Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
221v
Einzelbild herunterladen
 

naliuitatꝭ nr̄e/ vt apl̓s ait id ē oīmoperū nr̄orum vniuerſitatē incēdit.Que ꝓpter hoc rota dicitur/ qꝛ ſicutin rota itē eſt pͥncipiū finis: ſitta eſt volubilitas in operibꝰ huanisvt tunc incipiat crediderit conſūmare/ quaſi nithil aliud ſit vite noſtre diſcurſus/ ꝙͣ antiquꝰ ille fictꝰ epoctis dedali labenintꝰ. Secūdo quia līguā regere valde difficile ē/ ideo ceterꝭ mēbris ſp̄oſcī gr̄a īdiget/vt recte rōnabiliterqꝫ regritur. Vn̄.iacobi dicitur. Omnis natura beſtiarū volucrū et ſerpentū domataſūt a natura hucina/ linguā at nullꝰ domare p̄tO mīcibile miſerabi.le lingue mōſtrū. qꝛ linguā domareneqͥmꝰ. ferociſſimā beſtiarū natuca domamꝰ vt ibidē ait gloſciImmaniſſimā aſpide a quodā prefamilias legimꝰ in egipto domatōfuiſſe/ cotidie de cauerna egrediēsde menſa eiꝰ annonā recipiebat Sꝫ tygridem quandā legimꝰ manſuetam factam ſuiſſe in india/ et inde cinaſtaſio principi deſtinatō Sꝫ nullibi legimꝰ domatā eſſe hoīs linguadicente ſapiente. Quis eſt qui nondelinquat in lingua ſua? Eccī. xixo.Tercio qꝛ līgua eſt mēbrū valde vtile ſi debite cōpeſccit̉. Vn̄ īmeritodicit catho. Virtutē pͥma puto eſſecomapeſcere līguāi ⁊cͣ Hoc ſiqͥdē diuino concordat eloquio quo dictum eſtSi quis in verbo non offendit hitꝑfectꝰ eſt vir. Ia. iijo Et illi ſalomoſus quenit ſm̄e. Iuigua placubilielignū vite. ꝓu̓. Et hec de ſufficiat ꝯſiderādū occurrit quare56ſpūs ſcūs potiꝰ ignē ꝙͣ aliud elemētum elegerit. Hoc enī ideo factu ēqꝛ ignus ſeptē habet oꝑatiōes ſeptem donis ſpūs ſcī cōuenientiſſimeadaptētur Pna ignis oꝑatioeſt purgrire Na aurū argētū alia metalla igne purgāt̉ Et adtinet donū timoris/ cuius officiumeſt tor hoīs a p̄cc̄is mūdare/ dicenteſcriptura. Timor dn̄i expellit peemEcc̄i. pͥº oꝑatio eſt liq̄facere. qd̓ durū eſt ignis emollit Etꝑtinet ad donū pietatꝭ. cuiꝰ officiūē cor hoīs liq̄faicere/ vt alijs ſeaptet gaudēdo gaudētibꝰ/ flēdoflentibꝰ. dicat apl̓o Quis infirmatur ego īfirmorꝰ ij. corꝭ. xi Tcia ē incinerare/ qd̓ ꝑtinet addonū ſcīe. cuiꝰ officiū ē hoīem ex noticia ſuijpiꝰ humiliare/ huīliādo ſeqſa pciqͣſi cinere reputare Qa ẜᵐ ciūgꝰ facititeriꝰ hoīem lamētātē/ exteriꝰ ſeiactātē Quis. huilict/ qͥs a iactātia deſiſtat/ ſi donū ſcīe recognoſcat / qꝛ cinis ē et īcinere reu̓tet̉?; ē ſurſū tēdere/ qd̓ ꝑtinet ad do ꝯſilij. cuiꝰ officiū ē ſpretꝭ tꝑalibꝰ t̓renis/ ad ct̓nai celeſtia mētēerigere. Cōſilia docēt īꝑ fcā relinore/ eminētiā vite ad fūone xp̄ſequēdo petuenire/ ip̄o dicēte Si visperfcūs eſſe vedē oīa habes et dopauꝑei̓bꝰ ſeq̄re meM)at. xviijQuīta ē lutec fragilia ſolidee̓/ qd̓ꝑtinet ad donū fortitudīs/ tꝰ officiūē huāna fragilitatē ſolidando fortēeffite̓ xp̄s ſuis ꝓ̄miſea̓t apl̓isdicēs Sedete in cītate donec īducimīꝟtute ex altolu. 29O magna huiꝰ