Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Uomini.In natiuitate

contēplationibꝰ nunꝙͣ vacauit. quibus humilitatē ⁊ alias virtutes quibꝰ plena fuit: hauſit. Et iſta deuotaoratio ſignata ē ꝑ mulierē. ꝓpt̓ quādei filiꝰ patriam ſuā dimiſit. ⁊ ad eāin hūc mūdum venit. Vn̄ ipſa d̓t Cātico. i. Cū eſſet rex in accubitu ſuo .i.filiꝰ in ſinu patris. nardus mea i. deuota orō mea dedit odorē ſuū. Ber.Odor bonꝰ. qͥ de hac valle plorationis aſcēdit ad ipſū q̄ regit accubitūgrata ſuauitate reſperſit. ⁊ filiū deide celo ad terrā attraxit. ſic ptꝫde v̓tute orōnis qūo deū attrahit Si e̓govolumꝰ ꝙ deꝰ velit ad nos venire. debemꝰ eū ꝑ deuotā orōeꝫ īuocare. In die natiuitatis dominiSermo xvi.Aruulus natꝰ eſt nob̓ ⁊ filiAIus datꝰ eſt nob̓. Iſa. ix. In v̓bis ꝓpoſitis poſſumꝰ duo notare ſcꝫ filij hūilitatē ⁊ patris libea̓litatē. Primū ibi. natus eſt nob̓. Secūdum ibi. ⁊ filius datus ē nob̓. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ xp̄s multis modisoſtēdit humilitatē ſuā in hūanitateſua. Primo ī hoc ꝙ pauperē ⁊ humilē matrē de qua naſceret̉ elegit Potuiſſet em̄ ditiſſimā reginā mūdi elegiſſe. ſed voluit pauperē habe inrēꝫvt nob̓ oſtendet ꝑfecte humilitatisexēplum. Lu. i. Reſpexit humilitatēancille ſue. qͥ adeo pauꝑcula fuit. vtd̓t Ihero. ꝙ per acū ⁊ colū victū ſuūacqͥſiuit. ſicut d̓t Criẜ. ꝙ vix vnā tunicā habuit. ſuꝑ illū locū. Math̓ ij.Inuenerūt pueꝝ cū maria ⁊c. non īlecto aurato recūbentem. nō dyademate coronatū. ſed vix vnaꝫ tunicāhabentē. nō ad ornamētum corꝑisſed ad tegumētū nuditatis. qualeꝫhr̄e poterat carpētarij vxor peregrecōſtituta. Secūdo qꝛ voluit haberehumilē domū in qua naſceret̉. ſcꝫ diuerſorium qd̓ erat domꝰ cōmunis ꝑquā publica via trāſibat. Seda Na

ſcitur xp̄s nō in parentū domo; ſeddiuerſorio ⁊ cōmuni via. qꝛ ꝑ incarnationis miſterium fcūs ē via q̄ nosad patriā vbi veritatē ⁊ via per fruimur. adduce̓t. Greḡ. Naſcit̉ xp̄s ī diuerſorio. vt nob̓ manſionē faceret īcelo. Tercio qꝛ voluit hr̄e humilē lectū ſcꝫ p̄ſepium. Luor. ij. Neclinauiteū in p̄ſepio. non ī lecto aureo. Seda. Duri p̄ſepis anguſtia cōtinetur.cui celum ſedes eſt. vt nos ꝑ celeſtiagaudia ditaret. qͥ panis ē angeloꝝpſepi reclinat̉. vt ꝑabulū iumētoꝝqd̓ nos qͣſi ſua aīalia carīs ſui frumto reficiat. Grego. O ꝙͣ āmirabileꝫcoartatōeꝫ ⁊ peregrinationē ſubijt.qui ꝯtinet orbē ab inicio. captat penuriā ⁊ eā in ſemetipſo decorat. Nimirū ſi voluiſſet. venire poterat mouēdo celū. cōcutiēdo terrā. emittendo fulmina. Nō aūt ſic ꝓceſſit. Nonem̄ ꝑdere venerat ſed ſaluare. Volebat ab ipſis pͥmordijs humanā ꝯculcare ſuperbiā atqꝫ rationē. ideo a ſuperb̓ inueniri nō pōt. Quarto qꝛ humile indumentū habuit. vilibus em̄pānis fuit inuolutꝰ. Luor. ij. Pāniseū inuoluit. nō ſerico vel biſſo l̓ purpura. Geda. Qui totū mūdum vario veſtit ornatū. pānis vilibꝰ inuoluitur. vt nos ſtolā primā acciꝑe valeamꝰ. per quē oīa facta ſūt. manꝰpedeſqꝫ aſtrīgūtur. vt manꝰ noſtread bonum opꝰ exeroeant̉. ⁊ pedes noſtri ad viā pacis dirigant̉. Vn̄ angelus dn̄i qn̄ nūciauit paſtoribꝫ xp̄ꝫ natū ait. Hoc ſignū vob̓. inueniētis infantē panis inuolutū. Augꝰ. Signūſalutis ē fidelibꝰ hūīlitas ſaluatorisque ē oppoſita ſuꝑbie. ꝑ quā morsſuperat̉. Nam ꝑ ſuperbiā ſalutē amiſimꝰ. ideo neceſſe ē vt ꝑ humilitatēredeamꝰ. Quinto qꝛ humilibꝰ ſcꝫꝑaſtoribꝰ natiuitatē ſuā nūciauit. Lu.ij. Erāt paſtores in eadē regione vigilātes ⁊ cuſtodiētes vigilias noctiſ