ro ereum propter inflexibilem percati excuſcitionem ſed ꝙ per hoc corhumanum in cor fere mutatur adexcecatam humani cordio ꝑtinet beſtialitatem. Hec ſunt ergo vinculaculpe ⁊ imquitatꝭ/ de quibꝰ ꝑ ꝓphetam dictum eſt Ve qui trohitis imquitatē in ſuniculis vanitatis/ ⁊ qͣſivinculum plauſtri p̄cemi. yſa. quinto¶ Ve igitur nobis fratres cariſfemi ve nobis qꝛ vinculis hijs hodieprochdolor ligantur/ opprimūtur/īcuruāt̉/ et ad pcc̄a q̄ libet ꝑtrahūt̉/fere vniuerſaliter xpriſtiani/ et qd̓maxime dolendū eſt ſceleſtius viricccleſiaſtici/ et ſcandaloſiꝰ paſtores ⁊prelati. Vnde factū eſt/ vt hijs peccatis exigentibꝰ iam fere in vnuerſa xpriſtianitate diſſoluatur vnitas ſpiritus / et rumpcitur vinculumpacis. nichilqꝫ vbilibet ſupereſſe videatur niſi diuiſio inimicicia/ diſcordia atqꝫ contentio Ideoqꝫ ꝙͣ bonū ⁊ꝙͣ iocundum ſit pacꝭ vinculum iamper eiꝰ contrariai docente nobis experientia cognoſcimꝰ/ iam eī illud tullij ſenſibiliter eſſe verum percipimꝰQuanta inquit vis amicicie concordieqꝫ ſit ex odijs atqꝫ diſſidijs percipi poteſt Que enim domꝰ tam ſtebilis/ que tam firma ciuitas/ q̄ nonex hijspoſſit euerti? Iam ⁊ illud ſaluſtij niſi nimiū ceci fuerimꝰ/ corporalibꝰ oculis intuemur. Concordiainquit patue res creſcunt/ diſcordiomaxime dileibūtur. Iam eciam illd̓xpriſti lamentabiliter experimur.Omne inquit regnū in ſe diuiſumdeſolabitur. Mathei 12º Iam quippe2CFvt de ſpirituali regno eccleſie/ quodnunc ſciſmātica diuiſione deſolabiliter lacerātur/ vt inquam de eius latrimoſai deſolatione taceam/ quia nōbis eciam tacentibꝰ res loquuntur.iam in eius temporali imperio/ ⁊in omni fere xpriſtianorum regnomotio ſit guerrarum/ preliorumqꝫſeditio/ quamobrem dū noſtri regeset principes propter ſolas quas amant diuicias aut delicias litigant/dum pro explenda cupidine aut vlciſcenda iniuria certant et aduerſusſe inuicem inſaniunt/ dum inquamhec agunt/ et que agere debuerantnegligunt/ interim xpriſti hereditasa ſuis et a noſtris hoſtibꝰ lacrimabiliter conculcatur. Vnde fit vt xp̄riſtianitas olim per orbem terrarumadeo longe lateqꝫ diffuſci. et de quabeatus auguſtinus in libro vere religionis aſſeruit/ ꝙ per omnes terrarum partes quas homines incolūtſacra xpriſtiana colerētur/ iam ī tōtum diminuta ⁊ artata ſit/ et de diein diem ab hoſtibus fidei coarteturvt ī moxima illarum terrarum portione nomen fideſqꝫ xpriſti penitꝰignoretur Quid plura? Ipſa cuitosiheruſalem totaqꝫ terra ſancta terra ſingulariter xpriſto dedicata/ terra incioribus noſtris promiſſa/ terra nobis (ſi tamen veri xpriſtiani ſumus) debita/ iam a nobis turpitererepta ab infidelibus poſſidetur. Etquod auditu horrendum eſt/ cummathomētus ſceleratus ille et infamīs predo in medio gentis ſue/ ſummo cultu ſummo honore. ac