Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
231r
Einzelbild herunterladen
 

rie aſſūptione Cum enī feſtiuitatesſicut picture ecc̄iaſtice ſint quodam libri catholicorū ſimpliciū. ſepecredūt illiꝰ eſſe meiorem dignitate.cuiꝰ ecca maiorem agit magis feſtiuā ſolempnitatē. Hijs itaqꝫ rationibus veſtrā pater ſcīſſime btītudinē ſupplex moneo. iterū atqꝫ iterum huīliter exhortor quatinus vr̄aauctoritate aplica decernatur. et decreto perpetuo publicetur. ut in hacdie ſancte trinitatꝭ. deinceps equal̓et oīa eque ſolēpnis celebret̉ feſtiuitas. ſicut in diebꝰ natalis/ penthecoſtes / aſſūptionis/ alijſꝫ feſtis qinalibꝰ ecc̄ia facere cōſueuit Et ad hoc agendū loco diſtributionū materialium per largitionē indulgentiarumſpūualium inſtar dn̄i vrbam quartiin feſto ſcicramēti. deuotionē fideliūexcitetꝭ Hoc enī ſtatuēdo in fidē ſcētrinitatis. firmā ſpem habeo qd̓ ipſai adiuuāte interuenientibus pijsxp̄ianoꝝ p̄cibꝰ/ extirpatio nephadiſciſmatis et cōcluſio pacis et ecc̄iaſtice vnuōīs quā querimꝰ proſpere ſubſequetur. Et hec de pͥma ꝯſideratione. pͥª noſtri ſermōīs ꝑte ſufficiatSequitur de ſecunda.Iximus vt potuimꝰ de illa ſp̄sſcī ꝯmunicatione idēptica. hoceſt de indiuidue trinitatꝭ ꝯmuni vnūone in vna eſſentia deitatꝭ/ ſi qūo tn̄ab hoīe ſedente in tenebris. īeffabilis illa poſſit dici. vero cōſiderādonob̓ ē illa ſpūs ſcī ꝯmunicatio gratifica/ triū ſcilicet virtutū ſpūaliū invna rationali ſubſtātia. Hec eſt triū theologicarū ꝟtutū fidei ſpei caritatis ꝯmunicatio. que operante ſp̄s ſancti gratia aīe noſtre diffunditur. de quibꝰ per apoſtolū diciturNūt autem manent fides ſpes caritas tria hec. Maior autē horum eſtcaritas Hec vero trinitas licetſit in vna eademqꝫ rationalis aīe ſb̓ſtantia. tamen triplici eius potentiecorreſpondet/ vidilicet rationalꝫ/ tracibili et concupiſcibili/ vt in potentiarationali ſit fides. in iraſcibili ſpes.in concupiſcibili caritas Hec p̄terea trinitas creata. quodamodo increate trinitatis gerit ymciginem.Nam ſicut a patre filiꝰ. et a patrefilio ſpūs ſanctus. ſic a fide ſpes. eta fide ſpe caritas quodāmodo procedere dinoſcitur. In hac tamen ſimulitudine magna valde diſſimilitudo reperitur. Cur ita? Quia in illaſumma trinitate nichil maiꝰ aut minus. in hac vero maior horū eſt caritas. ut ait aplus. Sꝫ qͣre maiorharū v̓tutū eſt caritas? Sane qꝛea nob̓ ꝯmunicat̉ ſpecialit̓ ſp̄s ſcūseodē apl̓o dicente Caritas diffuſci ēin cordibꝰ noſtris per ſpm̄ ſcm̄ datꝰ ē nobis Nec ſolū per ea ſp̄s ſcūsſꝫ pariter eo nob̓ cōmunicātur pr̄ filiꝰ. dicēte xp̄ō Si qͥs diligit me.et pr̄ meꝰ diliget. et ad veniemꝰ māſionē apud faciemꝰ 11Dꝫ ſi q̄ris quo veniūt Audi qͥd ſuꝑ ꝟbo dicet augꝰ. Veniūt inqͥt adnos pr̄ filiꝰ ſp̄s ſcūs veniūt amādo. venimꝰ imitādo Ergo cai̓tatꝭdilectione ad nos veniūt. nos mutua et reciproca ad eos dilectioē venumꝰ Sꝫ nūqͥd ad hāc trinitatēI iij