Dominica terciain aduentu.

dānātis ꝙ vellēt ſi fieri poſſet ꝙ nunꝙ eſſent nati. De hoc d̓t Augꝰ. ſuꝑ illud Ioh̓ .xviij Ego ſū vna vox turbata. odijs feroce. armis terribileꝫ ſinevllo telo ꝑcuſſit. reppulit. ſtrauit. v̓tute latētis diuinitatis Quid iudicaturꝰ faciet; qͥ iudicādus hec fecit: qͥdregnaturꝰ poterit. q̄ moriturꝰ hec potuit? Si illa gutta melliflua tāte v̓tutis fuit. ꝙ nullꝰ aduerſarioꝝ ſuoꝝ ſupra pedes ſtare potuit. qͥs poterit audire illud horribile v̓bū. Diſcedite ame maledicti ī ignē et̓nūº O ꝙ amarū erit ab illo diſcedere cui ſuꝑ oīadelectabile eſt adhere̓. Ego multumamariorē gehennā dico a deo remoueri. ⁊ ab illa delectabili dei viſioneAd quā nos perducat iheſus xp̄s quieſt in ſecula benedictꝰ.¶Sermo primꝰ tercie dominice aduentꝰ domini. Sermo. x.Olite iudicare quoaduſqꝫ vemat qͥ ⁊ illūinabit abſcondita cordiū ⁊ manifeſtabit ꝯſilia pͥncipū. i. Ahoꝝ. iiij. Inverb̓ iſtisapoſtolꝰ tangit duplex iudiciū maleſuſpicōis. ibi. Nolite an̄ tꝑs iudicare. ⁊ iudiciū extreme exammatōis.ibi. Quoaduſqꝫ veniat dn̄s ⁊ c. dicitergo iudicare .i. de incertis ſuſpicariqꝛ hūanū ſepe fallitur iudiciū āte tēpus extrei iudicij .ſ. quoaduſqꝫ vemat dn̄s ad iudiciū. q̄ ⁊ illūinabit .i.in luīe ꝓducet abſcōdita tenebraꝝ.i. oꝑa multa. ⁊ manifeſtabit cōſiliacordiū .i. cogitatōes. ⁊ intētiones ⁊apparebit qͣ intētione mō oīa finnt.Sciendū aūt ꝙ iudiciū male ſuſpicionis vitādum ē ꝓpter tria. Primo ꝓpter dn̄i preceptū qd̓ diſtricte ꝓhibetdn̄s ⁊ eciā ſancti. Lūce. vi. Nolite iudicare ⁊ n̄ iudicabimī. Beda In hocloco nihil alid̓ p̄cipi eſtīo. niſi vt eafacta q̄ dubia ſūt qūo fiāt in meliorēpartē interp̄temur. De aꝑtis aūt malis q̄ bono aīo fieri nō pn̄t ſicut furta

homicidia. ⁊ ſimilia ꝑmittit̓ nobis iudicare. ſed tn̄ cum miſericordia. Neſcimꝰ em̄ qualis futurꝰ eſt qͥ nūc malis parcet. ⁊ ecōuerſo. Hoc mō iudicauit ſymon maria magdalenam dicens intra ſe. Hic ſi eſſet ꝓpheta. ſciret vtiqꝫ que ⁊ qͣlis eſſet que tangiteū. qꝛ peccatrix ē. Iudicabat ea peccatrice. cū tamē cordis eiꝰ compuctione ignoraret. ⁊ ideo arguit eū dn̄sLuce. vij. Ber. Noli aliene vite curioſus explorator eē. l̓ temerariꝰ iudexquod ſi ꝓpriū ab eo actū eſſe rep̄hendas. nec ſi iudices ꝓximū. magis ātexcuſa intentione ſi opꝰ non p̄t excuſari. puta ignorantiā. vel caſu eſſe factū ꝙ ſic diſſimulatione res excuſat.dicito apd̓ temetipſū. O ꝙͣ vehemesfuit minis temptatio illa. qd̓ d̓ me feciſſet ſi accepiſſet in me ſimilit̓ poteſtatē. Secūdo debemꝰ vitare iudicium ſuſpicionis ꝓpter dubiū ⁊ incertitudinē. Sepe em humanū fallit̓ iudiciū. nullus em̄ poteſt intētiones cordis ſcire niſi dn̄s Noma. xvi. Homovidet ea que apparēt in facie. deꝰ autem intuet̉ corda. īmo hō non pōt ſeipſū iudicare. qūo vult tūc alteriuscor iudicare? Nam dicit Augꝰ. ꝙ petrus neſciebat qͥd in ipſo erat qn̄ dicebat. Et ſi oportuerit me mori tecūnō te negabo. Deceptꝰ fuit in iudicoſuiipſiꝰ. ꝙuis eciam fuit p̄monitꝰ adn̄o. ideo dicit apoſtolꝰ. i. Chorn. nijSed neqꝫ meipſū iudico .i. iudicarevaleo. qꝛ tamē meipſum meliꝰ cognoſco ꝙ aliquis alius hp̄. Nihil mihiconſciꝰ ſū .i. in nulla re remordet mecōſcīa mea. ſed nō in hoc iuſtificatꝰſum .i. ꝓpter hoc me iuſtū iudicare n̄audeo. quia forte habeo aliquod occultū qd̓ ego ignoro ⁊ deus ſcit. Etideo d̓t ꝓpheta. Ab occultis meis mūda me dn̄e. Prouer. xx. Quis p̄t dicere mūdum cor meuꝫ. purus ſum apeccato. Auguſtinꝰ Cum ergo de ſe