Apparuit autem dn̄s petro dicēs.Simon ⁊ nero cōtra te ꝯſiliāt̉. ſedne timeas qm̄ ego tecū ſuꝫ ⁊ eruaꝫte ⁊ mittam tibi paulū in auxiliuꝫqui craſtina die roma veniet. Veītergo paulus ⁊ cum btō petro predicare cepit Simō āt ecōtra p̄dicabat ⁊ ſuā arte ml̓ta mirabilia fatiebat Quādā die dū āte neronē ſtaret ſubito effigies ſua mutabaturmodo ſenex. modo adoleſcens videbat̉. Sixitqꝫ neroni Itſcias me verum filium dei eſſe. fac me decollari⁊ tercia die reſurgaꝫ. Tunc precepit carnifici vt eum decollaret Quicuꝫ putaret ſe decollare Symonemdecollauit arietem. Symo aul̓eꝫ arte ſua illeſus euaſit ⁊ arietis membra colligēˢ ea abſcōdit Sanguisautem eiꝰ ibidem cōgelatus remaſit die autem terciā oſtendit ſe nerōni dices Fac ſanguineꝫ meuꝫ extergi. qꝛ ecce ego reuixi. Quodnero videns. ipſum filium dei eſſeputabat Et cū eſſet in conclauicūnerone demo in eiꝰ ſpē foras popuLo loquebatur. Vnde romam eiuſymaginem fecerūt ⁊ hunc tituluꝫſuperſcripſerunt. Imago ſimonisdei viui ⁊ veri. petrꝰ autem ⁊ paulꝰad neronem intrauerunt ⁊ eiꝰ maleficia detexerūt. Et addidit petrꝰSicut in criſto ſunt due ſubſtātieſcꝫ dei ⁊ hoīs. Sic in iſto mago eſtdiabolus ⁊ homo. Nero dixit Nontimes ſimonem qui deitatem ſuaꝫaffirmat. Cui petrꝰ. Si deꝰ ē dicat̉mnͥ cogitatōeꝫ mea qua auribꝰ tuisinſonuero. ⁊ accedenˢ dixit neronioccuſte. Iube mihi panem ordeaceum afferri ⁊ occulte dari. Qui cuꝫoblatꝰ eſſet. accepit petrus occulte ſub manica ⁊ bn̄dixit ⁊ dixit. dicat ſimon qui ſe deuꝫ fecit quid cogitaui aut quid dixi aūt quid feciReſpōdit Symon magus Petrꝰdicat quid ego cogiteꝫ. dixit petrꝰQuid cogitet ſymon. me ſcire docebo dū qͥd cogitauei̓t face̓ Tc̄ ſimonindigͣtꝰ clamauit. Proredēt canes⁊ deuorent Petrū. ſubito apparuerūt canes maximi. Petrꝰ vero panem benedictum obtulit eis ⁊ ſtatīin fugam conuerſi ſunt. E dixit petruſ neroni. Ecce oſtendi me noſſequod contra me cogitauerat nonverbis ſed factis dixit ſymo petro⁊ paulo. Si hic nihil poſſuꝫ vobisfacere veniemus vbi oportꝫ me voˢiudicae̓. Tunc iactauit ſe velle mortuos ſuſcitare Accidit autem ꝙ qͣdam iuuenis moreret̉. Vocati ſūtergo ſymon maguſ ⁊ petrus vt ille occideret̉ qui mortuum ſuſcitarenon poſſet. Cunqꝫ ſymon ſuper eūnicatatōneſ facerꝫ. cepit caput mouere. Tunc inceperunt omnes clamare ⁊ petrum lapidare volebantEt ait petrus Si iuit furgat ⁊ ambulet. Cum autem ſurgere nō poſſet amoto ſimone. acceſſit petrꝰ ⁊dixit adoleſcēſ In noīe ieſu xp̄i nazarem crucifixi ſurge. ⁊ ſtatim ſurrexit. Cunqꝫ populꝰ ſimone vellꝫ lapidae̓ non ꝑmiſit petrꝰ Tunc ligauit ſimon canem ante oſtui marcelli qui fuit diſcipulꝰ petri dices.Nūc videbo ſi petrꝰ qͦ ad te ire cōſueuit. ingredi poterit Venit auteꝫ petrus et ſigno ſācte crucis facto ca-