tis ſine maſcilis fiunt pregnantesodorē. Si igitur in alijs ſpeciebusfemina virtute nature poteſt concipere ſine mare. cur non in ſpecie humana potuit virgo beata diuina ⁊tute ſine virili ſemine parere iheſumxpriſtum? Huic enum generationinatura celi teſtimonium perhibuit.celeſtia quoqꝫ hac dei gloriam enerratunt: nam in celeſtibus facta eſtmirabilis quedam cōniunctio modicum priuſꝙͣ xpriſtus deſideratꝰ cūctis gentibus adueniret. aperte ſignificans iheſum ex virgine naſciturum. De qua cōniunctione albumazar doctrinam vcterum caldeorum ſecutus ſcilicet maioris introductorijdifferentia prima loquitur multumplane. cuius ſententiam ponens oiudius/ tercio de vetula. qui de hacconiunctione metrice multa ſcribit.hic cauſa breuitatis tacēda Hijsergo dictis/ poſtremo amor huit diputationi finem imponens diſputationem relinquere pertractandam amoroſo doctori ſancto thome de eqͣnō in ſumma contra gentiles. a capitulo quadr ageſimo uſqꝫ ad quinquageſimū viii. caᵐ libri quarti Hac eciam cauſam ⁊ huius cauſe defenſionerelinquebat magiſtro thome brad̓.aduocato cauſe dei contra pelagiūqui in xxxvª. parte correlarij capitulo primo ſumme ſue hant materiadiſputat eleganter Quibus dictis ⁊ taliter peroratis/ natura modicum apporens ſtupefacta. quaſi ſecum deliberans pauliſper ſilere videbatur: ſed tādem concluſionem quē185amor probauerat approbans ⁊ concedens / ſic locuta eſt. Bhiloſephiinquit dum nature nimium auctoricatis attribuūt: in auctorem natureaduerſando fidei plerūqꝫ impingūtMelius de natura ſentiebat magnꝰphiloſophus noſter plato. qui naturam eſſe dei voluntatem aſſerebat recitante. Io. ſal̓. in copitulo duodecimo ſecundi libri ſui. Vnde naturafinaliter qͥmorem recommendansꝰ v̓bis boecū/ tercio de conſelatione metro vltimo exclamauit ditens. O felix hominum genus. ſi veſtros animos anior quo celum regitur regatEt hec de ſecunda concluſione et ſuocor relario dicta ſufficiantDe tercia queſtione.Ercia queſtio antiquorum patrum circa aduentum domininoſtri iheſu xpriſti erat. Quando etcitera. Ad quam reſpondet tercia cōcluſio ꝙ cito ⁊c Et hant concluſionēprobat diffinita p̄ſentia ⁊c̓. quid ecce. Cece igitur cito videbitur ſaluator noſter. nec diu retardobit. Dicebat enim yſcias/ etce Ecce igitur/etō. Etce precium noſtre redemptions. Ecce brciuium noſtre protections. Etc predium noſtre perfectiomīs. Ecce premium noſtre ſaluations. Ecte igitur prophetamyſqiam qui velut preco xpriſti cumiohanne baptiſta xpriſtum indicemonſtrat dicens. Eccc Etce agnusdei ⁊ cetera io. primo. Ex quibusclare repellitur error iudeorum adhuc expectantiū ⁊cͣ Vos igitur o iudei quid aplius me ſyc expectatis.