Sed ut ceteros viciorum errores taceam quid de nouiſſimo errore ydolatrie dicturꝰ ſim/ qui excepta hebreorum gēte/ que ⁊ ipſa ad omne malum. ⁊ hoc ipſum ydolatrie malumproniſſima ſemper fuit. omnes alias gentes ſit nequiciter at pertinaciter occupauit. vt nō ſolum fidelesdei/ ſed eciam getiles philoſophi hūcerrorem irridere ⁊ rep̄hendere cogerentur. Vnde anneus ſeneca ī libroquem tōtra ſuꝑſticiōes edidit/ cū deydolorū ſimulachris ageret ita ſcripſit Sacros inquit immortales ī materia viliſſima atqꝫ īmobili dedicat/habitus illis hominū ferarumqꝫpiſcium/ quidam vero mixto ſexu/ diuerlis corporibus induūt/ numīa vocant/ q̄ ſi ſpū accepto ſubito occurrerent/ mōſtra haberetur Dein aliquato poſt tū quorūdum pho̓rū ſententias deieciſſet/ oppoſuit ſibi queſtionē⁊ uit/ hoc loco/ ⁊ dicet aliquis. Credum ego celum ⁊ terram deos eſſe⁊ ſupra lunam alios infra alios. Ego feram aut platōne aut ꝑypatheticum ſtratōnem/ quorum alter fecitdeum ſine corpore/ alter ſine animoEt ad hoc rn̄dens. Quid ergo tandem inquit veriorā tibi vidētur tititotij aut rōmuli aūt tullij hoſtilij ſōpnia. Cloacam tytus tacius dedicauit deam. picum tyberiūqꝫ romulꝰ/hoſtilius pauorem atqꝫ pallorem teterrimos hominū affectꝰ hec numina potiꝰ credes celoſqꝫ recipiesPoſtea vero de ipſis ritibꝰ crudeliter turpibus multa ſcribens/ finaliter ſit ait. Que omnis ſapiens ſer2 ouabit/ tanꝙͣ legibus iuſſe non tanꝙͣdijs grata Et tandem de ipſa deorūfalſorum multitudīe contludit Omnem ignobilem deorū turbam quālongo euo longa ſuꝑſtitio congeſſit.Sit inquit adorabimus/ ut meminimus cultum eius ineigis ad more/id eſt populorum conſuetudinem ꝙad rem pertinere Huic ſenece in hacparte non omnino veritas defuit/affuit enm ſcribenti/ viuenti defuitNam vt auguſtinus uit viº. de ciuitate dei capitulo decimo. Quid ipſeilluſtris populꝫ romani ſenator eatcolebat quod reprehendebat / agebatquod arguebat / quod culpabat adorabat. Sit ⁊ varro cum eſſet omnium homunū cicutiſſimus. ⁊ teſte cyverone ſine vlla dubitatione doctiſſimus Cūqꝫ teſte auguſtino libri preallegati/ capitulo tercio ip̄t quadraginta vnū libros antiquitatum ſepſiſſet/ rebus humaius xxv. diuinisvero ſexdecim tribuens. In quibusmulta de huiuſmodi ſuperſtitionecurioſa vanitate diſſeruit/ imperioſai tamen veritate errorem populorum/ ⁊ ſi non manifeſte / occulte ſaltem fateri compulſus eſt. Ait enimde generationibus deorum ineigisad poetas/ id eſt ad fictas falſciſqꝫpoetonim fabulas/ ꝙ ad phiſicosid eſt ad veras et falſas rationes/fuiſſe populos intlinatos. Sed hijphiloſophi hunc errorem manifeſteac publice reprehendere veriti ſunt/quia errantem populum timuerūt.Sciuerunt enī antiquū philoſophūanaxogorā apud athenienſes tanꝙͣ