ita per eoſdem deleret̉. Si autēm parētes ꝑuuloꝝ qui moriebant̉ nō erātfideles. ꝑuuli nō ſanabant̉. ẜm remedium fuit circucilio tempore abrae.qꝛ deus mandauit abrae vt ipſe ⁊ poſteri eius debebāt circumcidi Terciūremedium fuit baptiſmꝰ quem xp̄sinſtituit qui nō ſolum purgat peccatum originale ⁊ actuale: ſed eciā aperit celum qd̓ circumciſio non fecit ⁊hoc facit in virtute paſſionis xp̄i ⁊ inſignum huius exiuit de latere xp̄i ſanguis ⁊ aqua.In feſto corꝑis xp̄i Euangeliumẜm Ioh̓ .vi.N illo tempore. d. i. d .ſ. Etturbis iudeoꝝ. Caro mea vere eſt cibꝰ; ⁊ ſanguis meusvere eſt potꝰ. Qui māducat meā carnem; ⁊ bibit meū ſanguinem; in memanet ⁊ ego ī eo. Sicut miſit me viuēs pater ⁊ ego viuo ꝓpter patremEt qui māducat me ⁊ ipſe viuet ꝓpter me. Hic eſt panis qui de celo deſcendit. Nō ſicut māducauerūt pr̄esveſtri māna in deſerto ⁊ mortui ſūtQui māducat hūc panē viuet ī eternum.PoſtillaAro mea vere eſt cibus. ⁊ ſanguis ⁊cͣ. Io. vi. Hiſtoria huiꝰeuāgelij facta ē Anno xp̄i. xxxij. xviijkal̓. maij. feria. iij. indictōe. v. lunaxxiiij. Ante micium illiꝰ euāgelij ſcribit ſanctꝰ Io. in eodem ca. ꝙ xp̄s dixit turbis iudeoꝝ Amen amē dicovobis niſi mādūcaueritis carnē filij hominis ⁊ biberitis eius ſanguinem nōhabebitis vitam in vob̓ Tūc poſtmodum ſequit̓ euāgelium hodiernum.Caro mea vere eſt cibꝰ Hic xp̄s loq̄tur de ſacramēto eukariſtie. ī quo ſacramēto ꝯtinet̉ vera caro xp̄i crucifixi in cruce. ⁊ ſanguis eius effuſus inpaſſione dicēs. Caro mea vere eſt cibꝰ. ⁊ ſanguis meꝰ vere eſt potꝰ Ly.Caro enim xp̄i ⁊ ſanguis xp̄i reficiūtanimam q̄ immortalis eſt Cibꝰ auteꝫcorporalis reficit tātum corpꝰ. quodeſt corruptibile Vnde aug. Cum in cibo ⁊ potū homines id appetāt vt ōmno nō eſuriāt neqꝫ ſitiāt hoc veracit̓nō p̄ſtat niſi iſte cibꝰ ⁊ potꝰ qui eosa quibꝰ ſumit̉ immortales ⁊ in corruptibiles reddit. ⁊ facit ſocios ſanctorum vbi pax erit ⁊ vnitas. qui māducat meam carnem. ſpūali mandūcatione. ⁊ bibit meum ſanguinem.per dilectionem. in me manet ⁊ egoin eo. Tbo. In iam dictis verbis datxp̄s intelligere differētiaꝫ iſtius cibiad alios carnales cibos Alij enim cibicōuertūtur in māducātem Iſte cibꝰmanducātem in ſe cōuertit vt dictūeſt ſancto Aug. Nō tu me mutabis īte ſicut cibum carnis tue: ſed tumūtaberis in me. Sicut miſit me viuēspater. Tho. i. hominem fecit. ſic egoviuo ꝓpter patrem. referēdo totamvitam meam ad ipſum. Et qui manducat me. ⁊ ipſe viuet ꝓpter me. qꝛvnimur deo per fidem ⁊ dilectionemp̄ceptiōe ſacͣmēti. Hic ē panis qͥ de celo deſcendit .i. de ſinu pr̄is Anſel. Vtpanē angeloꝝ māducaret hō̄. rex angeloꝝ factus ē hō. Non ſicut māducauerūt pr̄es vr̄i māna in deẜto ⁊ mortui ſūt Ly. Et iō nō fuit vere cibꝰ celeſtis: ſꝫ tm̄ figura eiꝰ qꝛ vitā ſpūalēnō ꝯferebat: ſꝫ eandē dari ī hoc ſacramēto p̄figurabat Sicut em̄ māna deuotis ⁊ gͣtis dabat oīm ciboꝝ delectamentū Malis an̄t erat inſipidū. ſicutd̓r Rume. xxi. Aīa nrā nauſeat ſuꝑ cibo iſto leuiſſimo. Sic eukariſtia digne ſumētibꝰ eſt vite ſpūal̓ ſolaciū. ⁊indigne ſumētibꝰ iudiciū. Qui manducat hūc panē Ly. digne. viuit ī et̓nū Vnde aug. Qui ex nobis vitā et̓nam habe̓ nō poſſumꝰ. panē celi māducare dēmꝰ vt viuamꝰ. vn̄ hemi.