemur.Vnde bernhardꝰ ad eugeniū papaꝫ