Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
228v
Einzelbild herunterladen
 

doctorē noſtro hec veritas multipliciter decleuraitur/ videlicet celeſti mia̓cūlo/ vocali oraculo/ fideli ſignaculo/Primo nāqꝫ xp̄us in noua ſua natiuitate hac doctrina noua in terrisnouo celi miraculo deſignauit ſicutteſtatur euſebiꝰ. ſcolaſtica narrathyſtoriā circa natiuitatē xpriſti tresappatuerūt ſoles v oriente. qui paulatim ſeſe appropinquantes. in vnūſunt reducti. Quo ſigno quid aliudmōſtrabatur ꝯgnitionē vniꝰ veridei in tribꝰ ꝑſonis vniuerſo orbi hocin tꝑe fidelibꝰ exoririˢ Sic enī trinitatis miſteriū loq̄bat̉ nobis linguacelorū. īplebatur illud ꝓpheticumCeli enorrant gl̓am dei Secūdoxp̄us hōc veritatē viue vocꝭ oraculodocuit ipſo dicente Ego pater vnūſumꝰ Et iterū Ego ī patre et paterin me eſt Et rurſus Spus qui a patre ꝓcedit. ille de meo accipiet Multa quoqꝫ ſunt huuiſcemodi in euangelijs teſtimonia. inter que eſt illud ſub ſilētio tranſeūdū. qd̓ ex eudgelio iohānis modo cum legereturaudiuimꝰ. Ibi nōqꝫ ꝑſonarū trinitos cōuenienter expͥmitur. Naſona filij ē illa que nichodemo loquitur. Perſona aūt patris tāgitur dicitur Scimꝰ quia a deo veniſtiPerſona vero ſpūs ſcī. ſubditurSpus vbi vult ſpirat. Et iterū Niſi quis renatus fuerit ex aqua ſpūſco. Nec ſolū ibi ꝑſone diuine. ſꝫ eccam ꝑſonarū attributa et appropriata notantur. Qua in re illud nobisſciendū eſt. licet patris filij ſpiritus ſcī eadē ſit potentia ſapientia etbonitas/ tamen ne ſicut in creciturisxperimur. pater tanꝙͣ ſenex debil̓videatur impotēs. ſibi attribuiturpotētia Ne aūt filius tanꝙͣ iuueniscredatur inexꝑtus aut minꝰ ſapiēs.ſibi attribuit̉ ſcipiētia Ne vero ſpiritus ſcūs quaſi flatꝰ. aut ſpūs vetoſus eſtimetur īpetuoſus ſeu violēterirtuēs. ſibi attribuitur bonitas ſiueclemētia Expͥmitur itaqꝫ ī huius feſtiuitatis euāgelio ꝑſona potris ſua potētia. dicitur Nemopoteſt hec ſigna facere que tu facis.niſi fuerit deꝰ eo Miraculoꝝ eiumſigna facere ad diuinc volūtatꝭ ſpeetat potentiā. de qua ſcribitur Omīaquēcūqꝫ voluit fecit Expͥmit̉ aūtperſona filij ſua ſapientia. ſubdit̉ A deo veniſti magiſter. Ad incigiſtrū nāqꝫ ꝑtinet vera docere ſcipiētiam/ ad illū maxine cui dicit̉. Magiſter ſcimꝰ qꝛ verax es. et viā dei īveritate doces Expͥmitur vebſona ſpūs ſcī ſua bonitate ſiue clemēcia/ ſubiūgitur Spūs vbi vultſpirat. ipſe ex operū autmeritoꝝ nrōꝝ iuſticia vl̓ bonitate.ſed ſua gratuita volūtate noſtrꝭtibꝰ ſe diffūdit/ ſuā indicat clemētiēntus tatqꝫ miſericordiā. de qua ſcribit apoſtolus ex operibꝰ iuſticie que fecimꝰ nos. ſed ſcd̓m ſuā mīum ſaluosnos fecit. Et hec de oraculo euāgelico ſufficiāt Tercio p̄miſi xp̄shant trinitatē fideli ſignaculo. id eſtſigno baptiſmatis roborauit/ ipſo dicente. Ite docete oēs gentes baptizātes eos in noīe patris filij ſpiritus ſancti Hec enī forma baptiſmi