prādium aut cenam noli vocare amicos tuos. neqꝫ ꝯgͣtos. neqꝫ vicinosdiuites. ne forte ⁊ ipſi te reinuitentet fiat tibi retributio Sed cū facis cōuiuiū voca pauꝑes. debiles ⁊ cecoset claudos. ⁊ beatꝰ eris: qꝛ uō hn̄tvnde retribuāt tibi. retribuet̉ em̄ tibi in retributiōe iuſtoꝝ Hec cum audiſſet quidā de ſimul diſcumbētibꝰdixit illi. Geatus qui māducabit panem in regno dei. Et ipſe dixit. Hōquidam .i. xp̄s verus homo ⁊ verꝰ deus. fecit cenam magnam Ly. i. ſtatuit celeſtem beatitudinem̉ q̄ vocat̉ cena. eo ꝙ eſt refectio vltima. Greg.Hec cena magna eſt ſacietas īternedulcedinis. quā nobis deꝰ preꝑauit⁊ vocauit multos. qꝛ vult omneshomines ſaluos fieri. pͥ. ad Thy. ij. ⁊miſit ſeruū ſuū. ẜm Gre. per ſeruū intelligere debemꝰ quemlibet p̄dicatorem qui tūc homines ad cenam domini vocat. qn̄ aliquid ad eoꝝ edificationem loquit̉. hora cene Finis eſt ſecūli ſcꝫ vltima etas in qͣ nos ſumꝰ. Vn̄apoſtolꝰ Nos ſumꝰ in quos fines ſecūlorum deuenerūt. dicere inuitatis vtvenirēt. Nam deꝰ nos omni temporevocat ad cenam ſuam. aut per inſpirationem. a̓ per p̄dicationem. a ꝑ ꝓſperitatem. a̓ per flagellationem. ⁊ſic de alijs. qꝛ ꝑata ſunt omnia. xp̄oin cruce immolato apertꝰ eſt introitus in regnū celorum. In ſignū huiꝰxp̄us pendes in cruce dixit. Conſūmatum eſt ⁊cͣ. Et ceperūt ſimul omnesſe excuſare Li i. per mala opera ſe retrahere. Et accipit̉ omnes ꝓ maioriparte. Quia pauci ſaluant̉ reſpectudamnatorum. vtꝫ Mathei. xx. Multiſunt vocati pauci vero electi. Et primus dixit. Villam emi ⁊ neceſſe habeo exire videre illam Ly. hic notantur ſuperbi per dn̄m ville qꝛ ſuperbicupiunt alijs dominari. Rogo te habe me excuſatum. vndr Grego. Humilitas ſonat in voce. ſed ſuperbia eſtin actione dum venire cōtemnnt. ⁊alter dixit. Iuga boum emi quinqꝫ ⁊eo ꝓbare illa Ly. per hoc intelliguntur cupidi terrenis nimis intēti fineꝫſuum ibi conſtituentes ⁊ quandoqꝫſenſus minium circa temporalia occupantes. rogo te habe me excuſatū.Et aliꝰ dixit vxorem duxi ⁊ ideo nonpoſſum venire. per hoc intelligunturluxurioſi. Quāuis enim omnia viciamortalia impediat ad cenam refectiom̄s eterne. tamē illa tria pctā. ſcꝫſuperbia. auaricia. luxuria. p̄cipue inpediunt venire ad cenam celeſtem.Querit̉ quare luxurioſus non rogauit ſeruū de excuſatōe ſua ſicut ⁊ alijduo. Reſpondet Gor. ꝙ licet multaalia pctā ſint grauiora ꝙ luxuria. tn̄luxuria fortiꝰ ligat ⁊ magis impedita bonis oꝑibꝰ. Et reuerſus ſeruꝰ nūciauit hec domino ſuo Vuil̓. p̄dicatores v̓bi dei cū ꝓficcit; ad deū redeūtgrās agendo. Sed cum obſtaculuminueniūt. quaſi ei nūciant conſiliumet auxilium enis implorādo. Tūc iratus paterfamilias Iuil̓. Euā geliſtahic loquitur de deo more hoīs irati inquem tamē motꝰ ire non cadit. ſeddicit̉ iraſci quādo facit oꝑa que congruūt irato. Dixit ſeruo ſuo. Exi citoin plateas ⁊ vicos ciuitatis ⁊ pauperes ac debiles. cecos ⁊ claudos ītrodūc huc. Omnipotēs ⁊ miſericors deus quos mundꝰ abijcit ipſe miſericorditer recipit. Vnde Gregorius Pauperes ac debiles. ceci. ⁊ claudi vocantur ⁊ veniunt quia infirii quiqꝫatqꝫ in mundo deſpecti plerumqꝫtanto celerius vocem dei audiunt.quanto in hoc mundo non habentvnde delectantur. et ait ſeruus.Dominie factura eſt vt imperaſti.et adhuc locus eſt. Et ait dominus