nificenti ī venientꝭ Cōſideremꝰdeīde circa ſecūdū ⁊ laudemꝰ magnificentiā mittentꝭ. Qm̄ magnꝰ eſt ⁊admurabilis modus quo nttit̉/ queego inquit mttō vobis a patre Mittitur ſpūs ſcūs a pre/ mttit̉ a filiomittit̉ eciā ⁊ ſeip̄o / qꝛ ſcd̓m doctrinacatholicā idiuiſa ſunt oꝑa trinitatꝭad extra/ ſꝫ ad itra ꝓcedit ſpūs ſcūsa pre nec ſolū a pre vt greci eſtimātſed a patre ſimul et filio. Alioquinnō diceret filiꝰ. Que ego nuttam apatre/ niſi ip̄e ſpūs eſſet pr̄is et filijet tanꝙͣ q̓borū nexꝰ ab vtroqꝫ ſimulꝓcederet tꝙͣ ab vno pͥncipio Cuergo ſpm̄ ſcm̄ nob̓ celitꝰ miſſū reuerenter ſuſcipimꝰ/ pr̄em ſimul ⁊ filiūhoſpites in nobis ſecū hītōtes habemꝰ xp̄o teſte qui ait īeuāº hodiernoSi quis diligit me/ ſcꝫ ī ſpūs ſcī cāritate/ ſermone ineū ſeruabit. ⁊ pr̄ineꝰ diliget cū/ ⁊ ad eū veniemꝰ etmāſione apud eū faciemꝰ. O venerandū hopitē / o vere felix hoſpiciū.vbi datur bn̄ficiū qd̓ ſequit̉. Pace relinquo vobis/ pace mea do vob̓ Quidvltra? Nō quo mūdꝰ dat ego do vobis Cur ita. Quia in mūdo inquitpreſſura habebitis. In me aūt pacēSꝫ quā pacem? Nō quidem pacemfalſā quā dat mūdꝰ/ ſꝫ pacem veramquā dat xpiiſtꝰ/ vtiqꝫ vera pacem tribus aſſocatā ꝰb̓tutibꝰ De quibꝰ pſalmiſta. Mia ⁊ veritas obmauerūt ſibi/ iuſticiā ⁊ pax oſculate ſūt Si abſqꝫ hijs virtutibꝰ xpriſtianā pace querimꝰ / vliqꝫ quāto plꝰ currimꝰ tantoampliꝰ oberramꝰ Ideoqꝫ timēdumnobis eſt ꝙ poſt tot p̄ſſuas/ tot labores/ tot diligenticis/ nōdū pacē ecc̄ieinuenimꝰ/ qꝛ videlicet in nobis hastres birtutes/ pacis cōmites nō ſcitꝭhabiumꝰ Sꝫ iam inagꝭ fauētedei gra ꝑ eas pacē habere ſperamꝰNā inſpirate ſpū ſcō in vigilia ſucſcē feſtiuitatꝭ per ſacrū collegiū dominoꝝ cardinaliū/ ſereniſſimo dn̄oregi romanoꝝ / ⁊ huic genea̓li ꝯcilio ecciciſtice pacꝭ/ pacifice vnionis / atcano nuce electionis/ via liberalit̓ oblata eſt/ quā mīa/ veritas / et iuſticioſuaſerūt Que viā tō ſcā ⁊ iuſta eſt/vt veram pacem indubie poſſit efficere. Quia opus iuſticie pax / vt aitꝓpheta Ideoqꝫ in hac ſcicra ſynodo/merito iocūdū illud cīgeloꝝ carmēcū magno cordis iubilo catabit̉ Gl̓oin excelſisdeo ⁊ ī terra pax hoībꝰ bone volūtatꝭ Sone ad dei gl̓um perhac biā iuſtiſſima pax debit̉ ī terratotiꝰ xp̄ianitatꝭ;Sed quibꝰ? Vtiqꝫhoībꝰ bone volūtatꝭ Qa̓ nō eſt paximpijs vt dicit dn̄s ꝑ ꝓphetam Vn̄reuera per hanc viam tanꝙͣ ꝑ veroiuſticie luce/ reuelabūtur abſconditaum/ ⁊ ltucordium/ ⁊ manifeſtabuntur homines bone voluntatis/ qui hac lug viſt et miti.am ſequētur/ ⁊ non ombulabūt ī tepnar quenebris. Hanc firmiter tenebūt/ hacfideliter amplectentur/ ⁊ tandem ꝑeam pacem tam diu q̄ſitā infallibiliter inueniēt/ et felititer aſſequētur.Sed de hijs iſta ſufficiāt/ alias plenius declaranda / qꝛ nunc ad alia ꝓperamꝰ. Si ergo vera pocē/ ſi ſp̄mſcm̄ pacꝭ hoſpitē hr̄e cupimꝰ mīamvei̓tatē/ ⁊ iuſticiā/ eidē aſſocicire ſtudeamꝰ Sꝫ quomodo fiet iſtud? Vtiqꝫlicui
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten