Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
224v
Einzelbild herunterladen
 

Vbi pͥᵐ notōdū nobis eſt/ ſicutdicit gloſc. Apl̓i ſolū loq̄bāt̉ oīaydiomata. verueciā ip̄is in vno ydiomate loquētibꝰ oēo audientes ītelligebāt quilibet ꝓpriū ydionia / hocdiuuia ſp̄s ſcī operāte ꝟtute Sicutenī per diuiſionē rebellione ad deum diuiſe fuerūt lingue vt in geneſilegit̉/ ſic per infuſionē ſpūs ſcī miraculoſe ſunt vnite. Vos ergo o diſcipulorū xp̄i ſucceſſores eoꝝ exemploſtudete vt in hac ſcā ſynodo varie nationū lingue ſpūs ſcī operatiōe vniant̉. In vna fide / in vna veritate/ īvna obediētia/ ī vna deniqꝫ caritate⁊pace Sꝫ hic diligent̓ intēdite/ attedite ſacre ſcriptue̓ verba/ notateqꝫborū ordine atqꝫ miſteria Priuis naqꝫ apl̓i ſpū ſcō repleti ſūt Poſtea ceperūt lo Sꝫ quo loqui? Terte ꝓutſp̄s ſcūs dabat eloq̄ ill̓/ ꝓut ſp̄shumanꝰ ſuadebat. ſꝫ ꝓut ſp̄s diuinꝰſuggerebat. in huane ſapīe verbis vt aplus ait. ſꝫ ī virtute dei. Sicut ergo reſonat organa muſicalia niſi pͥus extiterīt flatu plena. ſitſonuerunt apl̓i donec ſpū ſcō repletiſunt. Et tunc lōge lateqꝫ auditꝰ ē ſonitꝰ organorū/ qn̄ vt inquit pſalmiſta In oēm terra exiuit ſonꝰ eorūO vtina ſint int̓ nos vtinamſint plures/ qui ſepe multū loquūt̉nec pͥus tn̄ ſpū ſcō replēt̓ Ideoqꝫ vana eſt eoꝝ locutio/ vanā cogitatio/ vana oꝑatio et oīa vanitas Quid eſtenī vanitus niſi vacuitas? Sꝫ nōnein nob̓ racua ſunt oīa: ſi pͥus fuerint ſpū ſcō repleta? Sane oīno ſiceſſe oīs nr̄a fatetur potētia Hoc vtixqꝫ manifeſtū fiet nobis ſi triplicē potētiam ꝯſideremꝰ ī nobis Intellāuāviꝫ affectiua / executiuaōne ītelle ctuiā in nobis vacua eſt ꝯgnitioneveritatꝭ/ donet per ſpūs ſcī grām lumine ſcipiētie illuſtrat̉? Implebit inquit yſaias ſplendoribꝰ aīam tuamImplebit īquā vt in ecc̄iͤº dr̄ ſp̄u ſapiēdie et intellcūs Nōne affectiua īnobis racua ē exultatiōe iocūditatꝭdonec ſp̄s ſcī gr̄a noſtrū deſideriū īpleatur; Ipē eſt enī qui replet in bonus deſidei̓ū tuū vt ait psͣ. Nōne executiua in nobis vacus eſt operatiōenivirtuiꝭ: donet gra ſpūs ſcī cooperate vigoret̉? Qa̓ ſn̄ me īquit nichilpetupoteſtꝭ facere Ecce ergo vana. ecce racua in nobis ſunt omīa/ niſiſpūs ſcī gr̄a repleamurEdiā ad ſonū apl̓oꝝ excitativt eorū vocibꝰ inſpirati ſp̄uoſcī gracia repleri merecimur/ audiaˢeos loquētes varijs līguis/ audiciꝰ religioſis diſcipulis qͦs hodiernalūo ꝯmemorat / ſtupētes admiremrariū ſonitū ſp̄ualiū organoꝝ Audi1d̓ atuimꝰ īqut eos loquētes nr̄is līguisinagͣlia deiO mira nouitas nouaihibebitislocuditas / o ſuauis vocū varietas. bonagͣlioriciqꝫ ſuauitas Qa loq̄bāt̉ varijsguis. Sꝫ et ſuaue atqꝫ iocūdū ē auditui multa varia loquebatur.Nec patua ſiquidē ſꝫ incig qꝛ inagͣlia/ cuiuſcūqꝫ ſꝫ dei. Magna īquitpſalmiſta oꝑa dn̄i. Ioq̄bat̉ itaqꝫteſtificabantur magnalia et mirabilia opera iheſu xp̄i/ doctrinaqꝫ ingrīmagnificabat diſcipuli Vn̄ tunc impletū eſt qd̓ xp̄s eis ante ꝓmiſerāt