Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
230v
Einzelbild herunterladen
 

ad īſinuādū ſcā trinitas ē pͥncipiū pͥª rerū oīm cauſa efficies Qui vero hanc ſolēpnitatē faciūt vltima dn̄ica an̄ dn̄icū aduētū ad deſignādū ip̄a ē vltimꝰ oīm rerū finisQue aūt obſerucitia melior ſit ēmeū diffinire. vtraqꝫ ad honorēilliꝰ fiat ait Ego ſū alpha o. pͥncipiū et finis 7Sꝫ hit forte q̄ritaliqͥs fuerit vtilitas obſetuatie huius feſtiuitatꝭ. q̄libet dn̄ica ſit fetu deitatis ſine trinitate venerari p̄t enī videt̉ poſſe venerariſicut nec poſſe videri diuina eſſētia ſine ꝑſona. nec ꝑſona vna alic. dicēte xp̄o Qui videt me videt preꝫCuiꝰ ē. qꝛ eſſētia ē īdiſtincta realiter a ꝑſona. licet vna ꝑſona ſit abalia diſtīcta. tn̄ q̄libꝫ ꝑſonarū circūinceſſionē eſt eſſētialit̓ in alia/ iuxta illud. Ego in pr̄e et pr̄ in me eſt Sane hijs obſtātibꝰ oīnovera eſſe ꝓfiteor. credo ecc̄iam ronabilit̓ feſtiuare de diuina eſſentia ſubnoīe trinitatꝭ. ſicut eciā ip̄a diuinisꝑſonis quāda cōgnuā appropriation varias feſtiuitates attribuit Cuius rei vtilitas ē vt ſupͣ tetigimꝰ etuditio fideliū. extirpatio hereſum. etpublicatio catholicarū veritatū/ ꝟbigra Celebrauimꝰ enī feſtū de filiomagnū illd̓ donū eterni pr̄is ad memoriā redurētes. corternū ſibi filium tꝑaliter nob̓ miſit ad nr̄am ſalutare redēptionē Celebrauimꝰ ediā fe de ſpū ſcō magnificātes illud munꝰ qd̓ ſuꝑ addidit/ qn̄ ſpm̄ ſcm̄ corꝑali ſpē viſibiliter nob̓ exhibuit ad noſtra filialē adoptionē Celebraturidem ſumꝰ feſtū de patre eterno/ videlicet ī celeſti prīa. recipiētes ibi illudoīm donoꝝ maximū facialē ſciꝫ vultꝰ ſui viſionē. ad nrē btītudinis fina ꝯſūmatione Hodie vero ſimul celebramꝰ feſtū oīm triū. id ē ſcē indiuidue trirūtatꝭ/ vt int̓ eos quoꝝ ēīdiuiſai vnitas. nullatenꝰ videamurponere diuiſionē aut diuide̓ vnionē Ex hijs ergo diximꝰ cōcludip̄t theologicū documētū. ecc̄īāminorē debꝫ agere feſtiuitatē de totatrinitate. quā de filij natiuitate. autſp̄s ſcī viſibili miſſioē/ et ꝯſequēea fortiori de btē marie aut alteriˢcuiſcūqꝫ creature ſcītate Et hoc ſuaderi p̄t triplici rōne quo adum peniā ꝑtē. qꝛ ſicut etcia docet in hac trinitate nichil maiꝰ minꝰ. ſꝫ totastres ꝑſonas coeternas ſibi eſſe coquales. ſit docere debet eas ſimul earū quālibet equaliter eſſe colēdastrinithonorandas. ꝯſequēs equali cultu honore feſtiuandas. Secūdoquo ad ſecundā ꝑtē. qꝛ hec ſcā trirutas ſit pͥncipi finis oīm creato&e vnioīe. oīs honor exhibitꝰ cteature. debꝫquetiin finaliter ordinari/ ꝯſequesſe. 4nulli ſcītati creciture debꝫ inuuior cularquiturtꝰ vel honor exhiberi ꝙͣ huic trinitati. quae̓ nec honorabilior celebritasait celebrior feſtiuitas. Tercioquia oppoſitum facere eſt ſimplicibꝰerroris occaſio. Scio enim et experientia docente didici. quidam fideles minꝰ reuerēter ſcipiūt de trinitate. vidētes eccci de ea minorē minꝰ ſolēpne agit feſtiuitatē. ꝙͣ de natiuitate. pethecoſte. vel de btē ma