Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

liflue preſentie domini memor ea̓tque ſemper ī corde ſuo erat. pre inmia amoris magnitudine lacrīascontinere nō poterat. ⁊ adeo flere īꝯſuetudinē duxerat. ꝙ faciēs eiusex fletu lacrimarum qͣi exuſta videbatur. Et toto temꝑe vite ſue quotienſcūqꝫ audierat gallum cantare.amariſſime fleuit. recolens ꝙ gallo cantante dominū ter negauerāt̉Secūdū ſignum eſt ꝙ qui deū diligit patienter aduerſa ſuſtinet ꝓpt̓deum vſqꝫ ad mortē. Cant̓ viij. Fortis evt̓ mors dilectō Augꝰ. Nichufortiꝰ homine habēte cal̓tatē. amātē eī deū nulla pena p̄t ſeꝑare a caritate dei. Ad Roͣ. viij. Ruis nos ſeparabit a caritate dei; tribulatōaafflictio corporis. anguſtia id eſttribulatio mentis. aut nuditas ⁊paupertas. aut glabius id ē morſquaſi diceret. nullo modo iſta pn̄t̉amanbem deum ſeparare a caritate dei. hoc ſignum caritatis inuenimius ī beato petro Quia dixit domine paratꝰ ſū tecū in mortē ⁊ in carcerem ire. Non enim volebat antechriſtum mori. quia in tantum eūdilexit. ꝙ eius preſentia carere nōpotuit. nec volebat poſt eum mori.quia tunt ſimiliter eius preſentiacaruiſſet. ſed volebat ſecum in carcerem ⁊ in mortem ire vt ſemꝑ dulci eius preſentia frueretur. Veremagna dilectio fuit ꝙ cum eo mori voluit. ſicut dicitur Iohannisxv. Maiorem caritatem nemo habet vt ponat animam ſuaꝫ quis ꝓamicis ſuis. Et quod promiſit vtiqꝫ compleuiſſet ſi domino placuiſſet Sed tamē poſtea adimpleuitcum morteꝫ ꝓ eo ſuſtineret. Tercium ſignum eſt ꝙ qui diligit deumhabet zelum dei. qͥa dolet ⁊ contriſtatur d̓ contumelia deo illata Ancelmus Quāto quis alium diligittanto de bono eius gaudet ⁊ de malo eius dolet. Qui ergo diligit deuꝫgaudet de honore deo exhibito. ⁊dolet de contumelia do illata. Pſalmiſta. Qui diligitis deuꝫ odite malum. Sicut Finees qui zelo accēſꝰoccidit zambri propter ꝯtumeliāquam exhibuit deo. Numeri. xxv.Reqͣre hiſtoriam dominica nonapoſt trinitatis in ẜmone Nō ſimꝰconcupiſcentes. Item mathatiasoccidit iudeum immolanteꝫ ydoloNota hiſtoriam pͥ. Machabeo. ij.Hoc ſignum dilectōnis inuenimꝰin beato petro. quidoluit. ꝙ ſymonmagus diuinos honores ſibi aſcripſit. Erat enim in iheruſalē quidānomine ſymon qui ſe filiū dei dixiteſſe. qui ꝑ artem magicā fecit ſerpentes eneos cātare. ⁊ gloriabat̉ſe ꝑ aeravolare. lapides in panesmutare. ⁊ nouas arboe̓ſ creare Cōtra hunc diſputabat beatꝰ petrus⁊ omnia maleficia eiꝰ detexit. Videns autem magus ꝙ ei reſiſterenon poſſet omnes libroſ artis ſuene forte magus proderetur in mare ꝓiecit ⁊ romaꝫ ꝑrexit ⁊ ibidē deūſe eſſe aſſeruit ⁊ arte ſua populumſeduxitQ uod audiēs petrꝰ romaꝫꝑuēit ⁊ ibidē nigītiqͣnzānis populuꝫrexit. ipſum ꝯuertens ad fidem. Nero at ſimoneꝫ magū ꝓ deo huīt ⁊ambo ꝯtiliū contra petrum inierūt